Christelijk onderwijs in een multiculturele samenleving

Als christenen belijden wij Jezus Christus als Gods enige weg tot het heil. Het Evangelie is Gods enige heilsboodschap voor de van Hem gescheiden mensheid, die zich in onheil bevindt.

Bijbel & Onderwijs constateert dat christelijke scholen met deze belijdenis verschillend omgaan. Daarom zijn wij verheugd met de verklaring die hierover onlangs is verschenen. In deze verklaring doet het Theologisch Convent van Belijdende Gemeenschappen in Duitsland een klemmend appèl op christenen wereldwijd om alle religies te beoordelen in het licht van het Evangelie. Aangezien men zich hierbij ook richt tot het onderwijs, nemen wij–met toestemming van en dank aan het Reformatorisch Dagblad–enkele delen uit deze verklaring over.
In dit document worden wij herinnerd aan onze christelijke verantwoordelijkheid om de heilsopenbaring van God in Christus, die ons in de Heilige Schrift is toevertrouwd, te bewaren en aan anderen uit te dragen.

Dit betekent geen minachting van andere religies en hun culturele waarden. Ook willen wij niet onze eigen christelijk religie op een voetstuk plaatsen. Wat ons drijft, is wat in 1 Timotheüs 2:4 staat, namelijk dat God wil dat alle mensen zalig worden en tot kennis van de waarheid komen. Onze cultuur raakt steeds meer vervreemd van haar wortels, te meer daar andere, zich uitbreidende, vreemde godsdiensten grote invloed op het openbare leven hebben. Zelfs onze nationale identiteit wordt bedreigd (waarbij ons het fundament aan eeuwenlang aanvaarde waarden en normen wordt ontnomen).

In het licht van de toenemende onzekerheid waarin christenen en gemeenten verkeren, richt het Theologisch Convent zich daarom tot kerk en zending, theologie en onderwijs met het verzoek deze aan de Bijbel te toetsen, haar met elkaar te bespreken en in de eigen omgeving bespreekbaar te maken/uit te dragen. (hetgeen wij dus bij deze doen.)

Universele zelfopenbaring
De levende, Drie-enige God, zoals Hij Zich aan de gehele mensheid in de Bijbel heeft geopenbaard, is tegenover alle goden van andere religies de alleen ware God. Wij geloven en belijden dat de Heilige Schrift ons in zowel het Oude als het Nieuwe Testament duidelijk zegt dat God van eeuwigheid de Ene is, Die Zich als levende en soevereine van alle valse goden principieel onderscheidt.

Deze Drie-Enige God: Vader, Zoon en Heilige Geest, heeft de mens naar Zijn evenbeeld gemaakt. Hij is Schepper van iedereen en wil ook hun Verlosser en Vernieuwer zijn tot het doel van ieders leven. Aan Zijn bijbelse zelfopenbaring moeten alle godsvoorstellingen zichzelf op hun waarheidsgehalte toetsen. Godsdiensten waarin andere goden aangeroepen worden, laten dit na; zij handelen tegen het eerste gebod en beledigen Gods majesteit.

Wij wijzen de gedachte van de hand als zouden over het goddelijke en de levensgeheimen geen duidelijke leeruitspraken mogelijk zijn. Dat geldt ook voor het denken dat elke religie uit eenzelfde bron stamt en daarom gelijke zeggingskracht zou hebben. In Jesaja 44:6 staat duidelijk: “Ik ben de Eerste en de Laatste; buiten Mij is er geen God.”

Zondeval
Sinds de zondeval leven alle mensen vanaf hun geboorte zonder God. Zonder heil kunnen ze zichzelf niet bevrijden, ook niet via de weg van de godsdiensten. Al het menselijk onheil gaat terug op het menselijke verzet tegen de Schepper.

Alle buitenchristelijke religies en ideologieën met hun vermeende oplossingen voeren op een dwaalspoor. Zo bezien zijn alle religieuze systemen bedrieglijk, daar waar zij in hun denken de oorspronkelijke verhouding tot God en de breuk met Hem niet serieus nemen en vasthouden aan menselijke mogelijkheden tot herstel (van werken, rituelen en karma). Nog gevaarlijker zijn die religieuze systemen -te denken valt aan mystieke Aziatische godsdiensten- die de eenheid tussen het menselijke zelf met de godheid leren. Wij verwijzen naar Romeinen 3:23 en Galaten 2:16.

Wij geloven en belijden dat God in Christus tot ons gesproken heeft. Door Zijn menswording en Zijn zoendood heeft Christus een verloren mensheid met God verzoend en van de verderfelijke macht van zonde, dood en duivel verlost. Door Zijn lichamelijke opstanding en hemelvaart heeft God Hem als de enige Middelaar tussen Zichzelf en de mensen aangesteld en Hem tot universeel Heer gemaakt over alle machten, alsmede als rechter der wereld. In gelovige toewijding aan Hem of door afwijzing van Hem ligt de beslissing tussen eeuwig heil of eeuwige verdoemenis.

Algemene openbaring
God heeft de mens naar Zijn beeld en tot gemeenschap met Hem geschapen en roept daarom ieder mens tot bekering (terugkeer tot God), Hand. 17:30-31. Ondanks de zondeval is in de mensheid een hunkering naar de nabijheid van God overgebleven. Daarin zien we Gods wil om de mensen in Zijn gemeenschap terug te brengen en door een geestelijke wedergeboorte van binnenuit te vernieuwen.

God heeft het ook de in zonde gevallen mensen mogelijk gemaakt om Hem en Zijn wil tot op zekere hoogte te kennen, opdat zij Hem zullen zoeken, eren en danken. Wij geloven en erkennen dat God Zich aan het begin van de geschiedenis aan de stamouders van het menselijk geslacht heeft geopenbaard en Zijn wil heeft bekendgemaakt. Dit kennen en vereren van de ene God der schepping bleef, hoewel vertroebeld en verdraaid, in de daaropvolgende generaties behouden. Ook na de verdrijving uit het paradijs, de zondvloed en de verstrooiing van de volkeren, heeft God Zich aan de mensen bekendgemaakt via de werken van Zijn schepping in Zijn macht, wijsheid en goedheid.

Daarom hebben vele buitenchristelijke religies voorstellingen van een machtige scheppergod -die waakt over goed en kwaad- , die wezenlijke trekken gemeen hebben met de bijbelse zelfopenbaring. Daarin weerspiegelen de voorchristelijke religies, hoewel ze de goddelijke waarheid verdraaid hebben, toch een deel van Gods orde in de onderhouding van de wereld. Daardoor bewaart God de mensheid in Zijn geduld en goedheid voor zelfvernietiging, opdat ze na de komst van de Verlosser Christus, door de verkondiging van het Evangelie het heil kan ontvangen. Op grond van deze algemene openbaring (onder meer volgens Genesis 9 en Romeinen 2) kunnen mensen aangesproken worden (zoals de Romeinse hoofdman Cornelius in Handelingen 10 en 11).

Benaderen van niet-christelijke godsdiensten
We geloven en erkennen dat naar het getuigenis van de Heilige Schrift de nietchristelijke religies door drie factoren worden bepaald:
* Het lankmoedige werk van God in Zijn algemene openbaring ter voorbereiding van de heilsopenbaring.
* De religieuze praktijken van de mens.
* De verleidende werkzaamheid van satan en zijn demonen.

Voor een adequate beoordeling van de religies met het oog op onze confrontatie dienen wij deze factoren te onderscheiden. Zo mogen wij onze informatievoorziening over de andere religies niet beperken tot vermeende ‘neutrale’, algemene inlichtingen van de godsdienstwetenschappen. Alleen wanneer het totale getuigenis van de Schrift over buitenchristelijke religies tot zijn recht komt, kunnen de resultaten van godsdienstwetenschap in hun veelkleurigheid adequaat worden geduid. Dit proces van toetsend onderscheid zal zich ook op onszelf als christenen moeten richten. Immers, het conflict tussen ware en valse religie gaat ten diepste tussen
– het levende vertrouwen op de Drie-enige God, Die Zich in Christus openbaart, en
– alle vormen van eigenmachtige religiositeit die niet uitgaan van het geloof in Jezus Christus.

Wanneer wij erkennen dat ook ons eigen christelijke bestaan voortdurend door religieuze ontaarding wordt bedreigd, zal dit ons christenen bewaren voor een zelfverzekerde of arrogante houding in de confrontatie met buitenchristelijke religies.

Apologetisch getuigenis
Wij geloven en erkennen dat wij aan aanhangers van andere religies getuigenis dienen af te leggen aangaande Jezus Christus als Heere en Verlosser van de wereld. Deze dialoog kan echter nooit de bijbelse, onopgeefbare eis aan de kant schuiven, die luidt: de tot dan toe heersende religieuze machten af te zweren, zich in boete en geloof aan Jezus Christus als persoonlijke Heiland toe te vertrouwen en zich aan Hem als Heere te onderwerpen. Deze apostolische oproep geldt voor de aanhangers van alle religies, inclusief het jodendom en de islam.

Hiermee wijzen wij ook het vooroordeel van heden ten dage af dat dit standpunt fundamentalistisch en achterhaald is, omdat het zou voorbijgaan aan de spirituele werkelijkheid van de ‘andere manieren van geloven’. Wij citeren: “Opdat in de Naam van Jezus zich zou buigen alle knie dergenen die in de hemel en die op de aarde en die onder de aarde zijn” (Filippenzen 2:10).

Apocalyptisch perspectief
Met het voortschrijden van de geschiedenis van de mensheid naar het einde krijgt de wereld van de niet-christelijke religies een steeds duidelijker antichristelijk karakter. Wij geloven en erkennen dat Jezus Christus ons voorzegt dat in de eindtijd zich een toenemende activiteit van valse christussen zal voordoen, alsmede een antichristelijk wereldrijk op basis van ideële gelijkschakeling. Deze zal naar de overtuiging van vele exegeten de vorm krijgen van een eenheidsreligie die alle religies en ideologieën omvat.

Met het oog op de profetische voorzegging van een tot rijpheid komende wereldwijd en totalitair doorgevoerde vorm van syncretisme – de hoer Babylon uit Openbaring 17- moeten we de uitdrukkelijke wil van de Heer van de kerk serieus nemen, dat Zijn gemeente Hem bij Zijn wederkomst als een reine maagd wordt voorgesteld, van wie het geloof vrij is van heidense bevlekking (2 Corinthiërs 11:2, Openbaring 14).

Als er één discussie is waaraan je tegenwoordig je vingers lelijk kunt branden, vooral als je de discussie met jongeren en jongerenorganisaties aangaat, is het wel die over christelijke rockmuziek. De argumenten vóór en tegen vliegen over tafel en al snel raken de gemoederen oververhit.

Is het meer dan een gewoon generatieconflict tussen ouders en kinderen of een discussie over goed en kwaad?
Ja, want muziek spreekt direct tot de ziel van de mens en de invloed ervan (zowel van goede als van slechte muziek) valt niet te onderschatten. De vraag rest of het echter zo zwart-wit is en of goede muziek zo makkelijk van slechte muziek te onderscheiden valt.

In het kader van deze discussie kijken we naar elf argumenten die vóór christelijke rockmuziek spreken.

1) NIEMAND MOET DE BEDIENING OF MUZIEK VAN DE ANDER VEROORDELEN.

‘Oordeelt niet, opdat gij niet geoordeeld wordt. Want met welk oordeel gij oordeelt, zult gij geoordeeld worden; en met welke mate gij meet, zult gij wedergemeten worden’ (Mattheüs 7:1,2).

Voorstanders van christelijke rock zijn dol op deze verzen, want ze sluiten de deur voor elke vorm van kritiek op hun favoriete band of artiest. Maar christenen zijn wel degelijk geroepen om te oordelen. In Leviticus 19:15 staat: ‘in gerechtigheid zult gij uw naaste richten.’ Of Johannes 7:24: ‘Oordeelt een rechtvaardig oordeel’. Jesaja 61:8: ‘Want Ik, de Heere, heb het recht lief’.
Er zijn meer teksten in de bijbel over oordelen, dan die twee verzen uit Mattheüs. Wie daar bovendien verder leest, ziet dat het in de context gaat over het oordelen op een hypocriete manier, niet over een rechtvaardig oordeel.

2) DE BIJBEL ZEGT DAT WE ONZE MUZIEK LUID MOETEN SPELEN.

‘Looft hem met geklank der bazuin… looft Hem met de trommel… looft Hem met snarenspel… looft Hem met klinkende cimbalen.’ (Psalm 150)

Wat is lofzang? Luidkeels schreeuwen, boven het oorverdovende geluid van elektrische gitaren: ‘Jezus is de weg!’…? Een gitaarsolo van 110 decibel? Ons lichaam is een tempel van de Heilige Geest. Hoe moet hij deze herrie verdragen? Rockmuziek is al veertig jaar het terrein van de duivel. Het is naïef om te denken dat door het veranderen van teksten het kabaal plotseling geheiligd is. De bron blijft hetzelfde, en wie zich verdiept in de inspiratiebronnen van christelijke rockers, komt dezelfde namen tegen als bij die van de wereldse rockmuzikanten.

3) OM ONGELOVIGEN TE BEREIKEN MOET JE HUN MUZIEK SPELEN

‘Allen ben ik alles geworden, opdat ik immers enigen behouden zou.’ (I Korinthe 9:22)

Toen Paulus deze woorden schreef, hoe ver was hij toen bereid te gaan, in zijn ijver verloren zielen te redden? Werd hij een alcoholist om de dronkaards te redden? Wentelde hij zich in seksuele zonden, om de prostituees te redden? Natuurlijk bedoelde Paulus dat niet. Er zijn grenzen. Als een christen het evangelie wil brengen in een kroeg, dan is dat zijn goed recht, maar zodra hij een eerste biertje meedrinkt met de drinkers daar, is de kracht van zijn getuigenis weg en het uiteindelijk doel van zijn komst, naar de achtergrond verdwenen. We moeten zondaars uit de kuil van het verderf trekken, niet er zelf ook in springen. De Here Jezus is die weg nooit gegaan, wij moeten dat ook niet doen.

4) ROCKMUZIEK IS NEUTRAAL. HOE JE ERMEE OMGAAT BEPAALT OF HET GOED OF SLECHT WORDT. ALS EEN CHRISTEN DE MUZIKANT IS, KAN DE HEILIGE GEEST ERDOOR HEEN WERKEN.

Muziek en soorten muziek zijn niet neutraal. Volgens alle serieuze medische, fysiologische en psychiatrisch onderzoeken, heeft muziek invloed en is de stijl en het ritme bepalend. Ook het Woord van God maakt duidelijk dat muziek niet neutraal is.
Het idee dat er een neutraal gebied is, is een occulte gedachte, , geen christelijke. De occulte leer over ‘De Kracht’ leert dat er een neutrale kracht is in alles wat leeft, die ten goede of kwade gebruikt kan worden. Zo kan hekserij goed én kwaad zijn, afhankelijk of het witte of zwarte hekserij is. Maar beide krachten komen uit dezelfde bron: satan. Wat zegt de Bijbel? Toen God naar zijn schepping keek, sprak Hij: ‘En Zie, het was zeer goed’. Er was geen neutrale grond. De occulte leer stelt dat ‘goed of kwaad in the eye of the beholder ligt. De Bijbel trekt echter van kaft tot kaft scheidslijnen tussen goed en kwaad.

5) WE MOETEN ROCKMUZIEK GEBRUIKEN OM EEN VERLOREN GENERATIE TE BEREIKEN, WANT DAT IS DE TAAL DIE ZIJ SPREKEN

Christenen verdedigen rockmuziek, want ‘onze muziek’ moet van hetzelfde niveau zijn als dat van de wereld, om niet bij voorbaat afgewezen te worden. Maar, er zijn grenzen aan de vormen van evangelisatie. Jezus vertelde zijn discipelen het stof van de schoenen af te kloppen, als mensen het evangelie niet aannamen. Liever dat, dan net zolang water bij de wijn doen, totdat het wel aanvaardbaar is. Als gospelrock zo nodig is om jongeren te bereiken, hoe zijn zij de afgelopen eeuwen dan bereikt? En waarom gebruikten Paulus, Silas en de andere geen muziek tijdens hun bediening? Destijds waren de mensen precies zo gevoelig voor de invloed van muziek als nu.

6) IK VOEL ME LEKKER DOOR GOSPELROCK. HOE KAN HET DAN VERKEERD ZIJN?

Deze dwaalleer heeft de kerk doortrokken op veel meer gebieden, dan alleen maar muziek. Christenen zijn niet tot geloof gekomen, maar ‘tot gevoel’, denk je soms. Goed voelen is belangrijker geworden dan heilige vrees voor God. Tegenwoordig draait het zelden meer om gehoorzaamheid aan God, maar om ons gevoel. We prediken binnen de kerkmuren een evangelie van liefde en gaan daarbij voorbij aan de vreze Gods. Die twee aspecten van het Evangelie moeten hand in hand gaan. Niemand in de hele Bijbel preekte meer over de hel dan Jezus zelf. Natuurlijk, soms gooien gospelrockers wat met teksten over Armageddon of het Laatste Oordeel, maar dat gaat verloren in het lawaai van headbangende rockers en de hossende menigte.

7) MAAR JONGEREN WORDEN GERED DOOR GOSPELROCK. HOE KUNNEN WE HET DAN VEROORDELEN?

Het is niet moeilijk om jongeren, opgezweept door de muziek en de sfeer tijdens een concert, te overtuigen Christus aan te nemen. Maar is dat wat Christus wil? Hij wil dat we in gebrokenheid van hart en nederigheid van ziel met onze zonden tot hem komen. Hij wil geen half lamgeslagen, verdoofde christenen die Jezus tot een idool maken. Zonder heiligheid, zonder overtuiging van zonde, zonder bekering, zonder alles. Gospelrockers schermen ook met duizenden bekeerlingen door hun bediening. Ziet u de vruchten daarvan in uw gemeente? Jongeren die geestelijk de diepte in gaan en de groei vertonen, die de vrucht is van ware bekering? Heeft gospelrock uw kerk dichter tot de levende en heilige Christus getrokken?

8) VOLGENS PAULUS IS NIETS ONREIN VAN ZICHZELF. ROCK IS GEWOON EEN MODERNERE MUZIEKSTIJL.

‘Ik weet en ben verzekerd in de Heere Jezus, dat geen ding onrein is in zichzelve, dan die acht iets onrein te zijn, dien is het onrein.’ (Romeinen 14:14)

Christelijke rock kan dus ook niet onrein worden genoemd, want niets is uit zichzelf onrein. Is de zaak zo eenvoudig? De Bijbel noemt immers diverse zaken die onrein zijn: bestialiteit, toverij, contact met geesten. En er zijn nog veel meer voorbeelden. Volgens het bovenstaande argument zijn deze zaken dus niet onrein, behalve voor wie ze onrein acht. Dat is een verdraaiing van de Schriften. Volgens het Woord van God zijn bepaalde zaken wel degelijk onrein. Wie de context van Romeinen 14 leest, ziet dat Paulus sprak over voedsel en feestdagen. Futiliteiten – in het licht van het Evangelie – waaraan Paulus geen verdere tijd wilde verkwisten. Rockmuziek heeft de laatste decennia bewezen onrein te zijn. Het heeft muren van moraal neergebroken, het heeft pornografie, rebellie, haat, drugsgebruik, zelfmoord, vleselijkheid en occultisme gepredikt.

9) GOD KAN ALLES GEBRUIKEN OM MENSEN TE BEREIKEN, DUS OOK GOSPELROCK

Amen. God kan alles. Hij doet wat Hij wil. Hij is God. Maar de vraag is of het Zijn keuze zou zijn om rockmuziek te gebruiken. De Bijbel zegt: ‘Onthoudt u van alle schijn des kwaads’. (1 Thessalonicenzen 5:22). De Heere roept ons op heilig te leven, dat wil zeggen: afgezonderd (van de wereld). Als gospelrockers dezelfde haarstijl, outfit, kleding, concerten, lichteffecten, rookmachines en muzikaal geweld gebruiken als de wereldse rockers, dan presenteren ze op zijn minst de schijn van kwaad. Dat is vér weg van heiligheid. Het is misleiding. Rockmuziek is van de wereld. Wie van rockmuziek houdt, houdt van de wereld, en wie de wereld liefheeft, wordt daarmee een vijand van God (Jacobus 4:4).
Maar, zeggen de fans: ‘Ik hou van Jezus en van gospelrock.’ Wat ze in feite zeggen is: ‘Ik hou van Jezus en van de muziek van de duivel.’ Die twee gaan niet samen. Lees 1 Johannes 2:15-16 er maar eens op na. En als u wilt discussiëren, doet u dat dan met God. Hij liet deze teksten optekenen.

10) ALS JEZUS GEPREDIKT WORDT, DOET DE REST ER NIETS TOE

‘Wat dan? Nochtans wordt Christus op allerlei wijze, het zij onder een deksel, het zij in de waarheid, verkondigd; en daarin verblijd ik mij.’ (Filippenzen 1:18)

Zolang Jezus maar gepredikt wordt via de teksten van gospelrock, dan is het goed. Ja? Als een vrouw werkt als een topless danseres, om zo de aandacht van mannen te trekken en hen vervolgens het Evangelie te vertellen, is dat geoorloofd? Natuurlijk niet. Paulus bedoelde niet dat alles kan. Zonde blijft zonde. En het is nooit Gods keus om de zonde in te schakelen om zijn wonderlijke boodschap van redding te verkondigen.
God schreef deze brief vanuit gevangenschap en er waren velen die vanuit verschillende oogmerken Christus predikten. Paulus lag er niet van wakker, maar hij keurde geenszins de zonde goed.

11) WAAROM MAG ALLEEN DE DUIVEL GOEDE MUZIEK HEBBEN? VERDIENT GOD NIET HET BESTE?

Deze populaire leus (‘why should the devil have all the good music’) geeft ons een mooie uitdaging. We kan tien goede aspecten van rockmuziek noemen? Goed dan. Vijf? Eentje? Voor elk ‘goede’ vrucht (voel me er goed bij, stoom afblazen…) zijn er vijf slechte. Als dit ‘het beste voor God’ is, staan de zaken er slecht voor. Zelfs zonder woorden is deze muziek rauw, rebels, oorverdovend, opzwepend. Door daar christelijke teksten aan te plakken, vindt u dan ‘de vrede Gods, die alle verstand te boven gaat’?

Jesaja 5:20 – ‘Wee degenen, die het kwade goed heten, en het goede kwaad; die duisternis tot licht stelle, en het licht tot duisternis, die het bittere tot zoet stellen en het zoete tot bitter.’

(ingekorte vertaling vanuit ‘Dancing with demons’, Jeff Godwin, Chick Publications)

Voor wie meer wil lezen, in de Engelse taal: http://www.av1611.org/ (en dan zoeken op ‘christian rock’)

Uit: Muziek, een studie waard …….. van Christenen voor de Waarheid in Waddinxveen

Beste broeder Timoteüs,

Om te beginnen willen wij hiermee de uitnodiging voor een Bijbelweek opzeggen.

Er hebben vanuit onze visie in de tussentijd vooruitstrevende processen in de gemeente plaatsgevonden. De verantwoordelijke broeders, die u destijds geleden uitgenodigd hebben, zijn niet vertegenwoordigd in het pas kort geleden ingestelde bestuur. Zij werden niet ondersteund door de progressieve leden. Aan deze situatie zal nauwelijks iets veranderen, omdat al onze beslissingen nu democratisch worden genomen.

Wij zijn blij dat wij goede contacten hebben met alle lagen van de bevolking. Juist afgelopen zondag was broeder Ratio Syncretisme, een diepgaand gastspreker en redacteur van de ‘Laodiceaïsche Wereldpers’ in ons midden. Dhr. Syncretisme toont een zeer vurig interesse voor het christendom en ging ons voor in een prachtige dienst. Uit diepe liefde willen wij u, beste broeder Timoteüs, de redenen noemen die ons er voorlopig van afhouden om uw dienst aan te nemen:

U vertegenwoordigt nog altijd de opvatting dat uitsluitend de Heilige Schrift de basis is voor de vormgeving van de kerkdiensten. Kunt u zich werkelijk niet losmaken van de extreme standpunten van Paulus?

U vertegenwoordigt een wettische afzondering. Vindt u de tucht, zoals Paulus die in praktijk bracht werkelijk nog van deze tijd? Uw dienst bij ons zou enkele broeders en zusters, die naar vrije keuze ongehuwd in liefde samenleven, ongerust maken. U heeft een te bekrompen kijk op de zaak. Merkt u zelf niet dat u daardoor neuroses kweekt? Wij hebben vrijheid nodig! Geen dwang! (Hebben de meditatieoefeningen, die onze geliefde broeder dr. Arseen u had aangeraden, eigenlijk nog een rustgevend effect op uw maag gehad?)

U bent over de hele linie te sterk op uw pleegvader Paulus gefixeerd. Deze sterke binding aan de voormalige apostel ondermijnt uw persoonlijkheid! Maakt u toch net als wij plannen voor een aantrekkelijke christelijke toekomst : spiritueel behoefte-geörienteerd!

Kleine afwijkingen van de brieven van Paulus vindt u al heel erg. Wij beoefenen echter liefde en tolerantie en hebben zo op plaatselijk niveau een hartelijke gemeenschap met veel andere gemeenten, ook al hebben die ook, dat moet toegegeven worden, vooral onze jeugd met andere om niet te zeggen bijbels enigszins afwijkende leren beïnvloed. Maar het is toch de hoofdzaak dat onze gemeente groeit. Dan moeten er nu eenmaal concessies gedaan en compromissen gesloten worden. Hierdoor worden wij dan ook werkelijk door alle geloofsrichtingen en kerken erkend. Wie zou dat een poos geleden voor mogelijk gehouden hebben?

Op dat punt vinden wij eenheid belangrijker, wij hopen u ook. Dat moet genoeg zijn. Als u uw mening in deze voor ons wezenlijke punten herzien hebt, mag u ons graag bezoeken. Misschien kunt u dan samen met uw vrouw op een zondag bij ons een dienst overnemen.

Br. Zonde                     Br. Oecumene               Zr. Emancipatie

Bron: ‘fest und treu’ 2/2007

Alle scholen openbaar, zegt de één. Alle scholen bijzonder, zegt de ander.
Vrijheid van onderwijs, dat is steeds waar het om gaat.
Artikel 23 uit de Grondwet is opnieuw onderwerp van discussie.

Geschiedenis
Aan het eind van de 19^e en begin van de 20^ste eeuw hebben onze voorouders zich actief ingezet voor de gelijkstelling van het bijzonder onderwijs en het openbaar onderwijs. Voor 1917 was men vrij om scholen te stichten, maar alleen de openbare scholen werden bekostigd door de overheid. Wilde je in die tijd een school voor je kinderen waar de Bijbel het fundament was, dan draaide je zelf voor de bekostiging op. Veelal ontstonden er kerkscholen, vanuit een kerkgenootschap opgericht voor de kinderen van de gemeente. Na invoering van de leerplichtwet (1904) moesten alle kinderen naar school. Onze voorouders hebben zich toen ingezet voor bekostiging door de overheid ook van het christelijk onderwijs. En die bekostiging is gekomen. Artikel 23 van de grondwet verwoordt deze gelijkstelling en bekostiging.

Discussie 
De laatste tijd horen we steeds weer de discussie oplaaien. Moeten we onze belastingcenten wel in scholen steken die vanuit hun religieuze achtergrond het onderwijs verzorgen? Nederland seculariseert steeds verder. Hoeveel mensen zijn er nog ingeschreven bij een kerk? Dat zijn er niet veel meer. Dus is er ook geen behoefte meer aan scholen met de bijbel, is de conclusie. Een adviescommissie van de VVD pleit voor het staken van de bekostiging van het bijzonder onderwijs. Mevrouw Hirsi Ali (VVD) strijdt voor afschaffing van het bijzonder onderwijs. Hoeveel van de mensen die ingeschreven staan bij een kerkgenootschap, gaan daadwerkelijk op zondag nog naar de kerk? Nog veel minder. Dus waarom zouden we dan zoveel christelijke, reformatorische, evangelische en gereformeerd-vrijgemaakte scholen bekostigen? En islamitische scholen, die op grond van artikel 23 ook bekostigd moeten worden, wordt daar wel onderwijs gegeven dat wij willen?  Dit alles maakt het voor velen duidelijk: géén bekostiging meer voor bijzonder onderwijs, eigenlijk liever nog: helemaal geen bijzonder onderwijs meer. Dan zijn we van alle problemen af. En bovendien, wat is het verschil tussen een christelijke en een openbare school? Ze gebruiken dezelfde methodes, zijn ze wel ècht zo anders?

De praktijk 
Deze vraag komt natuurlijk recht op de christelijke scholen af. Christelijk onderwijs wordt vooral vormgegeven door de godsdienstige opvattingen van de individuele leerkracht voor de klas. De zuil waar de school formeel toe behoort, heeft daar maar weinig invloed op. Dat geldt niet alleen voor christelijke scholen, maar ook voor  reformatorische, evangelische en gereformeerd-vrijgemaakte scholen. Ook op deze scholen is diversiteit aan de orde. Gelukkig vraagt een aantal scholen zich af: “Doen we nog wat er op onze gevel staat? En hoe geven we dat dan handen en voeten in de dagelijkse lespraktijk en omgang met iedereen in de school?” Er zijn ook christelijke scholen waar een kloof is tussen de formele identiteit, keurig vastgelegd in de statuten van de vereniging waartoe de school behoort en de dagelijkse beleving van de identiteit, zoals die vorm wordt gegeven door de leerkracht in de klas. Zou het niet veel meer vanzelfsprekend moeten zijn dat deze twee met elkaar in overeenstemming zijn?

Schoolgemeenschap 
Een school is natuurlijk geen geloofsgemeenschap, maar een professionele organisatie die bekostigd wordt om onderwijs te verzorgen. Onderwijs dat goed is, dat doelen nastreeft, kerndoelen realiseert. Er werken professionals, mensen die verstand hebben van onderwijs, mensen die pedagogisch gevormd zijn. Leerkrachten die met hart en ziel werken met hun kinderen, ze onderwijzen en opvoeden. De totale persoonlijke ontwikkeling van het kind staat centraal. De totale persoonlijke ontwikkeling van uw kind staat centraal!

Zijn we klant van onze school? 
De totale ontwikkeling van onze kinderen ligt in de handen van de leerkrachten van de school. Wat doet deze zin met ons? Zijn we klanten van de school en gedragen we ons net als in de supermarkt? We blijven klant, zolang de artikelen ons aanspreken en de prijs redelijk is. Echter wanneer de kwaliteit tegenvalt of de prijs te hoog wordt, dan stappen we even zo vrolijk een andere supermarkt binnen. Gaat het ook zo met de basisschool van onze kinderen? Spreekt de school ons niet meer zo aan, dan verkondigen we dat luidt bij het hek, wanneer we onze kinderen ophalen. Vinden we naar ons idee onvoldoende gehoor, dan pakken we onze kinderen op en brengen we ze naar een andere school.

Staat de school er alleen voor? 
Kan de school alleen maar op klanten rekenen, die klagen bij tegenvallende kwaliteit, die weglopen bij onvoldoende gehoor? Of doet de school ons wat? Hebben we als christen niet de grote verantwoordelijkheid om om onze school heen te staan? Zijn de zorgen van het bijzonder onderwijs ook onze zorgen? Gaat de school van onze kinderen ons aan het hart? Dragen we de school van onze kinderen in ons hart? Dragen we de school van onze kinderen op in ons gebed? De school, de leerkrachten en de directie, hebben onze steun zo hard nodig. Ze moeten staande blijven in een wereld die roept om verdwijning van het bijzonder onderwijs.

Iedereen welkom 
Veel christelijke scholen hebben een open toelatingsbeleid. Iedereen die de grondslag van de school respecteert, kan zijn of haar kind aanmelden. Uit recent onderzoek blijkt dat PC scholen het heel goed doen, kwalitatief en procentueel. Het inspectierapport ziet er goed uit. Er worden goede resultaten behaald en er heerst nog orde en gezag. Er zijn ouders die dààrom kiezen voor de PC school in de wijk. Maar met dat open toelatingsbeleid sluipt ook een gevaar mee naar binnen. Blijft onze christelijke school wel voluit een christelijke school? Staan we als directie, team, bestuur en ouders wel voor onze identiteit en nemen we onze verantwoordelijkheid? Dragen we onze identiteit uit, wanneer we deze ouders en kinderen verwelkomen? Het geeft de ruimte om kinderen en ouders te vertellen over de liefde van de Here Jezus Christus. Of is het open toelatingsbeleid een bedreiging en verwatert met de instroom van mensen die niet vanuit de identiteit voor een bijzondere school kiezen onze identiteit?  En terecht komt dan de vraag op ons af, waarom heet u een christelijke school? Waarin onderscheidt u zich?

Eigen identiteit 
De tijd dat het vanzelfsprekend is, dat bijzonder onderwijs bekostigd wordt, ligt achter ons. We zullen moeten laten zien dat we bekostiging waard zijn. We zullen moeten laten zien waar we voor staan en hoe dat in ons onderwijs te zien is. We moeten ons onderscheiden. Wat op onze gevel staat, moet in ons onderwijs worden waargemaakt. Wat we op papier belijden, moet uitgesproken en beleefd worden in de school. Dat geeft christelijke scholen de kans om de eigenheid te expliciteren, de eigenheid die vooral tot uitdrukking komt in keuzes met betrekking tot inhouden, pedagogische uitgangspunten en didactiek. Het geeft scholen de ruimte om de eigen identiteit te verwoorden en uit te dragen.

Steun gevraagd 
Open PC scholen lopen gevaar van identiteit, van kleur te verschieten. We concludeerden al , dat sommige ouders helaas niet vanwege de identiteit voor de school kiezen. Dit legt vaak een grote druk op de school. Van deze ouders behoeft er niet zo veel aandacht besteed te worden aan de bijbellessen en aan christelijke vieringen. En zeker hoeft alles niet zo zwaarwichtig en serieus. “Het zijn maar kinderen,” wordt er dan gezegd. Op aanmeldingsavonden wordt het tegen je gezegd: “Dat de kinderen de bijbelverhalen horen, vinden we prima. Ze zullen er niets van krijgen.” Maar ondertussen wordt wel de boodschap afgegeven, ga wat ruimer met de identiteit om. PC scholen hebben ouders nodig die van harte achter het christelijk onderwijs staan, die de school steunen. Ouders die laten blijken dat de christelijke identiteit er wel degelijk toe doet.

De school aan de ouders
Onze voorouders hebben gestreden voor ‘de school aan de ouders’. En wij, wat doet onze generatie? Laten wij de school de school? Laat de school van onze kinderen ons koud? Nee, toch zeker! Laat de school, de directie en het team, niet alleen staan in deze tijd van secularisatie. Lid worden van de schoolvereniging is naast ons gebed wat we voor de school kunnen doen. En wanneer u gevraagd wordt om uw steentje bij te dragen aan de school, geef niet steeds als antwoord ‘nee’. Iedereen heeft het druk, maar realiseren we ons wel hoeveel uren onze kinderen op school zitten? Het gemiddelde kind zit 8000 uur op de basisschool! Dat zijn 8000 hele kostbare uren, kinderjaren waarin onze kinderen gevormd worden. Schoolbesturen en schoolteams hebben steun nodig. Ze hebben uw steun nodig!

Een appèl! 
Wanneer we naar de geluiden om ons heen luisteren, moeten we haast wel denken dat het verreweg het beste is om alle scholen om te vormen tot openbare scholen. Waarden-vrij, wordt er achteraan gedacht en soms gezegd. Wanneer je je kinderen een christelijke opvoeding wil geven, doe je dat maar thuis. Daar besteden we zeker geen overheidsgeld aan. Maar is een openbare school wel waarden-vrij? Kan een school waarin altijd sprake is van opvoeden, omdat je in een pedagogische relatie staat, wel waarden-vrij zijn? En willen we dat?

We hebben als ouders een grote verantwoordelijkheid tegenover onze kinderen. We hebben toch immers beloofd hen op te voeden, te onderwijzen en te laten onderwijzen? Dat vraagt om onderwijs dat gefundeerd is op de Bijbel. Het vraagt om onderwijs vanuit de Bijbel èn om onderwijsgevenden die zich laten leiden door de Bijbel. Deze onderwijsgevenden hebben u nodig, uw gebed, uw steun, uw stem en uw kracht. De zorg om het christelijk onderwijs ligt niet alleen bij leerkrachten en directieleden. Het voortbestaan van het christelijke onderwijs in ons land ligt voor een groot deel in (de gevouwen) handen van ouders, van ouders die de christelijke school een warm hart toe dragen. Klopt uw hart al warm voor de school van uw kinderen?

A. Kraaiveld
Docent Pedagogiek
Hogeschool Driestar-Educatief