Tegen de joden

Antisemitisme rukt op in Nederland

Sinds enkele dagen ben ik persoonlijk betrokken bij het zeer grote leed, aangedaan aan drie Joodse jongemannen, die in de nacht van de jaarwisseling zeer ernstig mishandeld zijn door ongeveer 15 tot 20 mannen van islamitische afkomst. Een van de Joodse mannen is de zoon van de familie die ik persoonlijk zeer goed ken. Op 6 januari heb ik twee van de drie ontmoet. Zij kwamen op mij ernstig getraumatiseerd over. Een van hen was ook lichamelijk gewond, evenals de derde persoon die er niet bij was.

Een samenvatting.

Hengelo, 1 januari 2014, 5.00 ’s ochtends.

Na het vieren van oud en nieuw zag een van de drie jongemannen een eethuis met een grote Davidster – geflankeerd door twee duiven – op de gevel en de naam Shalom.

Gesterkt in het Joodse karakter van het eethuis[1] sprak een van hen op een rustige manier in het Hebreeuws met een werknemer van de zaak, die evenwel in het Arabisch antwoordde. Toen de Joodse man aan de eigenaar vroeg of het wel een Joods eethuis was, vroeg deze waarom ze dat wilden weten. Op hun antwoord dat ze Joods waren en vooral nadat een van hen een Davidster liet zien, sloeg de vlam in de pan bij de eigenaar. Hij schreeuwde: “Eruit!” Daarna leek alles tegelijk te gebeuren. Een uitsmijter, de baas en enkele anderen begonnen in het wilde weg te schoppen en te slaan, waarbij een van de drie een behoorlijke hoofdwond opliep, doordat hij bewerkt werd met een kapotte fles. Eenmaal buiten wierp een uitzinnige groep van zo’n 15 tot 20 islamitische mannen zich op de twee overblijvende vrienden: ‘We wisten niet waar ze vandaan kwamen.’ Voortdurend werden ze op de grond getrokken en getrapt en geslagen waar het maar mogelijk was. Uiteindelijk werden de jongens een doodlopende steeg ingedreven en daar werd in het wilde weg op hun ingetrapt. Er werd naar hen gegooid met flessen en fietsen. Door het ingrijpen van enkele uitsmijters van andere cafés kwam een einde aan deze nachtmerrie, die op het punt stond verkeerd af te lopen. Alles bij elkaar had deze nachtmerrie zo’n 7 minuten geduurd. De beide jonge mannen verklaarden: ‘We waren omsingeld… ze wilden ons dood schoppen…’

‘We waren doodsbang… er was een moment dat we dachten: het komt niet meer goed…’ ‘Vanaf het moment dat we binnen aangevallen werden, was ik alleen maar bezig om in leven te blijven.’ ‘Ze waren niet van plan om te stoppen… we werden met een ongelofelijke haat en genadeloos geslagen.’ ‘Er kwam maar geen eind aan!’ ‘Het deed heel veel pijn!’ ‘Het is een Godswonder dat we nog leven!’

Ongeveer een halve minuut later was er politie… Kwamen zij naar de slachtoffers?

Nee, ze onderhielden zich uitgebreid met de aanvallers, gaven hun de kans hun (leugen…)verhaal te doen. En pakten toen zonder enige vorm van proces of wederhoor de jongeman op die de Davidster had getoond, die behoorlijk gewond was aan zijn hoofd, duizelig was en bijna niet kon lopen en vervoerden hem per politieauto naar een cel. En wel: op verdenking van mishandeling ‘terwijl ik geen enkele klap heb uitgedeeld of uit heb kunnen delen.’ Op zijn vraag: ‘Mag ik een dokter?’ kreeg hij als antwoord: ‘Daar moet je wel voor betalen…’ Verder werd er niet naar hem omgekeken. Toen zijn vriend, op wie ook ingeslagen was, aan een agent vroeg of hij ook zijn verhaal mocht vertellen, omdat de groep van 15 tot  20 uitgebreid de kans kreeg hun zegje te doen, kreeg hij als antwoord dat hij een afspraak moest maken.

Zijn verhaal mocht hij niet kwijt. Pas op 6 januari 2014 kon hij aangifte doen. Intussen hebben de twee aangifte gedaan van zeer ernstige mishandeling, discriminatie, extreem antisemitisme en poging tot doodslag! De Joodse organisaties CIDI, NIW en de PVV gaan aan de bel trekken. Maar: vanuit christelijke hoek blijft het (zeer teleurstellend) stil.

In wat voor maatschappij leven we? Joodse mensen kunnen niet meer veilig uitkomen voor wie zij zijn, durven geen keppeltje te dragen op straat. In maart 2012 werden een Joodse rabbijn en drie Joodse kinderen in Frankrijk vermoord. Is deze vlammende haat, ook in Nederland, een voorteken van oplaaiend antisemitisme op het niveau van 70 jaar geleden? Een tijd die we toch nooit meer terug willen? En is het zo dat islamitische landgenoten in Nederland de dienst gaan uitmaken en eigen recht (sharia?) toepassen op Joodse landgenoten? Moet het zover komen dat Joodse landgenoten zich niet meer veilig voelen en gaan uitwijken naar andere landen? Naar Israël? Hebben christenen niet een megagrote schuld tegenover de Joden vanaf de tijd van de vroege kerk (o.a. de vervangingstheologie)? [2] Een – op uitzonderingen na – schuldig stilzwijgen tijdens de systematische Jodenmoord in de shoah? Wordt het niet hoog tijd dat christenen hun antisemitisme gaan belijden en zich daadwerkelijk inzetten voor onze oudste broer?

 

Antisemitisme neemt hand over hand toe.

Steeds meer landen laten Israël vallen. In de media wordt hard meegedaan om Israël zwart te maken. Bij voorbaat is Israël de gebeten hond en gaan Hamas, Hezbollah en de Palestijnse autoriteit over het algemeen vrijuit. Israël is de ‘bezetter’, maar over de ontelbare raketaanvallen door terroristen als Hamas en Hezbollah wordt niet gesproken. Israël is voor een toenemend aantal mensen de boze genius, die aangepakt moet worden. Het mes moet erin! Boycotacties in Nederland alom: in juli 2013 supermarkten als Hoogvliet, Jumbo, Aldi en HEMA en nu ook al waterbedrijf Vitens, Ingenieursbureau Royal HaskoningDHV en PGGM.

 

De politiek en vele Nederlanders lijken blind.

Waarom wil Israël niet geheel verdwijnen uit de Westbank (“Judenrein”)? Omdat Israël de werkelijke agenda van Hamas én de Palestijnse Autoriteit kent: Israël moet van de kaart en één groot Palestina daarvoor in de plaats. En wat zal Israël wachten als het zou vluchten naar het Westen? Een forse antisemitische ontvangst!

 

Wanneer worden we wakker?

De God van Abraham, Isaäk en Jakob zegt: ‘Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken” (Genesis 12:3).

 

Ruud van der Ven, Dordrecht, 11 januari 2014



[1] Zo ook de menukaart met broodjes Haifa, Jeruzalem en Tel Aviv!

[2] Zie het bijzonder aangrijpende boek Bloed aan onze handen. De tragische geschiedenis van de Kerk en het Joodse volk, Michael Brown.