De occulte kant van de Nieuw Apostolische Reformatie

De occulte kant van de Nieuw Apostolische Reformatie

In twee eerdere artikelen heb ik geschreven over de Nieuw Apostolische Reformatie (NAR). Het eerste artikel was voornamelijk uitleg over deze beweging en aanverwante dwaalleringen. Het tweede artikel ging in op hoe de muziek wordt gebruikt om veel van deze dwaallering te verspreiden. Dit derde artikel over de NAR beschrijft de invloeden van andere religies die via allerlei manieren het christelijke denken (zijn) binnengekomen. Het vermengen van religies (=syncretisme) is iets dat door de NAR niet alleen wordt getolereerd maar zelfs ook wordt gestimuleerd. Occultisme, spiritisme, necromantie, hindoeïsme, New Age; het mag van de NAR allemaal en wordt steeds meer openlijk gepredikt.

Ik ging er in eerste instantie van uit dat het voldoende is om in dit artikel aan te tonen dat het syncretisme in de NAR sterk aanwezig is, en om daar voorbeelden van te geven. Ik dacht dat dat meer dan voldoende zou zijn om te waarschuwen tegen deze vermenging van religies en het Christelijke geloof. Maar bij de voorbereidingen voor dit artikel merkte ik ten eerste hoe zeer deze vermenging al heeft plaatsgevonden. Het zijn dus vaak praktijken die door veel groeperingen al (lang) worden geaccepteerd. Maar ten tweede merkte ik ook dat velen (ook bijbelgetrouwe Christenen) het vaak niet meer zo erg vinden als er elementen uit een andere religie onderdeel worden gemaakt van het Christelijke geloof. Dat laatste vind ik zorgelijk en vooral ook onbegrijpelijk. Daarom wil ik eerst een paar voorbeelden geven van genoemde vermenging en de acceptatie die al zo lang aan het plaatsvinden is en die nu vooral door de NAR (en alles wat daarmee samenhangt) wordt bevorderd. Daarna wil ik ingaan op de redenen waarom die vermenging van religies zo ernstig is en op wat de Bijbel ons zegt over het syncretisme.

Veel van de verwijzingen en waarschuwingen in dit en de twee vorige artikelen hebben een link met, of zijn gerelateerd aan de Bethel Kerk in Redding, Californië. Niet omdat ik alleen maar daar op wil focussen, maar omdat uit deze kerk veel foute invloeden voortkomen. Zo worden excessen, maar ook minder extreme praktijken uit Redding (net zoals in de negentiger jaren uit Toronto) overgenomen door christenen uit de hele wereld. Wat ik in dit artikel wil aantonen is dat deze invloeden gebaseerd zijn op andere religies en dwaalleringen.

 

Van een derde naar een vierde golf

In de jaren 80 en 90 werd er al geschreven over de derde golf van de charismatische beweging. Ook mijn vader, Rob Matzken, was zeer bewogen om hier duidelijk tegen te waarschuwen. Het begon toen al steeds duidelijker te worden welke macht zich eigenlijk openbaarde. Toch was het vaak een invloed die zich beperkte tot bepaalde hyper-charismatische groeperingen en was het voor de meesten wat hypothetisch en onvoorstelbaar en werden waarschuwingen niet echt serieus genomen. Tevens leken de excessen na een tijd minder te worden, en daarmee werd er weer minder gewaarschuwd. Ongemerkt zijn we nu in een vierde golf terechtgekomen. In de derde golf kwam de invloed nog van buitenaf; in de vierde golf komt de invloed nu ook van binnenuit! Doordat het geleidelijk aan zo’n onderdeel is geworden van ook andere groeperingen, is men er langzaamaan steeds meer gewend aan geraakt. Door die gewenning is daardoor het gevaar van die vierde golf ook moeilijker te herkennen. En nog moeilijker is het om er afstand van te nemen, want wij zitten er dus (ongemerkt!?) middenin. Voeg daar nog een dosis postmodern denken aan toe, namelijk “we mogen toch allemaal onze eigen mening hebben?” en de waarschuwing wordt nog moeilijker te verteren. Doordat bepaalde christelijke termen een andere betekenis hebben gekregen wordt het alleen maar moeilijker om te herkennen dat we te maken hebben met een heuse dwaalleer, en wel een zeer geraffineerde dwaalleer.

Mensen die zich uit de New Age hebben bekeerd tot het christelijke geloof zien overeenkomsten in wat er nu in sommige kerken wordt onderwezen. Doreen Virtue was een New Age lerares die dacht dat ze een Christen was, totdat ze echt tot geloof kwam. Zij waarschuwt op haar website en via youtube filmpjes dat de technieken die nu in de Bethel kerk worden geleerd dezelfde zijn als die zij als New Age lerares leerde. Ook Melissa Dougherty heeft een youtube kanaal waarin ze, als ex-newager, waarschuwt tegen onder andere de excessen van de Bethel kerk.

https://doreenvirtue.com/
https://www.melissadougherty.co/

 

Shamanisme in de kerk?

Een tijd terug hoorde ik een verhaal van een zendeling uit Zuid-Amerika; een verhaal wat zich zo’n 30 jaar geleden afspeelde. In een inheemse stam was het evangelie al wel doorgegeven, maar de stam bleef gesloten voor het ontvangen ervan. Op een dag overleed plotseling de dochter van het stammenhoofd. De gebruikelijke begrafenis ceremonie werd verhinderd door de medicijnman, want hij claimde dat de dochter weer tot leven zou komen. Het niet begraven in de tropen is niet zo verstandig, maar de instructies van de medicijnman werden opgevolgd en er werd 4 dagen lang gebeden en gedanst om een wonder. Het vertrouwen in de medicijnman werd echter steeds kleiner en de vertwijfeling over wat te doen werd steeds groter. Na 4 dagen besloot het stammenhoofd om de zendeling te vragen om te komen en te adviseren en tevens besloot hij om zijn dochter alsnog te begraven. De zendeling arriveerde een aantal dagen na de begrafenis met een onmogelijke taak. Of was het een unieke mogelijkheid? De zendeling kreeg namelijk de gelegenheid om het evangelie uit te leggen. Hij kon uitleggen wat de dood is, en hoe definitief de dood is, maar ook dat de dood door de gekruisigde Christus is overwonnen. Het gevolg van dit gebeuren was dat het evangelie in deze stam werd aangenomen (en dat de medicijnman zijn geloofwaardigheid verloor)!

Dit verhaal deed mij heel erg denken aan het verhaal van het kleine meisje Olive, die op 2-jarige leeftijd plotseling in haar slaap overleed. Een triest verhaal wat destijds in de media veel aandacht heeft gekregen, maar wat nog veel triester is, is dat de aandacht die werd gegeven aandacht was voor een valse leer. Men was ervan overtuigd dat men met bidden, zingen en dansen een wonder kon afdwingen. De zin: “Olive, come out of that grave in Jesus name,” werd keer op keer gezongen. Allemaal via uitingen die doen denken aan het shamanisme. Dat de treurende moeder, een zangleidster van Bethel kerk, niet wilde geloven dat haar dochter echt was overleden is nog wel te begrijpen. Maar de steun die er van Bethel kerk kwam, inclusief een video van Bill Johnson, om dagenlang te bidden om een wonder en met volle overtuiging te claimen dat Olive weer zou opstaan, is eigenlijk hetzelfde als het verhinderen van de begrafenis door de medicijnman van de inheemse stam. Dagenlang werd er door Bethel geclaimd dat dit de dag zou zijn voor een wonder, maar op de 6e dag moest toch echt worden toegeven dat dit wonder niet zou gebeuren.

Helaas was er in dit tweede verhaal geen gelegenheid om het ware evangelie te prediken maar zette men dus de kerkdeuren open voor het shamanisme.

 

Spiritisme en necromantie als basis voor een bediening?

Een praktijk die vooral in de Bethel kerk aandacht kreeg, is/was het “Grave Sucking of Grave Soaking.” Hier gaat het om mensen die op graven gaan liggen om zo de zegen van de geest van de overledene over te nemen. Eigenlijk dus een vorm van spiritisme. Een andere term is “Mantle Grabbing”, oftewel het grijpen van de mantel. Deze praktijk wordt gebaseerd op 2 Kon. 2. De mantel van Elia valt op de grond als Elia door een vurige wagen en vurige paarden is opgenomen in de hemel (vers 11). Elisa pakt de mantel op en in vers 14 doet hij hetzelfde wonder met de mantel als Elia in vers 8. Hierdoor wordt door de profeten van Jericho gezien dat de geest van Elia op Elisa rust. Maar was het de mantel als object, of was het de belofte van Elia als antwoord op de wens van Elisa om een dubbel deel van de geest van Elia te ontvangen en dat Elisa die zou ontvangen als hij de opname van Elia zou zien (vers 9 en 10)?

In de NAR wordt vaak gesproken over het ontvangen van een mantel. Bill Johnson schrijft in the Physics of Heaven “Er zijn zalvingen, mantels, openbaringen en mysteries die niet zijn opgeëist, letterlijk waar ze zijn achtergelaten, omdat de generatie die erin wandelde ze nooit heeft doorgegeven. Ik geloof dat het voor ons mogelijk is om rijken van zalving te herstellen, rijken van inzicht, rijken van God die decennialang onverzorgd zijn geweest, simpelweg door ervoor te kiezen ze terug te winnen en ze te bestendigen voor toekomstige generaties.”

Dit zijn eigenlijk uitingen van de Katholieke leer dat er kracht zit in relikwieën. En tevens is hier sprake van een soort van reïncarnatie van bedieningen en openbaringen.

Op de website van Worldchallenge staat een soortgelijke overtuiging dat “deze boze dag eist dat Gods volk een dubbel deel van zijn macht en gezag verwerft, om deze verloren generatie te kunnen bereiken. Het zal een mate van zalving vereisen zoals we nog nooit in de hele geschiedenis hebben gezien.”

Als God ons een bediening geeft, dan geeft Hij ons daar ook de kracht voor. Het zelf zorgen voor de kracht via deze mantels staat dus eigenlijk gelijk aan het in onafhankelijkheid uitvoeren van aan onszelf toebedeeld werk. En dan wordt voor het oppakken van deze mantels ook nog eens spiritisme en necromantie (het raadplegen van de geesten van gestorvenen) gebruikt.

Misschien heeft de NAR wel ingezien dat het liggen op graven wat ver gaat en wordt daarom de praktijk vaak ontkend of gezegd dat het door de studenten van Bethel School of Supernatural Ministry slechts wat uit de hand is gelopen. Echter dat betekent niet dat het niet wordt onderschreven, zoals we kunnen lezen op de internationale website van Healing Rooms. Daar staat het verhaal hoe Cal Pierce de bediening van John Lake overnam. Ook al wordt het niet als zodanig benoemd, dit is toch echt een voorbeeld van deze praktijk van Mantle Grabbing. John Lake was in 1908 naar Zuid-Afrika vertrokken met een “anointed miracle ministry” (ik ga nu even niet in op de omstandigheden die daartoe hadden geleid). Na 5 jaar kwam hij terug in Amerika en settelde zich in Spokane waar hij de Healing Rooms opzette. Cal Pierce (afkomstig trouwens uit de Bethel Kerk) was in 1997 verhuisd naar Spokane, aanvankelijk zonder duidelijk doel. Wel had hij gelezen over de bediening van John Lake. Op de website staat: “Cal bezocht meer dan een jaar lang één keer per maand het graf van John G. Lake om te bidden”, wat mij betreft een duidelijk voorbeeld van grave soaking. Tijdens een tijd van vasten ging hij in 1999 naar het graf van John Lake om te bidden en kreeg toen een boodschap. Er was voor hem “geen twijfel dat God wilde dat we de generatieputten van genezing in Spokane opnieuw zouden graven.” In andere woorden, na vele bezoeken aan het graf van John Lake heeft Cal Pierce diens taak of mantel overgenomen. De Spokane Healing Rooms van John Lake werden door Cal Pierce heropend op dezelfde locatie als 80 jaar ervoor. Ondertussen is Healing Rooms een internationale organisatie geworden, met al 14 locaties in Nederland. Het gaat hier dus om een organisatie die via spiritisme en necromantie is doorgegeven! We hoeven ons echt niet af te vragen wat de Bijbel zegt over het raadplegen van de doden, want het wordt duidelijk verboden. (Lev. 19:31, Jes. 8:19). De Here doodde koning Saul omdat hij de geest van een dode had ondervraagd en niet de Here en het koningschap ging over naar David (1 Kron. 10:13-14).

http://heavensphysics.com/
https://www.worldchallenge.org/mantle-elijah
https://healingrooms.com/en/about/leadership/

 

Het vallen in de geest en de kracht van Shakti en van Kundalini

Vallen in de geest is een steeds belangrijker fenomeen in NAR-bijeenkomsten geworden. Oorspronkelijk kwam het uit de Toronto kerk naar Nederland overwaaien, o.a. door het bezoek van John Wimber in de jaren 80. Het achterovervallen in de geest wordt gezien als een bevestiging van het ontvangen van de “heilige geest”. Dit staat bewust tussen aanhalingstekens, want van welke geest is dit vallen een teken? De uitingen van het achterover vallen zijn o.a. verlies van bewustzijn, ongecontroleerde bewegingen en ongecontroleerde uitingen. Dat lijkt wat mij betreft meer op de vruchten van het vlees dan op de vruchten van de geest zoals in Galaten 5 beschreven. Daarom wil ik eens kijken naar het hindoeïsme, waar deze gebruiken normaal zijn en waar we ook dezelfde uitingen zien. Als we eens kijken naar de beschrijving van gelijksoortige ervaringen in het hindoeïsme dan schrik ik toch wel van de sterke overeenkomsten. Waar zijn we dan in vredesnaam mee bezig?

De oosterse religies worden al lange tijd steeds meer onderdeel van het westerse leven. Vooral in de alternatieve kant (die ook steeds minder alternatief is geworden) wordt het ervaren van een verlichting nagestreefd door technieken die grotendeels hun oorsprong vinden in de oosterse religies. Dat betekent ook dat veel wat op internet te vinden is hierover al een vermenging is van gebruiken uit verschillende religies en overtuigingen. Dus voor de definities van dit stuk maak ik gebruik van een boek Dood van een Goeroe van Rabi Maharaj.

Rabi Maharaj werd al op zeer jonge leeftijd getraind als goeroe en Yogi. In Dood van een Goeroe beschrijft hij zijn leven en zijn bekering van het hindoeïsme naar het Christelijke geloof. Vooral over de gebruiken en tradities van het hindoeïsme is hij open en duidelijk. Als tiener heeft Rabi al een hoge status bereikt in het hindoeïsme. Toch heeft hij veel twijfels en ook vooral veel angsten. Na een belangrijke ceremonie waarin hij de Pundit (een hoge geleerde) assisteert, komt een buurvrouw naar hem toe voor een zegen. Als de vrouw het offer wat zij daarvoor moest brengen in de schaal legt, valt het Rabi op dat deze arme vrouw een offer brengt wat meer dan een maandsalaris is voor haar. Rabi beschrijft het moment dat hij op het punt staat het voorhoofd van deze vrouw aan te raken voor de zogenaamde Shakti Pat zegen. Op dat moment hoorde hij duidelijk een gezaghebbende stem die zei: “Jij bent God niet, Rabi!” Instinctief wist Rabi dat de ware God, de Schepper van alles, deze woorden had gesproken.

Na zijn bekering waarschuwt Rabi voor de verspreiding van de hindoeïstische filosofie in de vorm van geestverruimende middelen, yoga, zelfhulpseminars en de New Age-beweging en dat de goden die hij vroeger aanbad demonen zijn die miljoenen nietsvermoedende zoekers misleiden. Zijn boodschap is voor velen onverteerbaar, maar feilloos waar: “Er kan geen vermenging zijn van hindoeïsme en christendom. Alleen Jezus Christus is het antwoord op de geestelijke nood van de mensheid.”

Shakti Pat is een term die wordt gebruikt voor de aanraking van een goeroe, meestal van zijn hand op het voorhoofd van de ontvanger. Het geven van deze zegen is een waar teken van de authenticiteit van de roeping van een goeroe. De godin Shakti staat voor de kosmische kracht, het fundament van het universum, oftewel de scheppingskracht. Shakti betekent ook letterlijk kracht, en bij het toedienen van de Shakti Pat wordt de goeroe een kanaal van deze oerkracht. De bovennatuurlijke werking van Shakti door de aanraking van de goeroe kan de aanbidder tegen de grond slaan, of hij kan een helder licht zien en een ervaring van verlichting of innerlijke verlichting ontvangen, of een andere mystieke of paranormale ervaring hebben. (Death of a Guru, pp. 206-207)

Deze kracht wordt trouwens niet alleen maar via aanraking overgedragen, maar kan ook door de aanwezigheid en zelfs op afstand worden overgedragen. Maar nog belangrijker, deze Shakti Pat is ook een manier om de kundalini geest wakker te maken. Van de ‘Kundalini’ kracht (of energiestroom) wordt gezegd dat het is opgerold als een slang bij de basis van de wervelkolom. Wanneer deze godin, of “slang van leven, vuur en wijsheid”, wordt opgewekt zonder de juiste controle, woedt het als een wrede slang in een persoon met een kracht die onmogelijk te weerstaan is. Zonder de juiste controle, brengt de kundalini bovennatuurlijke paranormale krachten die hun oorsprong hebben in demonische wezens en die uiteindelijk leiden tot morele, geestelijke en fysieke vernietiging. De kundalini kan dus extatische ervaringen produceren wanneer vrijgelaten in diepe meditatie – of, als het niet goed onder controle is, zou het grote geestelijke en zelfs lichamelijke schade kunnen veroorzaken. (Death of a Guru, pp. 203-204)

Voor een samenvatting van het boek Death of a Guru: https://wallingtongospelhall.org/wp-content/uploads/2014/08/Death-of-a-Guru-Rabindranath-Maharaj.pdf

Bij het vallen in de geest worden soortgelijke ervaringen gestimuleerd. Het doorgeven van een zegen door de leider (met een duwtje als de ontvanger sneller moet omvallen), kan toch eigenlijk alleen maar worden vergeleken met het doorgeven van de zegen door een goeroe. En zijn deze apostelen en profeten dan wèl god, dat ze deze ‘zegen’ mogen doorgeven? Maar zoals we kunnen opmerken uit de beschrijving van het hindoeïsme, is het ontwaken van de kundalini geest niet eens zonder gevaar. Het kronkelen op de grond, het buiten bewustzijn, het onbedaarde lachen; het zijn allemaal uitingen waar iemand de zelfcontrole heeft verloren. Dat kan toch niet de heilige geest zijn?

 

Een aparte natuurkunde van de hemel?

“Ontgrendel de helende energie van de hemel, maak gebruik van de frequentie van Gods Koninkrijk en krijg vandaag nog toegang tot een nieuw rijk van goddelijke ontmoetingen!” Dit is de belofte die het boek “the Physics of Heaven” doet. In dit boek laat de aanhangers van de NAR zich wat mij betreft van hun duistere kant zien met de boodschap dat het occulte en de New Age eigenlijk van God komen, maar dat het gekidnapt is door de boze. Onze taak is nu het weer terug te nemen en vooral de goede kanten eruit te gaan toepassen. Het promoten van het occulte en zeggen dat het eigenlijk van God komt en we de goede dingen er maar weer uit moet terug pakken, is eigenlijk een variant aan de aloude leugen van satan dat we kunnen worden als god met kennis van goed en kwaad. Maar gelukkig is satan niet in Gods beeld geschapen en dus niet erg creatief, dus die leugen wordt telkens, weliswaar in een ander jasje, weer herhaald. Daarom is die leugen dus wel te herkennen. Zeer toepasselijk voor een slang, die ook wel eens van vel, of jasje, wisselt, maar toch nog altijd een slang blijft!

De hoofdauteurs van “The Physics of Heaven” zijn Judy Franklin en Ellyn Davis, maar volgens de achterkant van het boek spreken “de meest invloedrijke en profetische stemmen van de door de Geest bekrachtigde beweging.” Veel van de hoofdstukken zijn echter door Davis samengesteld uit artikelen of interviews van deze mensen die allemaal wel een sterke betrokkenheid hebben of hadden bij de NAR. Judy Franklin was de administratieve medewerker van Bill Johnson. En ook veel van de andere namen zijn betrokken bij de Bethel kerk. Wat dat betreft kun je dus concluderen dat het breed door deze kerk wordt gedragen die een voorloper is van het uitdragen van de NAR-leer. Het boek wil de New Age en de belofte van bovennatuurlijke krachten de kerk binnenbrengen. Het beoogt om de verloren waarheden terug te vinden die aan het volk van God toebehoren. In hoofdstuk 2 schrijft Ellyn Davis: “Ik besloot om het New Age denken en de praktijk te onderzoeken op alles wat ‘kostbaar’ was en dat uit het waardeloze kon worden gehaald”. Het is dus haar bedoeling om “waarheden terug te nemen uit de New Age die werkelijk toebehoren aan burgers van het Koninkrijk van God.” Het is natuurlijk een absurd idee. Nog absurder is dat zovelen dit gewoon voor zoete koek slikken. Dit betekent namelijk dat er waarheden moeten worden gezocht en aangeleerd, die helemaal niet in de Bijbel staan. In plaats van zoeken naar een nieuwe manier van spiritualiteit, zegt de Bijbel dat onze focus moet zijn op Christus. Kol. 2:3 zegt dat al de schatten der wijsheid en kennis verborgen zijn in Christus. Dit boek gaat dus duidelijk tegen de Bijbel in door aan de Bijbel toe te voegen en onzin uit de New Age te halen. Als Ellyn Davis had besloten om naar God te luisteren in plaats van haar eigen beslissing te nemen, dan had ze kunnen weten dat het helemaal niet haar taak is om deze duisternis te onderzoeken. Nog sterker, dan had ze kunnen weten dat God het heeft verboden.

 

Vele wegen leiden naar Rome; slecht één smalle weg leidt naar God.

Het unieke van het Christendom is dat het een relatie is. Een relatie met een persoonlijke God. Een relatie die is verstoord door de zondeval, maar die door de gekruisigde en opgestane Heer weer kan worden hersteld. Maar dat is dan ook wel de enige manier. De mens heeft een drang naar de eeuwigheid in zijn hart. Pred. 3:11 zegt dat God de mens de eeuwigheid in zijn hart heeft gelegd. We hebben de wens om die relatie met God, die er ooit was, te herstellen. De mens heeft dus ook na de zondeval een hunkering naar de ‘hogere wereld’, een hunkering waar satan tracht van te profiteren door de mens een surrogaat voor te schotelen. En om dat te doen heeft satan een heleboel wegen, allerlei manieren voor de mens om te denken dat hij goddelijk kan worden. Weer die leugen van satan, eet van deze verboden vrucht en je zult worden als god! In tegenstelling tot het Christendom, worden in de verschillende religies allerlei manieren geleerd om de god in onszelf te vinden. Deze religies geven de mens de mogelijkheid om te worden als god, maar dan wel zonder vergeving van zonden. Zo wordt in oosterse religies de geest steeds verder ontwikkeld om het allerhoogste, het goddelijke te bereiken. Zoveel kenmerken van deze oosterse religies hebben een voet aan de grond gekregen in ons Christelijke geloof. Maar daarvoor moeten we dus wel even opnieuw eten van de verboden vrucht. Occulte ervaringen zoeken is wat mij betreft een verboden vrucht. Het raadplegen van de doden is een verboden vrucht. En ga zo maar door.

Wat zei satan tegen Eva? God wil niet dat we alles weten en worden als God, en daarom mogen we niet eten van de boom van kennis van goed en kwaad. Een verdraaiing van de waarheid die leidde tot de zondeval. Nu worden we geconfronteerd met een soortgelijke verdraaiing. Als we kennis nemen van occulte zaken (wat toch door God werd verboden) dan kun je ZELF beslissen wat wel en wat niet goed is. Die occulte zaken geven de mens machten en krachten, maar wel tegen een hoge prijs. Dat we dan open staan voor demonen of dat we er enorm angstig van kunnen worden, dat wordt niet onderkend of niet serieus genomen. Nee, we denken dat we alleen de goede dingen eruit kunnen nemen, op basis van de uiterst subjectieve ervaring van ons goed voelen. Maar om te beslissen wat goed en fout is, hebben we daar nu juist niet de kennis van goed en kwaad voor nodig? En die boom is nu niet voor ons beschikbaar. Dus hoe kunnen we dan denken dat we de occulte zaken kunnen beoordelen? Hoe arrogant om te denken dat we zelf wel even kunnen beslissen wat goed is en wat niet. En het gaat niet alleen om te beslissen wat goed en fout is, want zelfs als we dat kunnen weten, zijn wij dan in staat om het goede te doen? Toen Adam van de verboden vrucht had gegeten, wat deed hij toen? Hij kwam zijn eerstvolgende afspraak met God om te wandelen in de avondkoelte al direct niet na. Hij verborg zich en moest door God worden geroepen. En op de vraag of Adam had gegeten van de verboden vrucht bekende hij niet. Nee, hij gaf Eva de schuld. Dus als we weten wat goed is, betekent dat niet dat we doen wat goed is. Of, zoals Paulus zegt: Want niet wat ik wens, het goede, doe ik, maar wat ik niet wens, het kwade, dát doe ik. (Rom. 7:19).

Toen het volk het beloofde land introk, toen zei God niet: pas op voor de verkeerde invloeden, maar ga ze vooral bestuderen, want er zijn toch zoveel mooie dingen in de afgoderij? Wat een absurde suggestie is dit! En toch is dit het argument wat velen gebruiken om de ‘aantrekkelijke’ dingen uit de andere religies te halen. Nee, God verbood het contact en de valse religies moesten worden uitgeroeid. (Let op: de afgoderij moest worden uitgeroeid; de mensen die de afgoden dienden hadden de kans zich te bekeren, zoals Rachab deed). Er zaten geen goede lessen verborgen in valse religies.

Onder u zal er niemand worden aangetroffen, die zijn zoon of zijn dochter door het vuur doet gaan, die waarzeggerij pleegt, geen wichelaar, uitlegger van voortekenen, of tovenaar, geen bezweerder, niemand, die de geest van een dode of een waarzeggende geest ondervraagt of die de doden raadpleegt. Want ieder die deze dingen doet, is de Here een gruwel, en ter wille van deze gruwelen drijft de Here, uw God, hen voor u weg. (Deut. 18:12)

Als de afgoderij toen een gruwel was voor God, waarom nu dan niet? God is dezelfde, gisteren, vandaag en morgen. Dus al deze afgoderij is dan toch nog steeds en zal dat ook altijd zijn, een gruwel voor God. Een consequentie van willen worden als god, is dat de mens dan eigenlijk ook niet meer hoeft te luisteren naar Gods geboden. Want dan ben je immers boven jezelf uitgestegen en dus ook prima in staat geworden om alles wel zelf te bepalen. Dit is een grote tegenstelling met het leven in een afhankelijke relatie met God. Dan blijven de geboden van God gewoon van kracht. Het eerste gebod: Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben (Ex. 20:3), is nog steeds van kracht. En met het ‘onderzoeken’ van afgoderij, breken we dit eerste gebod.

 

Conclusie

We hebben in dit en de vorige twee artikelen al heel wat onderzocht van de Nieuw Apostolische Reformatie. En toch is dit nog maar een fractie van wat er via allerlei nieuwe manieren en technieken op ons afkomt. Er zijn zoveel andere zaken die ook door de NAR worden geleerd, waar we door verleid kunnen worden als we niet waakzaam zijn. Paulus roept in Hand 20:29-30 de oudsten van Efeze op om waakzaam te zijn en te blijven; hetzelfde geldt ook voor ons:

Zelf weet ik, dat na mijn heengaan grimmige wolven bij u zullen binnenkomen, die de kudde niet zullen sparen; en uit uw eigen midden zullen mannen opstaan, die verkeerde dingen spreken om de discipelen achter zich aan te trekken.

Satan probeert de mens in zijn macht te krijgen. Dat probeert hij met alle macht en vernuft die hij heeft. En nu doet hij dat dus met geraffineerde vermomming zelfs onder het mom van het christelijke geloof. Daarmee zet hij dus de aanval in op christenen. Laten wij standhouden! Dat kunnen wij alleen als we ons fundament bouwen op de vaste rots. Ons geloof vermengen met andere goden betekent dat we zijn gaan bouwen op het zand en dat zal tegen de regen en de stormen geen stand houden. Door de vermenging met occulte zaken, worden er andere goden voor ons neergezet. Zullen we ons aan God’s geboden houden en die andere goden ontmaskeren en uit ons midden verwijderen?