LEESDAS LETTERVOS BOEKENTAS OP DE CHRISTELIJKE BASISSCHOOL?

Hoort de televisieserie Leesdas Lettervos Boekentas wel op een christelijke school? Dit is een vraag die bij B&O binnenkwam.

Wat is Leesdas Lettervos
Leesdas Lettervos is een lees- taalproject dat voor groep 2 en 3 door Schooltv uitgezonden wordt. De hoofdrolspelers zijn de poppen Dasje en Vosje. Het tweetal gaat samen op reis en onderweg leert Vosje lezen, schrijven en spelen met woorden. De televisieserie Leesdas Lettervos heeft een online-vervolg voor groep 4. Op de Leesdaswebsite voor groep 4 kunnen de kinderen spelenderwijs aan de slag met spellingsproblemen die aan de orde komen in groep 4 en aansluiten bij de lesstof. Het tweetal komt tijdens hun reis door zes ‘’Nieuwe werelden’’ (o.a. Lijmland, Woordenland, Zuiderland). Ook is het mogelijk om op de site samen met Frank Groothof boeken te lezen. Hij leest voor en het kind kan op zijn eigen snelheid meelezen of je leest met Frank om de beurt, het zogenaamde tutor–lezen.

 

Bezwaren
Er zijn elementen in de serie verwerkt die op een christelijke school niet thuishoren. De afleveringen doen een dusdanig beroep op de fantasie van het kind dat het maar de vraag is of jonge kinderen wel in staat zijn om de verhaallijn te kunnen volgen. Er is een aantal afleveringen gewijd aan heksen en het heksenbos. Niet een heks die even terloops aan de orde komt, maar er wordt hier uitgebreid aandacht aan besteed. Met spannende muziek op de achtergrond wordt er gezongen dat heksen alleen in boeken bestaan, maar daarna verschijnen Toos en Moek. Zij blijken echte heksen te zijn die van gedaante kunnen verwisselen. Das en Vosje moeten langs het huis van deze heksen. Tegen de achtergrond van laaghangende mist, spannende muziek,  bezemstelen als bomen  wordt het thema heksen voor jonge kinderen uitvoerig uitgespeeld. Zo zouden Toos en Moek ‘goede’ heksen zijn..

Veel sprookjesachtige elementen en toveren spelen sowieso een grote rol in de serie. De afleveringen worden afgewisseld met  informatieve stukjes uit de werkelijkheid. Zo is er ook een aflevering waarin kinderen op violen en fluiten krassen om zo de spoken aan te kondigen (op te roepen). Dit wederom tegen een angstige achtergrond van piepende deuren, duisternis en flikkerende kaarsen. De spoken verschijnen hierop dan ook daadwerkelijk en houden midden in de nacht een spokenfeest. Soms zijn de informatieve stukjes uit de wereld van het kind zelf niet los te schakelen van de wereld van Dasje en Vosje, omdat de verhaallijn van Dasje en Vosje dan verweven is met het stukje uit de werkelijkheid. In de gewone wereld, zoals het kind die kent, doet het programma het voorkomen alsof het gebeurde bij Dasje en Vos werkelijkheid is. Voor het jonge kind wordt het dan erg moeilijk (zo niet onmogelijk) om fantasie van werkelijkheid te scheiden.

Overigens het heksenbos is tevens een onderdeel die kinderen uit groep 3 op de site kunnen bezoeken.

Kinderen uit groep 4 kunnen op de site verschillende landen bezoeken. Zo kunnen zij in Lijmland samen met Frank Groothof lezen over Ragna die de gele heks ontmoet die verantwoordelijk is voor een vulkaanuitbarsting. Ook hier lopen natuurverschijnselen, de werkelijkheid en sprookjesachtige elementen door elkaar heen. In Leenland kan het kind lezen over Kansas die wil leren toveren. Daarvoor loopt hij weg van huis en gaat hij op zoek naar de grote tovenaar Taurus die uitgebreid voordoet hoe toveren en toverspreuken werken.

Deze beide voorbeelden zijn opnieuw niet geschikt voor de christelijke basisschool, maar ook de eerder genoemde afleveringen voor groep 2 en 3 zijn, afgezien van bezwaren uit christelijk oogpunt, niet geschikt voor het jonge kind. Dergelijke afleveringen zijn eerder angstaanjagend voor het kind dan educatief.

Conclusie
Er zijn oefeningen op de site en afleveringen die best door kinderen gedaan en bekeken kunnen worden. Het lastige is dat Leesdas Lettervos een serie is dat wil zeggen dat iedere nieuwe aflevering voortborduurt op de aflevering daarvoor. Zo is er ook aan het begin van iedere aflevering een terugblik op wat er de vorige keer gebeurd is. Dit maakt het dus moeilijker afleveringen los te vertonen. Bij een programma zoals Koekeloere, ook uitgezonden door Schooltv kun je gerust een aflevering overslaan, want deze afleveringen staan in tegenstelling tot Leesdas Lettervos op zichzelf met iedere aflevering weer een nieuw onderwerp.

De vader die Leesdas Lettervos bij B&O onder de aandacht bracht, gaf aan dat zijn kind er angstig van werd. Het ging hier dan met name om vreemde getekende  figuren met één oog. Als een kind angstig wordt van een bepaald programma, moet je als leerkracht dit al helemaal niet vertonen. Kinderen moeten namelijk, als iets hen angst aanjaagt altijd de gelegenheid hebben om ermee te kunnen stoppen. Een uitzending die klassikaal wordt vertoond, maakt dit onmogelijk voor het kind. De school moet ten allen tijde een veilige leer- en leefomgeving zijn voor het kind, dit geldt overigens voor zowel christelijke als openbare scholen.

Mochten leerkrachten er dus voor kiezen om Leesdas Lettervos uit te zenden dan zeker niet, voordat zij de aflevering zelf hebben bekeken. Er zijn dan misschien leuke en goede oefeningen op de site, maar omdat je bij veel dingen op zijn minst vraagtekens kunt zetten en daardoor voortdurend op je hoede moet zijn, is het de vraag of je Leesdas Lettervos wel wilt gebruiken om spellingsproblemen te behandelen. Daarnaast zijn er met de huidige methodes en internet ook genoeg alternatieven voorhanden.

 

Mevr. A. Poelstra-Koster