Gefundeerd of fundamentalistisch?

Argumenten van een vader in een discussie met zijn zoon

Mijn lieve zoon 
De laatste tijd hadden wij steeds weer meningsverschillen, die gefundeerd zijn op onze verschillende wereldvisies. Daarbij heb je mij o.a. voor de voeten geworpen dat ik sektarisch, homofoob en intolerant ben. Zelf beroem je je erop een vooruitstrevend en tolerant mens te zijn. Daarbij betekent tolerantie voor jou, dat elke andere denkwijze geaccepteerd wordt. Allereerst vind ik het goed, dat je je positie duidelijk verdedigt. Maar aan de andere kant hoop ik, dat je echt zó vrij denkt, als je suggereert. Als dat echt het geval is, zal je eventueel ook concluderen dat de denkwijze, die vandaag de dag de maatschappij domineert, een valse is. Het zou mij heel blij maken, als jij je tot een onbevooroordeeld en positief kritisch denkend mens ontwikkelt, die ook nog de moed heeft om voor de resultaten van zijn denkproces te staan, ook als je daarmee helemaal niet met de grote stroom meegaat. Hieronder wil ik vier argumenten voor je toelichten, waarmee ik duidelijk wil maken waarom ik de bij jouw favoriete tolerante denkwijze en het loochenen van absolute waarheden verkeerd vind.

1. Het grote risico van jullie tolerantie
Een theorie kan alleen standhouden als de grondbeginselen, waarop zij berust, kloppen. De nieuwe tolerantie gaat ervan uit, dat er geen absolute maatstaven bestaan en dat ten gevolge daarvan alle denk- en levensstijlen gelijkwaardig zijn (zolang ze de maatschappij niet schaden). Gaat het echter om de God van de Bijbel en de daarmee verbonden absolute waarheid, dan hebben jullie een fatale fout begaan. Want dan is datgene goed, wat God goed vindt en verkeerd, wat Hij veroordeelt. En dan val jij ook onder het oordeel in Jesaja 5: „Wee hun die het kwade goed noemen en het goede kwaad; die duisternis voorstellen als licht en licht als duisternis; die bitter doen doorgaan voor zoet en zoet voor bitter“ (Jesaja 5:20).

2. De logische inconsistentie van jullie tolerantie
Het is opvallend hoe agressief en veroordelend jij de afgelopen tijd op mijn overtuiging reageert, dat er een absolute waarheid is en dat het geloof in de Heere Jezus alle religies te boven gaat. Dit scherpe veroordelen van alle zogenaamde fundamentalisten is een gemeenschappelijk kenmerk van alle naar jouw mening vooruitstrevende en tolerante mensen. Hier begaan jullie echter een heel duidelijke logische fout: tolerantie zou volgens jullie opvatting betekenen dat jullie ook overtuigingen accepteren die volgens jullie opvatting niet tolerant zijn. Als elke denkwijze geaccepteerd wordt, dan moet ook mijn geloof, dat er maar één absolute waarheid is, toegestaan zijn. Het feit dat jullie zulke overtuigingen echter zó scherp veroordelen en bestrijden, ontmaskert jullie tolerantie als een farce of als pseudotolerantie. In werkelijkheid tolereren jullie alleen maar meningen die binnen jullie tolerantieconcept niet in twijfel getrokken worden.

3. De gevolgen van jullie tolerantie
Elke mening moet geaccepteerd worden. Als een zwangere vrouw van mening is dat het ongeboren kind in haar baarmoeder meer na- dan voordelen voor haar oplevert, dan moet dit geaccepteerd worden. Als gevolg daarvan heeft zij het recht om het ongeboren leven te laten aborteren. Zo werden in 2017 in Duitsland 101.200 zwangerschappen beëindigd (in Nederland 30.532, bron: RD). Je weet, dat ik een model van een embryo in de lade van mijn bureau bewaar. Je hebt gezien hoe bij deze embryo’s zelfs de oortjes, teentjes en vingertjes al gevormd zijn. Je hebt je voorgesteld, hoe ver zo’n leven, dat in Duitsland geaborteerd mag worden, al ontwikkeld is. Het probleem is dat het embryo in de baarmoeder geen kans heeft om zijn mening te uiten. Dus kan alleen de mening van een betrokken partij getolereerd worden. Deze ongeboren kinderen in de baarmoeder hebben geen stem in onze maatschappij. Voor mij is deze praktijk een misdaad, waar direct een einde aan gemaakt zou kunnen worden, als men bereid zou zijn om aan absolute waarheden vast te houden. Het is mij een raadsel, hoe men een denkrichting kan verheerlijken, die leidt tot zulke gevolgen in de realiteit van het bestaan.

4. De passiviteit van jullie tolerantie
Ja, jullie laten vele denkrichtingen gelden. Maar waartoe leidt jullie tolerantie? En waartoe leidt mijn in jullie ogen fundamentalistische geloof in de Heere Jezus? Welke bijdrage biedt jullie tolerantie tot het bestrijden van de ongerechtigheid en ellende in deze wereld? Als mijn exclusieve geloof in de Heere ertoe leidt, dat de liefde voor mijn Redder te midden van de ergste ellende in deze wereld mij ertoe drijft en die absolute waarheid mij beveelt, zelfs mijn vijanden lief te hebben, wat kunnen jullie mij dan verwijten? En als jullie tolerantie ertoe leidt, dat jullie weliswaar elke denkrichting accepteren, maar aan het einde lijdzaam toekijken hoe de mensen voor de honden geworpen worden, dan vraag ik mij af wat beter is: een exclusief geloof, dat mij tot naastenliefde verplicht of een voortschrijdende tolerantie, die alle denkwijzen laat bestaan maar niet doelgericht aanpakt?!

Daniel Böcking, plaatsvervangend chef-redacteur van de Duitse krant Bild, heeft precies dit meegemaakt: toen hij in januari 2010 naar Haïti vloog om verslag te doen van de verschrikkelijke aardbeving met meer dan 300.000 doden tot gevolg, maakte hij iets mee wat hem ertoe bewoog naar Jezus op zoek te gaan: hij merkte, dat het de christenen waren, die met hun Godsvertrouwen en hun naastenliefde voor licht in de duisternis zorgden. Ze kwamen overal vandaan en hielpen vrijwillig waar de ellende het grootst was. Hun barmhartigheid, hun rust en hun uit hun geloof voortkomende kracht maakten zodanig indruk op hem, dat hij aan het einde tot de conclusie kwam, dat hij zijn tot dan toe tolerante wereldbeschouwing moest opgeven ten gunste van het geloof in de Verlosser Jezus Christus. Het is altijd hetzelfde: welke mensen vliegen in de vakantie naar de crisisgebieden van de wereld om armen te helpen? Wie wagen zich onder de junkies, de alcoholisten, de criminelen van onze maatschappij, om hoop te geven waar geen hoop meer mogelijk schijnt te zijn? Het zijn alleen in de meest zeldzame gevallen jullie helden! Haast altijd zijn het mensen die Jezus Christus navolgen en door Zijn liefde aangedreven proberen, hun leven voor hun medemensen in te zetten. Bij jou zie ik precies het tegenovergestelde: sinds jij je verplicht voelt je voor de nieuwe tolerantie in te zetten, heb ik een permanente achteruitgang van je inzet, om aan andere mensen iets goeds te doen, gemerkt. Daarom mijn vraag: wat is beter een tolerantie die elke denkstroming accepteert, maar daarbij zoveel mogelijk passief het wereldgebeuren van een afstandje bekijkt, of een geloof in een absolute waarheid, die ertoe leidt dat je elk mens (ongeacht van wat hij denkt of waarin hij gelooft) liefhebt en dient?!
Ik wacht gespannen af, wat jij tegen mijn verklaringen zult gaan inbrengen. Het is mijn verlangen en mijn gebed, dat je eerlijk voor jezelf en voor God bent en bereid bent om je manier van denken te toetsen.
Ik hou van je.
Papa.

Met toestemming overgenomen uit “fest und treu” 02/2019