In zijn brief aan Timotheüs noemt Paulus de gemeente van Christus, het huis van God, “de pijler en de grondslag van de waarheid.”
Waarheid en Tolerantie (dl 4)
In zijn brief aan Timotheüs noemt Paulus de gemeente van Christus, het huis van God, “de pijler en de grondslag van de waarheid.”
In de kerkgeschiedenis werd de waarheid van God vaak gemaakt tot een kerkelijk dogma en werden de mensen die het anders zagen, vervolgd en gedood. In haar ijver besefte zij niet dat de waarheid meer is dan een belijdenis of een formule: waarheid is een Persoon, Jezus Christus. Deel hebben aan de waarheid is niet alleen het onderschrijven van een belijdenis, maar vooral een relatie met God, door Jezus Christus.
Tegenwoordig slaat de slinger naar de andere kant door. Je hoort wel zeggen: die waarheden van vroeger gelden niet meer voor deze tijd. Echte absolute waarheid bestaat niet, en dat is maar goed ook. Laat iedereen maar zijn eigen waarheid hebben, we moeten tolerant zijn, dan kunnen we in harmonie leven.
De geschiedenis van de kerk speelt zich dus altijd af in een spanningsveld. Er bestaat algemene waarheid die God heeft geopenbaard. Als dat niet zo was, zou God de mens daar niet op aanspreken en verantwoordelijk houden. Maar wanneer die waarheid los wordt gemaakt van Jezus Christus, kan de kerk verschrikkelijk intolerant worden. Waarheid en tolerantie, dat maakt de geschiedenis van bijna twintig eeuwen juist in deze tijd weer heel actueel. (zie ook bij Fundamentalisme).
ketters deel 4
Mensen die afweken van de leer der kerk werden beschouwd als ketters. Dat kunnen mensen zijn die een valse leer aanhangen en vallen onder de term sekten.
Ketters (dl 4)
Mensen die afweken van de leer der kerk werden beschouwd als ketters. Dat kunnen mensen zijn die een valse leer aanhangen en vallen onder de term sekten. Maar ook mensen die de leer van Christus volgden en zich niet konden vinden in onbijbelse kerkelijke praktijken, werden vaak als ketters beschouwd.
verzoeking van jezus deel 2
Aan het begin van Jezus’ openbare optreden werd Hij verzocht. Dat gebeurde in de woestijn van Juda, waar Jezus heenging nadat Hij in de Jordaan gedoopt was. Daar vastte Hij veertig dagen en werd hij drie keer door de duivel verzocht:
Verzoeking van Jezus (dl 2)
Aan het begin van Jezus’ openbare optreden werd Hij verzocht. Dat gebeurde in de woestijn van Juda, waar Jezus heenging nadat Hij in de Jordaan gedoopt was. Daar vastte Hij veertig dagen en werd hij drie keer door de duivel verzocht:
De eerste verzoeking was om van stenen broden te maken.
De tweede verzoeking was om van een hoge tempelmuur af te springen.
De derde verzoeking was om te buigen voor de duivel.
Maar drie keer weerstond Jezus de verzoekingen met een Woord uit de Bijbel.
verzoening
De Israëlieten hadden de priesterdienst niet zelf verzonnen. Alles was precies door God aangegeven en door Mozes zo aan hen doorgegeven.
Verzoening (dl 1)
De Israëlieten hadden de priesterdienst niet zelf verzonnen. Alles was precies door God aangegeven en door Mozes zo aan hen doorgegeven.
Bij de volken woonden de goden ver weg en de mensen probeerden die te bewegen om naar hen te luisteren. Maar de God van Israël woonde juist onder zijn volk. Daar waren offers bedoeld om de zonden van de mensen te bedekken voor God. Door deze verzoening (bedekking van het kwaad) kon God, die heilig is, omgaan met de mensen, die zondig en onrein zijn.
In het Nieuwe Testament is Jezus Christus, de rechtvaardige, onze verzoening bij God. Johannes schrijft: Hierin is de liefde, niet dat wij God liefgehad hebben, maar dat Hij ons heeft liefgehad en zijn Zoon gezonden heeft als een verzoening voor onze zonden.
Koninkrijk van God deel 2
Jezus onderwees het Koninkrijk van God. Eigenlijk moeten we zeggen: Jezus proclameerde het Koninkrijk.
Koninkrijk van God (dl 2)
Jezus onderwees het Koninkrijk van God. Eigenlijk moeten we zeggen: Jezus proclameerde het Koninkrijk. Hij maakte openlijk bekend wat dat Koninkrijk van God inhoudt. Door zijn manier van leven toonde Jezus hoe het in Koninkrijk van God toegaat. Je kunt dan ook zeggen: waar de Koning het voor het zeggen heeft, dáár is het Koninkrijk.
Toen er veel mensen naar Jezus toekwamen, ging Hij naar een berg en leerde hen over het Koninkrijk van God. Daarom wordt deze redevoering de Bergrede genoemd. Daar leerden zij de regels (of wetten) die horen bij het Koninkrijk en die je in het dagelijks leven kunt toepassen. De belangrijkste wetten van Gods Koninkrijk zijn:
1. De Here God boven alles liefhebben.
2. Je naaste liefhebben als jezelf.
Daarin worden alle andere regels van het Koninkrijk samengevat.
Zie ook Gelijkenissen van het Koninkrijk.
vrederijk deel 4
De term `duizendjarig rijk’ zie je staan boven Openbaring 20:1-6, omdat daarin wordt gesproken over een periode van duizend jaar.
Vrederijk (dl 4)
De term `duizendjarig rijk’ zie je staan boven Openbaring 20:1-6, omdat daarin wordt gesproken over een periode van duizend jaar. Gedurende die tijd zal de duivel in gevangenschap zijn en zal Jezus Christus regeren vanuit de troon van David. Dan zal de aarde de vrede en gerechtigheid kennen zoals God oorspronkelijk heeft bedoeld.
Sommige christenen geven aan dit bijbelgedeelte een symbolische uitleg, anderen gaan uit van een letterlijke periode van duizend jaar.
vrijsteden del 3
Een vrijstad gaf bescherming aan iemand die per ongeluk een ander had gedood. Dan kon hij naar een vrijstad vluchten om te ontkomen aan de familie van de overledene (bloedwraak).
Vrijsteden (dl 3)
Een vrijstad gaf bescherming aan iemand die per ongeluk een ander had gedood. Dan kon hij naar een vrijstad vluchten om te ontkomen aan de familie van de overledene (bloedwraak). In de vrijstad was men verplicht om uit te zoeken of de `doodslager’ expres of per ongeluk had gehandeld. Als er geen opzet kon worden bewezen, werd de doodslager niet veroordeeld en mocht hij wonen in de vrijstad.
De instelling van de vrijsteden was een grote zegen in Israël. Daardoor werd de bloedwraak een halt toegeroepen in het land.
Messiasbelijdend deel 4
De term ‘messiasbelijdend’ wordt gebruikt voor joden die in Yeshua (Jezus) geloven, dus christenen uit de joden. Er is een spanningsveld tussen joden die nog niet en joden die al wel in Yeshua geloven. Orthodoxe joden leven in de messiasverwachting. Zij zeggen dat Hij nog moet komen omdat er dan pas vrede zal zijn.
Messiasbelijdend (dl 4)
De term ‘messiasbelijdend’ wordt gebruikt voor joden die in Yeshua (Jezus) geloven, dus christenen uit de joden. Er is een spanningsveld tussen joden die nog niet en joden die al wel in Yeshua geloven. Orthodoxe joden leven in de messiasverwachting. Zij zeggen dat Hij nog moet komen omdat er dan pas vrede zal zijn.
Veel joden menen dat joden die in Yeshua geloven geen joden meer zijn. Ze baseren hun standpunt vooral op de geschiedenis. Uit naam van Jezus is er veel gemoord en vervolgd. Andere joden zijn van mening dat iemand die geboren is uit een joodse moeder, een jood blijft, hoe dan ook. Dan zijn er nog joden die vinden dat je op de verkeerde weg bent als je gelooft dat de Messias nu al is gekomen, maar dat je desondanks een jood bent.
vruchtbaarheidsriten deel 4
De tempel van Artemis in Efeze gold als één van de zeven wereldwonderen en werd in de maand Artemis (maart/april) bezocht door talloos veel mensen uit heel Asia om het feest te vieren van hun grote godin.
Vruchtbaarheidsriten (dl 4)
De tempel van Artemis in Efeze gold als één van de zeven wereldwonderen en werd in de maand Artemis (maart/april) bezocht door talloos veel mensen uit heel Asia om het feest te vieren van hun grote godin. Die kon, zo meende men, vrouwen, vee, gewas en land vruchtbaar maken in het voorjaar. Tenminste… als zij haar de offers brachten die zij vroeg, terwijl zij uit duizenden kelen haar naam aanriepen: Gr-ó-ó-ó-ó-t is de Artemis der Efeziërs!
Ook de Romeinen die in dit deel van de wereld woonden, vereerden haar. Zij noemden haar Diana, godin van de jacht. Artemis uitte haar dank door aan de stad grote welvaart te schenken. Die welvaart nam nog toe door de verkoop van de afgodsbeeldjes die de zilversmeden van hun weldoenster maakten.
Mozes deel 1
Het leven van Mozes wordt verdeeld in drie perioden van veertig jaar.
Mozes (dl 1)
Het leven van Mozes wordt verdeeld in drie perioden van veertig jaar.
Kennis en macht
Wijsheid en inzicht
Omgaan met God
Aan het eind van de eerste veertig jaar legt Mozes een soort examen af dat heel verkeerd afliep. Iedereen dacht dat hij een prins van Egypte was, de zoon van de prinses. Maar Mozes wist dat hij bij de Israëlieten hoorde. Wanneer hij hen een keer opzoekt, ziet hij hoe één van zijn volk wordt mishandeld. Dan neemt Mozes het recht in eigen hand en slaat een Egyptenaar dood en moet vluchten voor zijn leven.
Aan het eind van de tweede veertig jaar mag Mozes het volk der Israëlieten uitleiden uit Egypte. Farao wil al die goedkope slaven niet laten gaan, maar na de tien plagen laat Farao hen gaan. Na het vieren van het Pascha vertrekken de Israëlieten, door woestijn op weg naar het beloofde land.
Aan het eind van de derde veertig jaar doet Mozes iets dat God mishaagt. Daarom mag hij niet met de Israëlieten het beloofde land binnengaan. Wel geeft hij hun instructies voordat zij binnentrekken, maar zelf sterft hij nadat hij vanaf de berg Nebo het land heeft mogen zien.
waarheid en tolerantie deel 4
In zijn brief aan Timotheüs noemt Paulus de gemeente van Christus, het huis van God, “de pijler en de grondslag van de waarheid.”
Waarheid en Tolerantie (dl 4)
In zijn brief aan Timotheüs noemt Paulus de gemeente van Christus, het huis van God, “de pijler en de grondslag van de waarheid.”
In de kerkgeschiedenis werd de waarheid van God vaak gemaakt tot een kerkelijk dogma en werden de mensen die het anders zagen, vervolgd en gedood. In haar ijver besefte zij niet dat de waarheid meer is dan een belijdenis of een formule: waarheid is een Persoon, Jezus Christus. Deel hebben aan de waarheid is niet alleen het onderschrijven van een belijdenis, maar vooral een relatie met God, door Jezus Christus.
Tegenwoordig slaat de slinger naar de andere kant door. Je hoort wel zeggen: die waarheden van vroeger gelden niet meer voor deze tijd. Echte absolute waarheid bestaat niet, en dat is maar goed ook. Laat iedereen maar zijn eigen waarheid hebben, we moeten tolerant zijn, dan kunnen we in harmonie leven.
De geschiedenis van de kerk speelt zich dus altijd af in een spanningsveld. Er bestaat algemene waarheid die God heeft geopenbaard. Als dat niet zo was, zou God de mens daar niet op aanspreken en verantwoordelijk houden. Maar wanneer die waarheid los wordt gemaakt van Jezus Christus, kan de kerk verschrikkelijk intolerant worden. Waarheid en tolerantie, dat maakt de geschiedenis van bijna twintig eeuwen juist in deze tijd weer heel actueel. (zie ook bij Fundamentalisme).