Bij de Duitse uitgeverij Betanien verscheen in 2017 een boekje over de achtergronden van jazz, rock- en popmuziek. De auteur, Joachim Rosenthal, heeft daarover een artikel samengesteld. Het boekje is voorzien van diverse voetnoten die niet in dit artikel zijn vermeld.
Popmuziek in de eredienst? Achtergronden en gevolgen van jazz, rock- en popmuziek
zie eindnoot 1
In steeds meer kerken neemt al jaren het slagwerk samen met de popmuziek zijn intrek. Popmuziek is een verzamelnaam voor een verscheidenheid aan populaire muziekstijlen, zoals jazz, gospel, rock en pop, waar het ritme domineert. Velen zijn inmiddels gewend geraakt aan popmuziek. Maar wie zich met de achtergrond van de popmuziek bezighoudt, zal onvermijdelijk struikelen over zijn immorele, schaamteloze en goddeloze karakter. De lijst met negatieve en destructieve effecten is lang. Daarom rijst de vraag waarom deze sterk ritmische, Afrikaans-Amerikaanse muziek zo diep in het christendom kon doordringen. Wat is er gebeurd?
In rock- en popmuziek is de beat als achtergrond het dominante element. De nadruk ligt op de zwakke beats (in 4/4 maat dus op 2 en 4) en wordt meestal gegenereerd door de snare-drum (kleine trommel). Dit soort drumwerk is ontwikkeld door jazzdrummers in de jaren 30 van de vorige eeuw en heeft niet alleen de overhand gekregen in de popmuziek, maar heeft bijna al het andere verdrongen. De backbeat[i] heeft een psycho-akoestisch effect dat de geest van de mens omzeilt en seksuele geslachtsgemeenschap stimuleert. In extreme gevallen zijn er bij rockconcerten ook uitbarstingen van extase, hysterie of geweld.
Hoe “christelijke” popmuziek begon
De geschiedenis van de popmuziek begon met de Amerikaanse slavenpolitiek. De slaven leerden de blanken als hun meesters kennen en waren ondergeschikt aan hun dagelijkse gewoontes. De gebruiken van de blanken omvatten ook het bezoeken van de kerkdienst. Omdat de blanken normaal niet met de zwarten omgingen, kregen ze hun eigen diensten. In deze bijeenkomsten, de zgn. gospeldiensten, kwamen zwarten bij elkaar die zich formeel hadden bekeerd tot het christendom. In de gospeldiensten ontstond de oorspronkelijke vorm van christelijke rock- en popmuziek, de gospelmuziek. Het is een muzikale mengeling van Afrikaans heidendom en Amerikaans christendom en valt onder de stijl van de jazz. Terwijl de jazz in een muzikale revolutie voorloper was, vond de echte revolutie van het ritme plaats via rock-’n-roll. Het begin van de rockmuziek, ook wel rock- of beatmuziek genoemd, werd in 1954/1955 gecreëerd door de vermenging van zwarte en blanke muziek. De toen nog jonge volgelingen van deze muziek werden gekenmerkt door een extatische levensstijl op het gebied van seksualiteit, alcohol- en drugsgebruik.
Wat is popmuziek eigenlijk?
Een belangrijke referentie in de beoordeling van popmuziek vinden we in de naams-oorsprong van de termen jazz en rock. “De term jazz is ontstaan in de Crib Houses. Het echte werk daar was prostitutie. In het Cajan-dialect van Louisiana worden prostituees jazzbells genoemd, een slechter maken of een belachelijk maken van het woord Jezebel (Izebel, de onaangeroerde)” (Was du über Popmusik wissen solltest, Urs Rotach, Das Haus der Bibel, Zürich, 1980, p. 19)
“Letterlijk vertaald uit het Engels betekent rock (als werkwoord) weliswaar schommelen, wegen of schudden, maar in het gettoslang van de gekleurde Noord-Amerikanen was rock-‘n-roll niets anders dan een veel voorkomende beschrijving van geslachtsgemeenschap. Geleidelijk is dit voormalige woord voor geslachtsgemeenschap bekend geworden als de naam van een heel muziekgenre. Dus als je naar de etymologische wortels kijkt en uiteindelijk het woord rockmuziek letterlijk neemt, dan zou het strikt genomen met het woord geslachtsgemeenschapsmuziek moeten worden vertaald.” (Erotik in der Musik, Döpfner und Garms, Ullstein, 1986, blz. 86)
Als we op deze manier naar christelijke rock- en popmuziek kijken, komen we dichter bij het kernprobleem. Christelijke rock- en popmuziek heeft een schijn van vroomheid. Ze probeert haar goddeloze karakter te verbergen.
De rockrevolutie dringt binnen in het christendom
In het begin van de jaren ’60 brak de rockrevolutie door met een enorme intensiteit onder de jonge generatie van destijds en verspreidde zich als een lopend vuurtje via cabaret en openluchtpodia naar radio en lp’s in de huizen van miljoenen mensen. Het enthousiasme sprong al snel over op jongeren uit de christelijke kerken en gemeenschappen, zodat na verloop van tijd de eerste christelijke rockbands ontstonden. Voor veel jonge mensen stond hierbij het verlangen naar zelfbeschikking, bevrijding van belastende tradities en genderrollen, evenals naar een vrije, eerlijke wereld, voorop. De rockbands werden voor de jonge generatie de katalysator en het toonbeeld van de samenzwering van de jonge generatie tegen de ogenschijnlijk onderdrukkende wereld van volwassenen. Rockmuziek werd de luidspreker van de jongere generatie en veroorzaakte het onmiskenbare en diepgaande proces van een verandering van bewustzijn en waarden. De studentenopstanden in 1968 waren tekenen van de diepe kloof tussen de generaties en een nieuw waardebegrip van de jongere generatie, die niet over het hoofd gezien konden worden.
Wat begon met rockmuziek en jeans werd niet alleen een wereldwijde politieke beweging. Het werd ook een gezindheid en een levenshouding die ook het christendom beïnvloedde. De massale aantrekkingskracht van deze wereld met zijn cultusobjecten en hartstochten kwam binnen in talloze christelijke gezinnen en kerkelijke centra en is een onweerlegbaar bewijs van de ingrijpende invloed van de tijdgeest van deze wereld op de christenheid. Wat zegt de Bijbel ons hierover?
“En wordt niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is” (Rom 12 : 2).
“Dit zeg ik dan en getuig ervan in de Heere, dat u niet meer wandelt zoals de andere heidenen wandelen, in de zinloosheid van hun denken” (Ef 4 : 17).
De muzikale heropvoeding van het christendom
Sinds de jaren zeventig is in de recente liederen en muziek in het christendom, op enkele uitzonderingen na, een langzame verschuiving van de geest, via de ziel, naar het lichaam te zien. In veel gevallen betekent dit een afvlakking van de spirituele inhoud van melodie, harmonie en ritme. Jonge christenen zongen destijds ook heel graag spirituals en gospelsongs. Maar daar bleef het niet bij. De hardere rockmuziek van de grote seculiere groepen fascineerde ook de christelijke jeugd. De muziekstijlen werden gekopieerd en voorzien van christelijke teksten. In de begintijd van de christelijke rockmuziek werd de tekst overschreeuwd door het volume van drums, elektrische en basgitaren, maar ook door keyboards en synthesizers. Veel luisteraars verlieten de zaal, geërgerd door deze luide muziek of klaagden er later over.
zie eindnoot 2
Met de introductie van de backbeat in de muziek van het christendom, kwam de geest van ontucht, immoraliteit en verwereldlijking de kerken binnen. Dan Lucarini heeft er uitgebreid over gesproken in zijn boek “Worship bis zum Abwinken” (Worship tot het punt van afwijzen), uitgeverij Betanien.
In de tussentijd is rock- en popmuziek gedeeltelijk wat minder pregnant geworden in kerkdiensten en bijeenkomsten. Men kwam ook op het idee om de drums te vervangen door een houten kist, die de drummer dient als drum en zitgelegenheid. Het effect blijft echter hetzelfde. Het ritme domineert. Popmuziek is niet waardevrij
Door vertegenwoordigers van christelijke rock- en popmuziek wordt steeds opnieuw beweerd, dat de muziek op zichzelf waardevrij is. Maar er is geen waardeneutraliteit, omdat er geen effectneutraliteit is. Jazz, rock- en popmuziek hebben hun eigen uitwerking. Met een christelijke tekst en christelijke musici heeft het nog absoluut geen christelijk effect. Net zo min heeft een fles gevuld met alcoholische drank met christelijke sticker een christelijke uitwerking. De inhoud is niet waardevrij, maar heeft zijn eigen werking.
Popmuziek manipuleert het onderbewustzijn
De normale reactie op een sterk ritme is de drang om te bewegen, bijvoorbeeld door te klappen, met de vingers te knippen, met de voeten te stampen en te dansen. Dit zijn gecodeerde commando’s voor het vlees. De bewegingsdrang van rockluisteraars heeft ook al extreme uitwerkingen gehad.
Gevechten, verwoestingen en losbandigheid bij seculiere rockconcerten zijn hiervan het bewijs. Het hoeft niet per se extreem te zijn. De sluipende vormen van verruwing, afstomping en gedragsverandering komen veel vaker voor. Deze processen worden geactiveerd door de gecodeerde opdrachten van het ritme en wenden zich tot het onderbewuste of het vlees. De vleselijke manier van leven, die zich tegen God verzet, is het resultaat. De werking van rockmuziek is onderzocht op dieren, planten en menselijke cellen. De resultaten wijzen allemaal in dezelfde richting: rockmuziek is schadelijk en destructief.
Ongeestelijke muziek laat een ongeestelijke gezindheid ontstaan. Onreine muziek prikkelt tot onreine gedachten en daden. Vleesgerelateerde muziek inspireert tot een vleselijke levensstijl. Hieruit volgt het gevaar van het volgen van verkeerde stemmen. Verleiding gedijt overal waar je steeds opnieuw naar verkeerde stemmen luistert.
Laat je niet verleiden door popmuziek!
De mens lijkt op een schaap dat zonder oriëntatie en weerloos is. De lijst met verleidingen op het gebied van religie, ideologie, filosofie, muziek, drugs, seksualiteit, mode, hebzucht en alle excessen van welvaart is lang. Wij mensen hebben een goede Herder nodig die ons de juiste weg wijst en ons voor kwade en schadelijke invloeden bewaart. Jezus Christus is die goede Herder. Hij zegt:
“Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij. En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken “ (Joh 10 : 27-28).
Laten we ons trainen om de stem van de goede Herder te onderscheiden van de andere stemmen, al zijn ze van grote en erkende personen uit het christendom! Het is cruciaal om de Bijbel zelf te kennen, zodat we de waarheid van de leugen kunnen onderscheiden. Het beproeven van de geesten, zoals bevolen in 1 Johannes 4: 1, zal ons ervoor bewaren, misleid te worden door dergelijke of andere stemmen. Mensen die zich houden aan Gods Woord en leven in Christus, hebben ook de bescherming van deze Herder tegen de vele verderfelijke invloeden en stemmen van deze tijd nodig.
“Daarom moeten wij ons te meer houden aan wat door ons gehoord is, opdat wij niet op enig moment afdrijven” (Hebr 2 : 1).
Het is de hoogste tijd om openlijk en eerlijk het leugenachtige karakter en de ongeestelijke aard van christelijke rock- en popmuziek aan te pakken. Het is noch christelijk noch opbouwend in de muzikale zin van het woord. In plaats daarvan werkt het als een geestverruimende drug. Het resultaat is een vervreemd christelijk geloof met een pseudochristelijke inhoud. Met andere woorden: een vorm van christelijke vroomheid zonder een echte en levende relatie met Jezus Christus.
Een modern christendom zonder Christus
Iemand schreef de auteur: “Mijn dochter is bij haar familie in een zeer grote evangelische gemeente en ze zijn trots op hun moderne lofprijzingsband en andere dingen. Helaas beseffen ze niet dat hun geloof daarbij verdwenen is. Alleen onze Heere kan ze tot Zich trekken en hun afwijzing veranderen.”Trots op de lofprijzingbands met hun christelijke rock- en popmuziek, maar het geloof is verloren gegaan! Wie wordt hier dan geprezen?
Waarom schuwen veel verantwoordelijken en medewerkers in de christelijke gemeenten de waarheid, ook al liggen de zaken duidelijk zo verkeerd? Is het blindheid, onwetendheid, onverschilligheid, sympathie of berekening? Hier is bekering dringend noodzakelijk, omdat het vleselijk denken vijand van God is en een plaag voor alle geestelijk leven. Paulus schrijft ondubbelzinnig:
“Immers, zij die naar het vlees zijn, bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn, de dingen van de Geest. Want het bedenken van het vlees is de dood, maar het bedenken van de Geest is leven en vrede. Immers het denken van het vlees is vijandschap tegen God. Het onderwerpt zich namelijk niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet. En zij die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen “ (Rom 8 : 5-8).
Het is te vrezen dat jazz, rock- en popmuziek evenals andere wereldse invloeden in veel christelijke gemeenschappen de uitdrukking zijn van een ander evangelie en een on-Bijbels begrip van genade. Dit is niet langer de goddelijke genade die ons discipelen volgens Titus 2:12 maakt, zodat we de goddeloosheid verwerpen. Het is de verkeerd begrepen genade, die ruimte biedt aan de vleselijke aard van de mens en aan de zonde.
Joachim Rosenthal
vertaling: Laura Vos
1. Rosenthal is de auteur van het boekje Popmusik im Gottesdienst? Hintergründe und Folgen von Jazz, Rock- und Popmusik (Popmuziek in de eredienst? Achtergronden en gevolgen van jazz, rock- en popmuziek), ISBN 978-3-945716-27-4, uitg. Betanien Verlag.
2. Als voormalig vertegenwoordiger van de moderne eredienst kent Lucarini de argumenten van haar voorstanders. Hij bracht ze mee en vertegenwoordigde ze met succes, maar ondervond nu ook pijnlijk wanneer hij – zoals in dit boek – zijn tegenargumenten uiteenzet. De kracht van het boek ligt in de theologische basis, die vruchteloze discussies overbodig maakt. Lucarini antwoordt met exegese, bekent zijn fouten uit die tijd en nodigt de lezer uit om hem te volgen en zich te bekeren. Bron: zeltmacher,eu.
[i][i] Een extra accent op de tweede en vierde tel in een 4/4 maat bij de rockmuziek
Afwijkende leringen van de rooms-katholieke kerk
Mijdt hen die onenigheden en verleidingen veroorzaken (Rom 16:17)
Afwijkende leringen van de rooms-katholieke kerk
Steeds meer evangelische en vrije gemeenten denken dat zij samen kunnen werken met de rooms-katholieke kerk. Maar de rooms-katholieke kerk heeft vele afwijkende leringen ingevoerd die niet door duidelijke uitspraken uit de Heilige Schrift bewezen kunnen worden, maar juist in tegenspraak zijn met Gods Woord.
Hieronder een lijst met voorbeelden in volgorde van de bijbehorende jaartallen:
• 375: De heiligenverering (volgens Romeinen 1:25 afgodendienst) wordt officiëel ingevoerd.
• 397: Als gevolg daarvan ontwikkelt zich een verering van relikwieën (overblijfselen van overleden bisschoppen en heiligverklaarde personen worden vereerd als bewerkers van wonderen; magisch denken).
• 431: De leer dat Maria, de moeder van Jezus, de ‘moeder Gods’ is of ‘de vrouw die God baarde’, wordt tot een dogma verheven.
• 529: De eerste kloosterorden ontstaan (Benedictijner monniken) in Italië.
• 550: Invoering van het sacrament der stervenden (laatste oliesel).
• 592: Bewering dat er een ‘vagevuur’ is na de dood.
• 688: Kruisen van hout, steen of ander materiaal moeten worden aanbeden.
• 715: Men kan heiligen in ‘gebed’ aanroepen (volgens Leviticus 19:31 is dit spiritisme).
• 787: Afbeeldingen kunnen vereerd worden (is tegen het verbod om afbeeldingen van God te maken, Exodus 20:4).
• 1074: Priesters mogen niet trouwen (celibaat; in tegenstelling met 1Timotheus 4:1-5; 1Corinthiërs 9:5).
• 1100: Het opdragen van een mis voor gestorven personen wordt ingevoerd.
• 1115: De aflaat wordt ingevoerd (het afkopen van de tijdelijke straf in het vagevuur door boetedoeningen of geld).
• 1208: Het bidden van de rozenkrans wordt ingevoerd (is ‘gebed’ tot Maria; spiritisme).
• 1215: De leer van de transsubstantiatie wordt tot dogma verheven (de substantie van brood en wijn verandert in het lichaam en bloed van Jezus tot vergeving van zonden).
• 1246: De invoering van ‘Sacramentsdag’ (of Hoogfeest van het Allerheiligst Sacrament) is verering van het ‘Lichaam van Christus’ ofwel de hostie in de tabernakel die in de rooms-katholieke kerk staat.
• 1414: Het gewone kerkvolk krijgt de wijn niet meer aangereikt, het krijgt alleen nog maar de hostie (het brood in de tabernakel); dat gaat in tegen de tekst uit Mattheus 26:27: “Drinkt allen daaruit!”
• 1545: Concilie van Trente, waarin o.a. de volgende besluiten werden genomen:
1. Degene die beweert, dat de zondaar alleen door het geloof gerechtvaardigd wordt, die wordt geëxcommuniceerd (uit de kerk en van de verlossing).
2. Wie beweert dat de goede werken niet door God toegevoegd worden aan de ontvangen gerechtigheid, maar dat de goede werken en tekenen alleen maar voortkomen uit de ontvangen rechtvaardiging, die wordt geëxcommuniceerd!
• 1564: De apocriefe boeken worden tot Gods Woord verklaard.
• 1854: De onbevlekte ontvangenis van Maria wordt tot dogma verheven (Jezus kon uit Maria geboren worden, omdat zij zelf zonder zonde was. Want als Maria wel zondig zou zijn geweest, zou Jezus ook zonden gehad hebben) – dat weerspreekt Romeinen 3:10: “Niemand is rechtvaardig, ook niet één.”
• 1871: Men beweert, dat de paus ‘onfeilbaar’ is en dat wordt tot dogma verheven.
• 1950: Maria is lichamelijk ten hemel opgevaren (Maria hemelvaart). Dat vinden we nergens in de Heilige Schrift.
Uit: Lothar Gassmann, KLEINES KATHOLIZISMUS-HANDBUCH
MABO-Verlag. Schacht-Audorf 2006.
De game Fortnite
Een vwo-er over de game Fortnite
Fortnite (leeftijdsindicatie 12+) is op dit moment een van de meest populaire spellen ter wereld. Een spel duurt tussen 1uur en circa 30 minuten. Misschien hebt u als ouder er nog niet van gehoord, maar als (gamende) tiener kun je bijna de dag niet meer door zonder ervan te horen. Fortnite heeft het record van meeste spelers tegelijkertijd online, namelijk 3.4 miljoen. Hoe kan het dat het spel zo populair is geworden en wat zijn de bezwaren die je als christen ertegen kunt hebben?
Een van de redenen waarom Fortnite zo populair is, komt omdat het een battleground spel is. Dit houdt in dat je begint met 100 man op een eiland en dan is het de bedoeling om als enige over te blijven (Ik won 6x). Dit bereik je door wapens te zoeken en andere spelers te elimineren. Je speelt het alleen of samen met je vrienden in een duo of squad. Dit speltype is op dit moment zo populair dat 1/3 van alle gamers zo’n soort spel speelt. Gamers kunnen contact met mij opnemen, maar dat doe ik nooit. Daarnaast heeft Fortnite ook nog de voordelen dat het gratis is en dat het er cartoonachtig uitziet, dit zorgt ervoor dat de drempel om Fortnite te gaan spellen ook voor jongere mensen erg laag is. Hiervoor speelde ik andere spellen. Het eerste spel dat ik speelde, was Alex op de boerderij, ik was toen 6 jaar. Het eerste vechtspel dat ik speelde, was Age of Empire ik was toen 10.
Maar kun je als christen Fortnite spelen? Het spel zit weliswaar vol met moord en doodslag, maar dit is virtueel en niet echt, daarnaast omdat het zo cartoonachtig is, zet het minder aan tot geweld dan realistischere spellen (geen bloed, geen menselijke stemmen). Wel zou ik willen zeggen, dat als het voor bezwaren voor het geweten zorgt, moet je het gewoon niet spelen. Bovendien kan ik stellen, dat als het spel voor frustraties zorgt, het beter is voor je muis en je keyboard om even te stoppen. Soms heb ik een goed en mooi gevecht met één speler dat een paar minuten duurt. Als ik zelf geraakt ben, geeft dat gevoelens van pech, verbazing en meestal doe ik dan nog een potje met dezelfde vrienden. Ik trek voor mezelf de grens bij grof en onnodig geweld (sadisme), occulte of erotische zaken. Ook doe ik niet mee aan e-sporttoernooien waarin geld gewonnen kan worden ook al wordt 100 miljoen dollar beloofd aan prijzengeld zoals recent aangekondigd door de uitgever van Fortnite.
Voor Tegen
Samen met vrienden Geen naastenliefde
Ontspanning Niet nuttig, jammer van de tijd
Leereffect tactiek Wekt agressiviteit op
Minder gewelddadig dan 12+ films Verslavend
Marcus van der Meer (vwo 5)
Naschrift van Swawek van der Meer, vader
Onze kinderen zitten op een reformatorische school. De meeste kinderen en ouders staan daar zeer open voor de krijgsmacht en (bijna) alle jongens spelen battle-computergames. De meeste zenders hebben we thuis uitgezet. We hebben ook jaren helemaal geen televisie gehad. Via gedoceerde aanschaf van dvd’s en games hebben we onze kinderen opgevoed. De grens ligt in elk geval op maximaal 12+ games en films en dat wijzen we soms al af. Verder is afgesproken dat de kinderen geen spellen aanschaffen of upgraden. Hierdoor blijven ze buiten het verdienmodel en de aanvullende verleidingen van de ‘gratis’ games. De gamecomputer staat verder in mijn kantoor aan huis. Ik zie daardoor wie, wat en hoe lang er gegamed wordt. We trachten het geweten zorgvuldig te vormen door in gesprek te gaan en onder verwijzing naar de Bijbel. We zien echt een verschil in de oudste twee zonen (18 en 20) die wederomgeboren zijn. Door de Geest geleid is hun geweten levend gemaakt voor God. Onderscheid blijft nodig, want “Wie onrecht doet, hij doe nog meer onrecht; wie vuil is, hij worde nog vuiler; wie rechtvaardig is, hij bewijze nog meer rechtvaardigheid; en wie heilig is, hij worde nog meer geheiligd. Zie, Ik kom spoedig en mijn loon is bij Mij om een ieder te vergelden, naar dat zijn werk is” (Opb 22:11 en 12).
Muziek is niet neutraal
Bij de Duitse uitgeverij Betanien verscheen in 2017 een boekje over de achtergronden van jazz, rock- en popmuziek. De auteur, Joachim Rosenthal, heeft daarover een artikel samengesteld. Het boekje is voorzien van diverse voetnoten die niet in dit artikel zijn vermeld.
Popmuziek in de eredienst? Achtergronden en gevolgen van jazz, rock- en popmuziek
zie eindnoot 1
In steeds meer kerken neemt al jaren het slagwerk samen met de popmuziek zijn intrek. Popmuziek is een verzamelnaam voor een verscheidenheid aan populaire muziekstijlen, zoals jazz, gospel, rock en pop, waar het ritme domineert. Velen zijn inmiddels gewend geraakt aan popmuziek. Maar wie zich met de achtergrond van de popmuziek bezighoudt, zal onvermijdelijk struikelen over zijn immorele, schaamteloze en goddeloze karakter. De lijst met negatieve en destructieve effecten is lang. Daarom rijst de vraag waarom deze sterk ritmische, Afrikaans-Amerikaanse muziek zo diep in het christendom kon doordringen. Wat is er gebeurd?
In rock- en popmuziek is de beat als achtergrond het dominante element. De nadruk ligt op de zwakke beats (in 4/4 maat dus op 2 en 4) en wordt meestal gegenereerd door de snare-drum (kleine trommel). Dit soort drumwerk is ontwikkeld door jazzdrummers in de jaren 30 van de vorige eeuw en heeft niet alleen de overhand gekregen in de popmuziek, maar heeft bijna al het andere verdrongen. De backbeat[i] heeft een psycho-akoestisch effect dat de geest van de mens omzeilt en seksuele geslachtsgemeenschap stimuleert. In extreme gevallen zijn er bij rockconcerten ook uitbarstingen van extase, hysterie of geweld.
Hoe “christelijke” popmuziek begon
De geschiedenis van de popmuziek begon met de Amerikaanse slavenpolitiek. De slaven leerden de blanken als hun meesters kennen en waren ondergeschikt aan hun dagelijkse gewoontes. De gebruiken van de blanken omvatten ook het bezoeken van de kerkdienst. Omdat de blanken normaal niet met de zwarten omgingen, kregen ze hun eigen diensten. In deze bijeenkomsten, de zgn. gospeldiensten, kwamen zwarten bij elkaar die zich formeel hadden bekeerd tot het christendom. In de gospeldiensten ontstond de oorspronkelijke vorm van christelijke rock- en popmuziek, de gospelmuziek. Het is een muzikale mengeling van Afrikaans heidendom en Amerikaans christendom en valt onder de stijl van de jazz. Terwijl de jazz in een muzikale revolutie voorloper was, vond de echte revolutie van het ritme plaats via rock-’n-roll. Het begin van de rockmuziek, ook wel rock- of beatmuziek genoemd, werd in 1954/1955 gecreëerd door de vermenging van zwarte en blanke muziek. De toen nog jonge volgelingen van deze muziek werden gekenmerkt door een extatische levensstijl op het gebied van seksualiteit, alcohol- en drugsgebruik.
Wat is popmuziek eigenlijk?
Een belangrijke referentie in de beoordeling van popmuziek vinden we in de naams-oorsprong van de termen jazz en rock. “De term jazz is ontstaan in de Crib Houses. Het echte werk daar was prostitutie. In het Cajan-dialect van Louisiana worden prostituees jazzbells genoemd, een slechter maken of een belachelijk maken van het woord Jezebel (Izebel, de onaangeroerde)” (Was du über Popmusik wissen solltest, Urs Rotach, Das Haus der Bibel, Zürich, 1980, p. 19)
“Letterlijk vertaald uit het Engels betekent rock (als werkwoord) weliswaar schommelen, wegen of schudden, maar in het gettoslang van de gekleurde Noord-Amerikanen was rock-‘n-roll niets anders dan een veel voorkomende beschrijving van geslachtsgemeenschap. Geleidelijk is dit voormalige woord voor geslachtsgemeenschap bekend geworden als de naam van een heel muziekgenre. Dus als je naar de etymologische wortels kijkt en uiteindelijk het woord rockmuziek letterlijk neemt, dan zou het strikt genomen met het woord geslachtsgemeenschapsmuziek moeten worden vertaald.” (Erotik in der Musik, Döpfner und Garms, Ullstein, 1986, blz. 86)
Als we op deze manier naar christelijke rock- en popmuziek kijken, komen we dichter bij het kernprobleem. Christelijke rock- en popmuziek heeft een schijn van vroomheid. Ze probeert haar goddeloze karakter te verbergen.
De rockrevolutie dringt binnen in het christendom
In het begin van de jaren ’60 brak de rockrevolutie door met een enorme intensiteit onder de jonge generatie van destijds en verspreidde zich als een lopend vuurtje via cabaret en openluchtpodia naar radio en lp’s in de huizen van miljoenen mensen. Het enthousiasme sprong al snel over op jongeren uit de christelijke kerken en gemeenschappen, zodat na verloop van tijd de eerste christelijke rockbands ontstonden. Voor veel jonge mensen stond hierbij het verlangen naar zelfbeschikking, bevrijding van belastende tradities en genderrollen, evenals naar een vrije, eerlijke wereld, voorop. De rockbands werden voor de jonge generatie de katalysator en het toonbeeld van de samenzwering van de jonge generatie tegen de ogenschijnlijk onderdrukkende wereld van volwassenen. Rockmuziek werd de luidspreker van de jongere generatie en veroorzaakte het onmiskenbare en diepgaande proces van een verandering van bewustzijn en waarden. De studentenopstanden in 1968 waren tekenen van de diepe kloof tussen de generaties en een nieuw waardebegrip van de jongere generatie, die niet over het hoofd gezien konden worden.
Wat begon met rockmuziek en jeans werd niet alleen een wereldwijde politieke beweging. Het werd ook een gezindheid en een levenshouding die ook het christendom beïnvloedde. De massale aantrekkingskracht van deze wereld met zijn cultusobjecten en hartstochten kwam binnen in talloze christelijke gezinnen en kerkelijke centra en is een onweerlegbaar bewijs van de ingrijpende invloed van de tijdgeest van deze wereld op de christenheid. Wat zegt de Bijbel ons hierover?
“En wordt niet aan deze wereld gelijkvormig, maar word innerlijk veranderd door de vernieuwing van uw gezindheid om te kunnen onderscheiden wat de goede, welbehaaglijke en volmaakte wil van God is” (Rom 12 : 2).
“Dit zeg ik dan en getuig ervan in de Heere, dat u niet meer wandelt zoals de andere heidenen wandelen, in de zinloosheid van hun denken” (Ef 4 : 17).
De muzikale heropvoeding van het christendom
Sinds de jaren zeventig is in de recente liederen en muziek in het christendom, op enkele uitzonderingen na, een langzame verschuiving van de geest, via de ziel, naar het lichaam te zien. In veel gevallen betekent dit een afvlakking van de spirituele inhoud van melodie, harmonie en ritme. Jonge christenen zongen destijds ook heel graag spirituals en gospelsongs. Maar daar bleef het niet bij. De hardere rockmuziek van de grote seculiere groepen fascineerde ook de christelijke jeugd. De muziekstijlen werden gekopieerd en voorzien van christelijke teksten. In de begintijd van de christelijke rockmuziek werd de tekst overschreeuwd door het volume van drums, elektrische en basgitaren, maar ook door keyboards en synthesizers. Veel luisteraars verlieten de zaal, geërgerd door deze luide muziek of klaagden er later over.
zie eindnoot 2
Met de introductie van de backbeat in de muziek van het christendom, kwam de geest van ontucht, immoraliteit en verwereldlijking de kerken binnen. Dan Lucarini heeft er uitgebreid over gesproken in zijn boek “Worship bis zum Abwinken” (Worship tot het punt van afwijzen), uitgeverij Betanien.
In de tussentijd is rock- en popmuziek gedeeltelijk wat minder pregnant geworden in kerkdiensten en bijeenkomsten. Men kwam ook op het idee om de drums te vervangen door een houten kist, die de drummer dient als drum en zitgelegenheid. Het effect blijft echter hetzelfde. Het ritme domineert. Popmuziek is niet waardevrij
Door vertegenwoordigers van christelijke rock- en popmuziek wordt steeds opnieuw beweerd, dat de muziek op zichzelf waardevrij is. Maar er is geen waardeneutraliteit, omdat er geen effectneutraliteit is. Jazz, rock- en popmuziek hebben hun eigen uitwerking. Met een christelijke tekst en christelijke musici heeft het nog absoluut geen christelijk effect. Net zo min heeft een fles gevuld met alcoholische drank met christelijke sticker een christelijke uitwerking. De inhoud is niet waardevrij, maar heeft zijn eigen werking.
Popmuziek manipuleert het onderbewustzijn
De normale reactie op een sterk ritme is de drang om te bewegen, bijvoorbeeld door te klappen, met de vingers te knippen, met de voeten te stampen en te dansen. Dit zijn gecodeerde commando’s voor het vlees. De bewegingsdrang van rockluisteraars heeft ook al extreme uitwerkingen gehad.
Ongeestelijke muziek laat een ongeestelijke gezindheid ontstaan. Onreine muziek prikkelt tot onreine gedachten en daden. Vleesgerelateerde muziek inspireert tot een vleselijke levensstijl. Hieruit volgt het gevaar van het volgen van verkeerde stemmen. Verleiding gedijt overal waar je steeds opnieuw naar verkeerde stemmen luistert.
Laat je niet verleiden door popmuziek!
De mens lijkt op een schaap dat zonder oriëntatie en weerloos is. De lijst met verleidingen op het gebied van religie, ideologie, filosofie, muziek, drugs, seksualiteit, mode, hebzucht en alle excessen van welvaart is lang. Wij mensen hebben een goede Herder nodig die ons de juiste weg wijst en ons voor kwade en schadelijke invloeden bewaart. Jezus Christus is die goede Herder. Hij zegt:
“Mijn schapen horen Mijn stem en Ik ken ze en zij volgen Mij. En Ik geef hun eeuwig leven; en zij zullen beslist niet verloren gaan in eeuwigheid en niemand zal ze uit Mijn hand rukken “ (Joh 10 : 27-28).
Laten we ons trainen om de stem van de goede Herder te onderscheiden van de andere stemmen, al zijn ze van grote en erkende personen uit het christendom! Het is cruciaal om de Bijbel zelf te kennen, zodat we de waarheid van de leugen kunnen onderscheiden. Het beproeven van de geesten, zoals bevolen in 1 Johannes 4: 1, zal ons ervoor bewaren, misleid te worden door dergelijke of andere stemmen. Mensen die zich houden aan Gods Woord en leven in Christus, hebben ook de bescherming van deze Herder tegen de vele verderfelijke invloeden en stemmen van deze tijd nodig.
“Daarom moeten wij ons te meer houden aan wat door ons gehoord is, opdat wij niet op enig moment afdrijven” (Hebr 2 : 1).
Het is de hoogste tijd om openlijk en eerlijk het leugenachtige karakter en de ongeestelijke aard van christelijke rock- en popmuziek aan te pakken. Het is noch christelijk noch opbouwend in de muzikale zin van het woord. In plaats daarvan werkt het als een geestverruimende drug. Het resultaat is een vervreemd christelijk geloof met een pseudochristelijke inhoud. Met andere woorden: een vorm van christelijke vroomheid zonder een echte en levende relatie met Jezus Christus.
Een modern christendom zonder Christus
Iemand schreef de auteur: “Mijn dochter is bij haar familie in een zeer grote evangelische gemeente en ze zijn trots op hun moderne lofprijzingsband en andere dingen. Helaas beseffen ze niet dat hun geloof daarbij verdwenen is. Alleen onze Heere kan ze tot Zich trekken en hun afwijzing veranderen.”Trots op de lofprijzingbands met hun christelijke rock- en popmuziek, maar het geloof is verloren gegaan! Wie wordt hier dan geprezen?
Waarom schuwen veel verantwoordelijken en medewerkers in de christelijke gemeenten de waarheid, ook al liggen de zaken duidelijk zo verkeerd? Is het blindheid, onwetendheid, onverschilligheid, sympathie of berekening? Hier is bekering dringend noodzakelijk, omdat het vleselijk denken vijand van God is en een plaag voor alle geestelijk leven. Paulus schrijft ondubbelzinnig:
“Immers, zij die naar het vlees zijn, bedenken de dingen van het vlees, maar zij die naar de Geest zijn, de dingen van de Geest. Want het bedenken van het vlees is de dood, maar het bedenken van de Geest is leven en vrede. Immers het denken van het vlees is vijandschap tegen God. Het onderwerpt zich namelijk niet aan de wet van God, want het kan dat ook niet. En zij die in het vlees zijn, kunnen God niet behagen “ (Rom 8 : 5-8).
Het is te vrezen dat jazz, rock- en popmuziek evenals andere wereldse invloeden in veel christelijke gemeenschappen de uitdrukking zijn van een ander evangelie en een on-Bijbels begrip van genade. Dit is niet langer de goddelijke genade die ons discipelen volgens Titus 2:12 maakt, zodat we de goddeloosheid verwerpen. Het is de verkeerd begrepen genade, die ruimte biedt aan de vleselijke aard van de mens en aan de zonde.
Joachim Rosenthal
vertaling: Laura Vos
1. Rosenthal is de auteur van het boekje Popmusik im Gottesdienst? Hintergründe und Folgen von Jazz, Rock- und Popmusik (Popmuziek in de eredienst? Achtergronden en gevolgen van jazz, rock- en popmuziek), ISBN 978-3-945716-27-4, uitg. Betanien Verlag.
2. Als voormalig vertegenwoordiger van de moderne eredienst kent Lucarini de argumenten van haar voorstanders. Hij bracht ze mee en vertegenwoordigde ze met succes, maar ondervond nu ook pijnlijk wanneer hij – zoals in dit boek – zijn tegenargumenten uiteenzet. De kracht van het boek ligt in de theologische basis, die vruchteloze discussies overbodig maakt. Lucarini antwoordt met exegese, bekent zijn fouten uit die tijd en nodigt de lezer uit om hem te volgen en zich te bekeren. Bron: zeltmacher,eu.
[i][i] Een extra accent op de tweede en vierde tel in een 4/4 maat bij de rockmuziek
Brief aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de heer A.Slob.
Brief aan de minister van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap, de heer A.Slob.
Deze brief is geschreven, nadat vijf universiteiten en het Trimbos instituut in een onderzoek naar antipestprogramma’s hebben aangetoond dat ze niet helpen tegen treiteren.
Aangetekend.
Ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap
Postbus 16375
2500 BJ Den Haag
T.a.v. de heer A. Slob
Giessen, 09 juli 2018
Geachte heer Slob,
Ongetwijfeld zult u bekend zijn met de recente bevindingen van het Trimbos-instituut en een aantal universiteiten als het gaat om de kwaliteit en validiteit van antipesttrainingen.
Expliciet kwam vanuit dit onderzoek de kanjertraining – negatief – in het nieuws.
Bijbel & Onderwijs heeft al vroegtijdig gewezen op met name de te bevragen kwaliteit en inhoud van juist deze training door middel van onder andere de presentatie in boekvorm van het op haar verzoek gedane onderzoek van specifiek deze training door drs. J.G. Hoekstra.
In het boekje ‘ Soep van keistenen, de Kanjertraining op de korrel” (met een voorwoord van de in het begin van dit jaar overleden bekende en gerespecteerde onderwijspsycholoog drs. Bob van der Meer), werd de ondeugdelijkheid van de training in het algemeen en het onacceptabele karakter voor de christen in het bijzonder zorgvuldig en onderbouwd benoemd. Het boekje is vlak na verschijning door een afvaardiging van onze stichting ondermeer aan de onderwijsman van uw fractie aangeboden (alsook aan die van de SGP en het CDA) in de hoop dat vanuit onder andere uw fractie kritische vragen ten aanzien van de training zouden worden gesteld.
Na het verschijnen van een aantal artikelen over de training in ons magazine en de presentatie van het genoemde boekje zijn er tot op vandaag vele reacties van bezorgde ouders en docenten binnengekomen bij zowel de schrijver, onze stichting alsook andere bij de pestproblematiek betrokken organisaties, zoals Veilig Onderwijs e.d.
Naast de bevestiging van de in het boekje beschreven kwalijke uitwassen van de training, uitlopend op depressiviteit van het kind dat de training ondergaat tot een openlijk spreken over een ‘niet meer willen leven’, wordt vooral het dwingende karakter van de training door ouders en docenten genoemd. Ouders die vrijstelling voor hun kind van de training bepleiten op grond van een beroep op artikel 23 van de grondwet en een verwijzen naar één van de door de kanjerorganisatie bij het Nederlands Jeugdinstituut gedeponeerde contra indicaties – dat de training niet gegeven moet worden indien de ouder zich er niet in kan vinden – krijgen veelal te horen dat de training verplicht is en dat, terwijl zij aangaven open te staan voor een acceptabel alternatief. In een aantal gevallen is ouders zelfs bruusk en herhaaldelijk geadviseerd om ‘dan maar voor het kind een andere school te zoeken’. In sommige gevallen hebben ouders, stotend op de onbuigzaamheid van – let wel: christelijke! – directies, zelf besloten het kind naar een andere basisschool te sturen.
Docenten die zich niet kunnen vinden in de training en dat met redenen aangeven, spreken van het risico op ‘werkweigering’ te worden aangesproken.
Naast dit alles wijzen wij met klem op de in het boekje Soep van Keistenen vermelde onacceptabele en voor het kind kwalijke praktijken binnen de training.
Het zijn deze zaken die ons grote zorgen baren en ons hebben doen besluiten ons in deze brandbrief tot u te richten om in te grijpen en tenminste de mogelijkheid te onderzoeken/benutten Kamerbreed aandacht voor een en ander te vragen. Het welzijn van kind, ouder én docent alsook de vrijheid van gewetensbezwaar zijn in het geding.
We voelen ons in het u aanbieden van deze brief temeer gemotiveerd door de uitkomsten van het voornoemd onderzoek van het Trimbos Instituut en een aantal betreffende universiteiten.
Ten aanzien van dit laatste willen wij een saillant detail niet onvermeld laten:
In het kader van voornoemd onderzoek kwam expliciet negatief commentaar op de kanjertraining uit de mond van prof. dr. B. Oribio de Castro, hoogleraar psychologie aan de Universiteit van Utrecht. En dan te weten dat NB hij promotor van ‘het wetenschappelijk brein’ achter dezelfde training is geweest en met haar (mevr. L. Vliek) ‘wetenschappelijke’ artikelen rond de training heeft geschreven.
Wij hopen van harte dat u, voor het welzijn van het kind, ouder en docent, vanuit de onzes inziens de bindende grondslag van Gods Woord, uw standpunt in deze wilt bepalen en vragen u derhalve met klem:
Wat gaat u doen om de gewetensvrijheid van (christelijke) ouders en docenten in deze te borgen?
Met vriendelijke groet en u Gods zegen toewensend in en bij uw werk,
Namens Stichting Bijbel & Onderwijs,
J.P. Oudshoorn
Secretaris
Postmodern denken: de waarheid bestaat niet (1)
De weg in en door het postmodernisme en het antwoord van de christelijke verkondiging
In onze tijd klinkt het aanmatigend, wordt het zelfs gehaat, om over de waarheid te spreken. Voor elk tijdperk is Gods waarheid in één wet en één evangelie hetzelfde (Ef 4), want er is slechts één Middelaar tussen God en mensen (1Tim 2). Die ene waarheid wordt echter op verschillende manieren door zondige mensen aangevallen. Ondanks alle tegenstand wordt de overwinning verkondigd door het Woord van God! Alleen door de Winnaar zelf kunnen we delen in de overwinning.
Wat is waarheid en wie bepaalt die?
Laat me in een paar grote lijnen schetsen welke weg het menselijke denken sinds de oudheid heeft gevolgd, zodat we begrijpen waar we vandaag zijn aangekomen! Als we willen weten wat onze tijd ten diepste drijft, als we een indruk willen hebben van wat tijdgenoten voelen, die elke dag vier uur aan de media besteden, moeten we onderzoeken wat de heersende stromingen zijn. Paulus keek ook rond in de religieus-filosofische ‘markt’, voordat hij preekte tot de Atheners. Rondlopend vond hij een kleurrijke religieuze diversiteit. Hij constateerde, dat hij als startpunt voor de Bijbelse openbaring hoogstens de onbekende God kon noemen. Maar in geen geval vergelijkt hij een van de goden met de Bijbelse God (Handelingen 17).
De diversiteit van sekten, de religieuze intensiteit en de onverschilligheid van mensen in het oude Athene herinnert ons in zekere zin aan de diversiteit van vandaag. Toch dacht de antieke mens bijna nooit dat iedereen zijn eigen waarheid had. De gezaghebbende filosofen en staatslieden hielden eraan vast, dat er een objectieve waarheid bestond.
In de eerste eeuwen na Christus, maakte het evangelie een overwinningstocht door de hellenistische, Grieks- en Latijnsprekende Romeinse wereld. Beetje bij beetje kwam, wat als waarheid werd beschouwd, onder de heerschappij van de kerk. De waarheid was en bleef één en wat waar was, bepaalden al snel niet langer meer de filosofen, maar synodes en pausen. Voor het christelijk geloof ligt de eenheid en de oorsprong van de waarheid in de ene God, die alles heeft geschapen. God is Eén, Hij is en heeft de waarheid en daarom kan er slechts één waarheid zijn. Dit bleef de dominante stroom in veel eeuwen, laten we zeggen van ongeveer 400 tot 1700, met veel nuances en overgangen. In de tijd van de Verlichting (18e eeuw) en daarna in de zgn. moderne tijd, werd hoofdzakelijk het principe vastgehouden dat er slechts één waarheid was. Wel werd echter wat als waarheid moest gelden, los van de overheersing van de kerk gemaakt en onder de controle gezet van een autonoom, zelfredzaam verstand (rede), dat zichzelf de wetten voor het denken voorschreef. Dit was het kenmerk van de moderne tijd: ongeveer van de 18e tot de 20e eeuw. Nu nam in principe de filosofie weer de macht terug en daarmee presenteerden of verzelfstandigden de natuurwetenschappen zich. Alles met betrekking tot de mens werd nu steeds meer losgemaakt van de Schrift. Wat de mens is, bepaalt de mens zelf, die niet meer God, maar zichzelf centraal stelt. De consequenties zijn vanuit christelijk oogpunt duidelijk en vaak negatief: secularisatie of ontkerkelijking, toenemende waardering van het nieuwe ten opzichte van het oude, afbraak van tradities, rationalisatie, individualisering, democratisering en ontwaken van nationale talen en staten, toenemende waardering van de natuurwetenschappen boven de geesteswetenschappen de natuurwetenschappen kunnen nieuwe kennis brengen, economisering of focus op innovatie voor materiële groei (zoals automatisering). Het kapitalisme versus het marxisme wordt de dominante ideologisch-economische matrix.
De twintigste eeuw en het postmodernisme
In de 20e eeuw, en vooral sinds de Tweede Wereldoorlog, toen de grote ideologieën van de moderne tijd hun glans verloren hadden, komt er iets nieuws op. Het idee dat er maar één waarheid kan zijn, verdwijnt tussen de verscheidenheid aan meningen. Het idee van eenheid van de waarheid wordt aangevochten als autoritair, patriarchistisch, vrouw- en/of klasse-vijandig, die eenheid tast de vrede en de vrijheid aan. Religieuze praktijken of vroomheid trekken zich steeds meer in de privé-sfeer terug en de afbraak van tradities wordt nog verergerd. Wat waarheid is, wordt nu noch door de kerk, noch door de rede bepaald, maar door elk van hen afzonderlijk. Men geeft ook het idee op dat Europa de rest van de wereld ethische of religieuze normen kan geven.
De moderne tijd heeft het geloof in het gegeven van de ene waarheid in diskrediet gebracht; ze heeft vooropgesteld dat het verstand de waarheid zelf kan vinden. Bij het postmodernisme is het idee van die ene waarheid verdwenen. Nu heeft men niet langer last van het feit dat men het niet eens kan worden over een gemeenschappelijke visie van de waarheid, maar men verhoogt het tot deugd. Voor het eerst in de geschiedenis is deze winst in vrijheid voor elk individu uitdrukkelijk verwelkomd. Vroeger werd de verdeeldheid van meningen vaak betreurd. De pluriformiteit is nu in. Laat ik eerst een paar namen noemen die met het postmoderne denken te maken hebben. De term postmodernisme verscheen voor het eerst in een discussie over recente Amerikaanse literatuur in de jaren vijftig van de vorige eeuw. Leslie Fiedler (1917–2003) maakte de term tot een modewoord voor een nieuw begrip van de kunst. Volgens hem waren de oude onderscheidingen voorbij. Een kunstwerk heeft meerdere dimensies. Van daaruit heeft de term zich uitgebreid naar de moderne architectuur. Het gaat bij de postmoderne bouwstijl niet meer om de eenheid van vorm en functie. Wat je persoonlijk ervan vindt, is bepalend. Jean-Francois Lyotard (1924-1998) stelde, dat de kennis tot nu toe de vorm van eenheid had. Hij gebruikte voor eenheidsdenken “het grote verhaal”. Volgens hem biedt de Bijbel zo’n raamvertelling of kaderverhaal, want het geeft de mens perspectieven van waaruit hij zichzelf begrijpt, het perspectief van waaruit hij zijn daden legitimeert, waardoor het leven in de eerste plaats als een geheel zal worden ervaren. Zo’n kaderverhaal heeft een betekenisvolle functie. Daaruit wordt de ethiek van een gemeenschap gevoed. Standaardverhalen waren, volgens Lyotard, tot voor kort de eenheidsband die de samenleving bepaalde. Het nieuwe is nu, dat die eenheidsband niet meer bestaat. Standaardverhalen zijn verouderd. Niet in de zin dat er nieuwe standaardverhalen ontstonden, maar deze verhalen zijn helemaal niet meer mogelijk. We zijn een fundamenteel nieuwe tijd ingegaan. Noch het gezag van de kerk of goddelijke openbaring, noch het gezag van de rede zou meer het verbindende standaardverhaal kunnen creëren. Het postmodernisme begint dus waar de eenheid oplost. Lyotard stierf in 1998. Is het postmoderne nu voorbij? Dat is te snel geconcludeerd. Met voorzichtigheid denk ik aan de volgende overwegingen.
Wat komt er na de postmoderniteit? De 21e eeuw en de weg van het Westen naar nieuwe, willekeurige absolute waarden
Tegenwoordig komt er, denk ik, iets nieuws (tenminste in de Europese geschiedenis). Met de kerk was de macht van de staat beperkt. Maar deze grens verdwijnt en een tegenhanger van de staat, die zijn eigen door God gegeven autoriteit heeft, ontbreekt. Zelfs in landen met een Reformatie-achtergrond blijft de vrijheid van het individu niet bestaan. Naarmate de herinnering aan de christelijke grondslag zwakker wordt, zal de vrijheid in deze landen ook verdwijnen. Een cultuur zal niet overleven, als deze wordt afgesneden van haar wortels. Als de principes zijn verdwenen, blijft alleen de mening of houding die zich door de wisselende omstandigheden laat bepalen, over. In wat volgt, wil ik een paar verschijnselen noemen die ik interpreteer als tekenen van de versterking van de staat. Velen van ons hebben het misschien al ervaren: Het huidige, fundamentalistische denken met die veelheid van overtuigingen kan heel hard zijn als iemand het ter discussie stelt. Als iemand de autoriteit van het individu of van een groep onder een nog hogere of zelfs goddelijke autoriteit wil plaatsen, loopt hij het risico bedolven te worden onder een vloed van haatmails en buitengesloten wordt. Met de antidiscriminatiewetgeving, gender mainstreaming[i], maatregelen om het internet en onze privacy te beheersen, het snoeien in de private onderwijssector, de intrekking van subsidies of belastingvoordelen voor christelijk vrijwilligerswerk of sportactiviteiten, begint de staat zijn teugels aan te halen. Omdat de pluralistische samenleving geen centrale macht heeft, is het laatste redmiddel om de sociale vrede te handhaven, de dwang van de staat. Laat ik dat duidelijk maken.
Samenleving: gezin, seksualiteit, abortus, taal
Wat gender mainstreaming betreft, hebben we al geruime tijd gehoord, dat mensen vrij moeten kunnen beslissen hoe ze willen leven, met of zonder kinderen, met hoeveel en welke partners, met welk geslacht en welke seksuele geaardheid etc. Deze vrijheid is echter slecht geordend.
Tot zover wat betreft het kijken naar de maatschappij van vandaag. In een volgend artikel komen ook de politiek en de kerk ter sprake.
dr. Stefan Felber
vertaling: dr. W.Hoek
[i] Gender mainstreaming is uit het feminisme voortgekomen. Het is de poging om alle vormen van heerschappij en onderdrukking, die zogenaamd ontstaan uit de maatschappelijk gevormde indeling van de geslachten man en vrouw, af te schaffen en de nieuwe mens te creëren, die in volkomen vrij zelfbeschikkingsrecht zijn.
[ii] Maatschappelijke toestand waarin mannen en vrouwen zonder huwelijk en familieband samenleven.
Mindfulness, een wolf in schaapskleren?
Inleiding
Anno 2014 zijn er zo’n 450 alternatieve geneeswijzen. Door de bomen is nauwelijks het bos meer te zien. Wat is goed en wat is niet goed? Een christen kan ook in verkeerd geestelijk vaarwater komen, schadelijk voor zijn geloofsleven.
Ideale methode om te ontstressen
Mindfulness ofwel aandachttraining is gebleken een uitgelezen methode te zijn om stress en depressie kwijt te raken. En wie gaat er in deze over- en overgestresste tijd niet gebukt onder stress? We kunnen best wat ‘rust in de tent’ gebruiken.
Het zou bij mindfulness gaan om een wetenschappelijke en neutrale methode, vooral ook losgekoppeld van het boeddhisme. En daarom graag ingezet door steeds meer christenpsychologen en –psychiaters. Intussen is het zo dat niet alleen patiënten maar ook veel hulpverleners (artsen enzovoorts) de weg gevonden hebben naar mindfulnesscursussen.
Meditatie zonder Boeddha
Het gaat bij mindfulness om een bewust aanwezig zijn in het hier en nu, zonder te oordelen (Dit soort oplettendheid leidt tot een groter bewustzijn, helderheid en aanvaarding van de werkelijkheid op het moment).
De methode is in 1979 ontwikkeld door de Amerikaanse moleculair bioloog Jon Kabat-Zinn.
Kabat-Zinn, zelf fervent beoefenaar van boeddhistische meditatie, legt uit dat mindfulness Westers boeddhisme genoemd kan worden, omdat de ballast van religieuze tradities en rituelen ontbreekt. Meditatie ‘zonder Boeddha’ dus. Geen wierookstokjes, geen boeddhabeeld, maar een rustige zaal met patiënten die concentratieoefeningen doen onder leiding van psychologen die zich gespecialiseerd hebben in mindfulness. In mijn boek Genezing uit het Oosten? wordt uiteengezet dat niets minder waar is: bij mindfulness gaat het wel degelijk om boeddhisme, maar dan in Westers gewaad gehuld.
Kabat-Zinn’s werkelijke verhaal
Zo geeft Kabat-Zinn in een persoonlijk interview toe, dat het bij mindfulness wel degelijk gaat om boeddhisme en dat het een van zijn diepste verlangens is de geneeskunde te transformeren in mindful geneeskunde.
In zijn trainingsprogramma van acht weken wordt eraan gewerkt dat mindfulness een tweede natuur wordt. Dagelijks dient namelijk drie kwartier tot een uur gemediteerd te worden, ook na het stoppen met het trainingsprogramma. Doel is: transformatie, verandering van de persoon. Zijn leven dient steeds meer in alle opzichten mindful te worden. Mindful thee drinken, eten, traplopen, telefoon aannemen enzovoorts.
In stressvolle situaties moeten korte meditaties ontstressen.
Je ziet het al voor je: je huisarts, specialist of psycholoog is tijdens het gesprek ‘even afwezig’. Even in het land van mindfulness! Om daar rust en vrede en concentratie op te doen!
Wat houdt de transformatie in?
Tijdens de meditaties moeten de volgende zaken geleerd worden: niet oordelen, geduld, eindeloos beginnen, vertrouwen, niet streven, acceptatie en loslaten.
Mindfulness dient het gehele leven te doortrekken en zichtbaar te worden in de ontwikkeling van eigenschappen als vriendelijkheid en hulpvaardigheid, kalmte, mildheid in je oordeel over jezelf, je inzetten voor het welzijn van mensen, dieren en de natuur, edelmoedigheid, inkeer en niet kwetsen.
Maar dit zijn toch fantastische eigenschappen? Volop overeenkomsten met christelijke deugden…
Totdat je gaat kijken wat er met deze eigenschappen bedoeld wordt.
Niet oordelen en geduld bedoelen elk moment te laten zijn zoals het is, zonder er een etiket met ‘goed’ of ‘slecht’ op te plakken. Om zover te komen is het nodig denken en voelen te ontledigen.En dan kom je geheid als christen in de gevarenzone.
Ontledigen van denken staat namelijk volkomen haaks op de Bijbelse opdracht om de Heere, onze God, lief te hebben met geheel ons verstand (Matt 22:37) en hervormd te worden door de vernieuwing van ons denken (Rom 12:2).
Door de meditatie wordt het verstand uitgeschakeld en ontstaat een opening voor de gevallen geestelijke wereld, zoals die van Boeddha.
Mindvol niet oordelen en geduld is heel gevaarlijk. Het gevolg is in plaats van bewogenheid onverschilligheid tegenover datgene wat men observeert. Het ging door mij heen: in hoeverre is het denkbeeldig dat iemand die veel mediteert apathisch zou kunnen toekijken naar een moord die vlak voor zijn of haar ogen gebeurt, zonder te oordelen, om niet in de stress te schieten?
Een andere weg, een andere waarheid en een ander leven
Onder de Westerse, wetenschappelijke dekmantel van mindfulness gaat niets anders dan een Oosterse meditatie schuil; en hoe je het ook wendt of keert: alle Oosterse meditatietechnieken zijn heilstechniek en heilsweg ‘van beneden naar boven’. Het doel van de Oosterse meditatie is het opgaan van het individuele = het Zelf = Atman (Sanskriet: ademtocht, ziel) in het ‘Al’ = de ‘wereldgeest’ = de ‘goddelijke wereldziel’ = Brahman. Dit opgaan is de echte verlossing/bevrijding en heet moksja.
Bij deze zelfverlossing streeft men naar een opheffing van de individualiteit en gaat het in wezen om zelfvergoddelijking.
Het evangelie van mindfulness belooft geluk en ontspanning door ontlediging van gedachten en gevoelens. Een verkwikkende rust die, bij trouwe dagelijkse meditatie, het hele leven kan doortrekken. Vermoeidheid en belast voelen zijn over (maar zie Jezus woorden in Mattheüs 11:28-30). Geen saaie stille tijd in de ochtend, maar een in het gelukzalige land van mindfulness vertoeven door de dag te starten met meditatie. Geen angstig levenseinde, want mindfulness wil graag helpen mindful, meditatief, boeddhistisch te sterven.
Kabat-Zinn noemt mindfulness zonder omhaal van woorden ‘een levensbehoefte, een reddingslijn’, waaruit ‘alle heil voortkomt’.
Een heilsweg dus, maar dan wel een zonder Christus!
In werkelijkheid is mindfulness een heilsrover met een ander evangelie, een andere Jezus en een andere geest (2Cor 11:4)..
Leidend naar het land van mindfulness, de fata morgana, die een oase, een ‘hemel op aarde’ voorspiegelt, maar in werkelijkheid een leugenwereld is.
Transformatie naar een ander wereld-, mens- en godsbeeld
Heel subtiel verlegt mindfulness de blikrichting van Christus naar de eigen goddelijke kern (het atman). Door oefening, lees meditatie, kunnen liefde en vriendelijkheid gegenereerd worden. Deze liefde kan gericht worden op jezelf, op anderen (ook op overledenen…) maar ook op de geschonden aarde (moeder Aarde). Het gevolg van al dit uitreiken is, dat we zelf groeien en veranderen, waardoor we de wereld veranderen.
Hier is definitief een andere geest aan het roer gekomen.
Aangeland in de (‘goddelijke’) kern is het bewustzijn ontwaakt/doorgebroken (de Aha-Erlebnis), dat alles één (en goddelijk) is. Mensen worden op deze wijze (al mediterend) rijp gemaakt voor de nieuwe wereldorde onder leiding van de antichrist (het beest uit de zee) en zijn geestelijke adviseur de ene wereldleraar (het beest uit de aarde, de valse profeet), die aan wil sturen op de éénwereld-religie (Openbaring 13), beiden allerminst vol van de Heilige Geest, maar daarentegen van de geest van de afgrond. Op dit niveau aangeland is er geen absolute waarheid meer, hebben alle religies een weg die alle leiden tot het volmaakt gelukzalige goede (de hemel op aarde).
Het edele achtvoudige pad is het boeddhistische pad naar verlichting. Mindfulness volgt hetzelfde pad. Een dergelijk pad of een dergelijke verlichting heeft een christen niet nodig. Jezus zei: ‘Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij’ en ‘Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben.’ Het is een misvatting te menen dat er een christelijke vorm van mindfulness zou kunnen zijn. Er bestaat toch ook niet zoiets als christelijk occultisme?
Ruud van der Ven
bron: www.weesalert.be
Wat pesten veroorzaakt (2)
In deel 1, dat in het magazine van juni 2018 geplaatst is, is de akelige situatie op de basisschool beschreven. Jaar in jaar uit was het pesten aan de orde. In dit artikel wordt het wel en wee na de basisschool beschreven.
Hoe het nu gaat
Mijn dochter zit nu in klas 2 van de middelbare school , waar het goed met haar gaat. Ze is naar een school gegaan waar niemand van haar oude klas in zit, maar daardoor wel een niveau lager voor haar kunnen. Een nieuwe start en ik hoop en bid nog dagelijks, dat ze nooit meer gepest gaat worden. Mijn dochter zal de basisschoolperiode altijd als een rugzakje bij haar dragen. Als moeder- dochter relatie hebben wij een sterke band opgebouwd en ik zal er altijd voor haar zijn. De Kanjertraining heeft voor mijn dochter helemaal niets positiefs gebracht. Tijdens deze trainingen werd mijn dochter altijd negatief in het daglicht gezet. Verder werd ze tijdens gym altijd als laatste gekozen, terwijl ze nu juist uitblinkt in gym en sport. De vervelende periode op de basisschool heeft haar flink beschadigd, ze heeft het vertrouwen in de medemens verloren en ze heeft een negatief zelfbeeld opgebouwd. Dagelijks ben ik ermee bezig om dit op te krikken door te zeggen dat ze er mag zijn en dat ik heel veel van haar houd. Ze gaat niet naar club en catechisatie van de kerk, want daar zal ze haar oude klasgenoten weer tegen komen. Haar zelfvertrouwen heeft een flinke deuk opgelopen en het heeft een lange periode nodig om weer te herstellen.
De basisschooltijd
Het zou mooi zijn dat leerkrachten beter geschoold zouden worden in signalen opvangen van pestgedrag bij kinderen en hoe hiermee om te gaan. Elk kind hoort zich veilig te voelen op school en niet elk kind is hetzelfde. Ieder kind met respect behandelen, hoe hij of zij ook is. De basisschool is zo belangrijk voor de verdere ontwikkeling van het kind. Of de Kanjertraining hier een positieve bijdrage in kan leveren, heb ik mijn vraagtekens bij. Er wordt een toneelstukje gespeeld bij deze training. Ieder kind heeft zijn/haar talenten die we nodig hebben om tot een mooie maatschappij te komen. Dit moet je de kinderen bij brengen en dat je ieder in zijn of haar eigenwaarde moet laten. De basisschool moet een veilige periode zijn, waar het kind tot ontplooiing kan komen om zo de basis te zijn voor de middelbare school en de verdere toekomst. In mijn geval is mijn dochter beschadigd en heeft ze nu een achterstand opgelopen. Maar ze is sterk en ik heb er vertrouwen in dat het goed gaat komen. Dankzij de juiste keuze voor een kleine middelbare school, waar wel iets aan het pesten wordt gedaan en naar ouders en leerlingen wordt geluisterd.
de moeder
De spil van het gezin: de vader
Herstel van het vaderschap. Opvoeden hoe doe ik dat?
Inleiding
Er zijn weinig onderwerpen die zo aan het hart van God liggen als het Vaderschap. Als ik me afvraag welke gebeurtenis mij het diepst heeft geraakt in mijn leven dan was dat mijn wedergeboorte. Jezus noemt alleen al in het Johannes evangelie God meer dan 100 keer “de Vader” of “zijn Vader”. Pas na zijn opstanding zegt Hij tegen zijn discipelen in Johannes 20:17 “Ik vaar op naar mijn Vader en uw Vader”. Jezus kwam op aarde, stierf aan het kruis, stond weer op uit de dood om mensen wedergeboren te doen worden, zodat zij God als hun eigen Vader leren kennen. Hoe zouden wij het vaderschap invulling kunnen geven zonder dat wij eerst wederom geboren zijn?
De tweede diepe ervaring die ik in mijn leven mocht mee maken was, nee niet mijn huwelijk, maar de geboorte van mijn eerste zoon! De huwelijkssluiting was natuurlijk prachtig geweest, maar daar was ik ten volle bij betrokken. De daaropvolgende zwangerschap probeerde ik zoveel mogelijk te beleven. We hadden een “wekenoverzicht” waarin iedere week stond hoe de baby groeide, welke organen gevormd werden enz.. De uitgetelde datum kwam in zicht en toen kwamen de weeën. We gingen naar het ziekenhuis en ik mocht bij de bevalling wezen. Wat ik ook deed of hoe ik mij ook inleefde ter plaatse het was mijn vrouw die de bevalling deed. Ik stond erbij en keek ernaar. Maar wat een onbeschrijfelijke diepe ervaring de geboorte van je eigen zoon.
Maar dan!?! Hoe gaat het met de opvoeding? Wie doet dat? Wat is de rol van de vader ? Vragen voor jonge ouders en als de kinderen al het huis uit zijn en we soms moeten vaststellen dat onze kinderen gescheiden zijn of niet meer de kerk/gemeente bezoeken dan komt de vraag boven: “Heb ik het verkeerd gedaan?“ Voldoende reden om eens na te denken over opvoeden.
De ‘Spockgeneratie’
Ik ben van de ‘Spockgeneratie’. Het boek, “Baby- en kinderverzorging& opvoeding”, van deze bekende Amerikaanse kinderarts lag in ons huis en dat werd op ons toegepast. Dit boek (eerst uitgave 1946) was na de Bijbel het meest verkochte boek in Amerika tijdens het leven van dr.Spock en is in 39 talen vertaald en met actualisaties nog steeds ook in Nederland verkrijgbaar.
Opvoeden tot wat en tot wie?
Opvoeding is het proces waarin een kind wordt gevormd naar de normen en waarden van zijn/haar opvoeder(s) en daarmee meestal naar de voornaamste normen en waarden van de samenleving waarin hij leeft. Voeden wij onze kinderen op tot hemelburger of alleen tot burger van de Nederlandse samenleving? De achterliggende filosofie van de opvoeding is door de eeuwen heen aan verandering onderhevig geweest, maar de Bijbelse visie niet. Opvoeden beoogt behalve socialisatie van het kind ook het tot zelfstandigheid brengen. De maatschappij hanteert daarbij de leeftijd van 18 jaar (o.a. stemmen, studiebeurs, volledige zelfbeschikking). Industrialisatie en secularisering hebben geleid tot verzelfstandiging van het individu ten opzichte van de groep. Daarmee is de zelfstandigheid opgeschoven richting individuele onafhankelijkheid, een voorportaal van eenzaamheid.
Vanwege schaarse woonruimte in de jaren vijftig en zestig kon je trouwen als je woonruimte en een inkomen had. Werk was geen probleem tot de eerste oliecrises (1974). Men trouwde jong. Daarna werd de link tussen werken, wonen, trouwen en kinderen krijgen steeds losser. Was je volwassen, als je uit huis ging om te studeren of als je een baan had? De vraag is wat is volwassenheid? De hersenen bereiken doorgaans pas hun volwassen vorm, omvang en functioneren tussen 21 en 24 jaar. Met name de hersencentra die wezenlijk zijn voor het beoordelen van risico’s, voor lange termijnplanning en voor zelfbeheersing, het beheersen van impulsen en gevoelens, zijn nog ‘onder constructie’. Vanuit Bijbels perspectief zouden we daaraan toe moeten voegen dat je pas volwassen bent als je de Heere Jezus hebt leren kennen. De wet is dus een voogd, een opvoeder, voor ons geweest tot Christus (Galaten 3:24).
Opvoeding stopt niet met diploma middelbare school
Gods plan
Gods welbehagen is alleen in Christus. Daarom lezen we dat God ter voorbereiding van de volheid der tijden, alles onder één hoofd, dat is Christus, samen wil vatten (Ef 1:10). Wil je zegen ontvangen dan moet je onder dat éne hoofd staan. Wij zien nu nog niet dat alles Hem onderworpen is, maar daar gaat het wel naar toe. Paulus schrijft dat “Wanneer alles Hem onderworpen is, zal ook de Zoon zelf Zich aan Hem onderwerpen, …, opdat God zij alles in allen (1 Kor 15:28). De zondeval heeft de mens onder God weggehaald en ook de vrouw onder de man met alle gevolgen van dien. God gaf aan de mensen niet alleen de opdracht tot vermenigvuldiging, maar ook tot onderwerping van de aarde (Gen 1:28). Door de zondeval is dit uit het zicht geraakt. Door wedergeboorte wordt onze positie hersteld en kunnen wij nu al als gezinnen en Bijbelse gemeenten leven tot eer en heerlijkheid van God, onze Vader (Ef 5:23).
Taak van de vader: hoofdschap
De taak van de vader in het ouderschap is in eerste instantie zijn plaats ten volle innemen onder Christus. Dit betekent gehoorzaamheid aan Gods geschreven Woord en de inwoning van de Heilige Geest. We kunnen onze kinderen de Bijbel niet onderwijzen als we niet eerst zelf onderwezen zijn. Hij moet het Woord van God onderwijzen en toepassen als een priester in zijn gezin. Naast het goede onderwijzen waarschuwt hij tegen ver- en misleiding. Dagelijks gebed is hierbij noodzakelijk. Hij heeft een voorbeeldfunctie om zijn vrouw en kinderen lief te hebben: zoals Christus(!), dus met een volledige overgave. Zonder wedergeboorte wordt de tucht of achterwege gelaten (bandeloosheid) of harteloos toegepast soms leidend tot mishandeling. De vader is als hoofd de eerste in tijd, rang en plaats. Niet om stil te zitten, maar als degene die leiding geeft en actie onderneemt. Concreet is dit in te vullen in kerkgang, gezamenlijke avondmaaltijd, klussen in huis, vakantieplannen of grote beslissingen zoals verhuizen.
Er ligt verder een taak om kinderen op te voeden tot het brengen van gerechtigheid en barmhartigheid in de kerk/gemeente en de maatschappij. Zorg (kleding en voeding) en bescherming (huisvesting) van het eigen gezin behoren tot zijn primaire taak voor het heden en de toekomst (ziekte, ontslag, overlijden). De opvoeding is pas volbracht als de zoons zelf tot ‘hoofd’ zijn geworden en dochters hun plaats onder een ander ‘hoofd’ hebben gevonden.
De taak van de school
Het is duidelijk dat op grond van de Bijbel de eerste en ook de eindverantwoordelijkheid van de opvoeding bij de ouders ligt. Vanaf de jaren tachtig kreeg de school naast vakinhoudelijke ook opvoedkundige taken. Dit dreigde door te schieten. In 2004 constateerde het SCP (Sociaal en Cultureel Planbureau), dat veel docenten aangaven dat er een taakverschuiving plaatsvond van het gezin naar de school. Het SCP gaf ter verklaring o.a. de groeiende arbeidsparticipatie van moeders en de toename van eenoudergezinnen. Scholen zeiden het gebrek aan opvoeding te moeten compenseren, al vonden de ouders dat zij de verantwoordelijkheid niet bij de school legden. Ook bij christelijke gezinnen en scholen speelde deze problematiek! Kinderen krijgen een dagopening tijdens de eerste les, dus hoeft er geen stille tijd te worden gehouden. Vervolgens zijn deze dagopeningen veelal verdwenen en ook het Bijbellezen na de maaltijd vindt nauwelijks nog plaats. In 2013 heeft het SCP in “Samen Scholen” de materie opnieuw onder de loep genomen. Voor- en naschoolse opvang en budgettaire beperkingen hebben de opvoedkundige taken van de school fors uitgehold. De leraren ervaren echter, dat er nauwelijks nog aan de opvoeding thuis wordt gewerkt en dat zij de hele dag politieagent moeten spelen. Een opvoedkundig vacuum is ontstaan.
Slotwoord en oproep
Het is de hoogste tijd dat iedere vader zijn rechtmatige positie vindt en inneemt. De belofte in Gen 3:15 dat het nakomelingschap de kop (roshe (Hebr.)= hoofd; de eerste keer dat dit woord in de Bijbel wordt genoemd!) van de slang zal vermorzelen is in Christus vervuld. In Christus delen wij in die overwinning en we mogen gaan staan en knielen, opdat onze eigen kinderen tot Gods doel zullen komen in relatie tot Hem, in hun huwelijk en in de maatschappij. Het is hartverscheurend dat in sommige kerkelijke kringen de geloofszekerheid ten onder wordt gehouden. Hoe kun je kinderen tot Christus brengen, als je zelf de weg nooit hebt gevonden? Als de Bijbelse betekenis van het vaderschap wordt begrepen dan is er ook een godvrezende ernst en afwijzing van het aangaan van een relatie met een ongelovige, van samenwonen, echtscheiding, overspel en hoererij. Dit zijn alle ’onthoofdingen’! Al deze zaken gaan in tegen Gods bedoeling met het vaderschap en zijn plan met zijn Zoon en met deze wereld.
Ing. W. van der Meer
Van harte aanbevolen: https://wi.sgp.nl/actueel/bijbels-vaderschap-is-onmisbaar-voor-de-samenleving/7148
Referenties:
https://nl.wikipedia.org/wiki/Benjamin_Spock
https://en.wikipedia.org/wiki/The_Common_Sense_Book_of_Baby_and_Child_Care
https://www.scp.nl/Publicaties/Alle_publicaties/Publicaties_2004/Ouders_over_opvoeding_en_onderwijs
https://www.scp.nl/Publicaties/Alle_publicaties/Publicaties_2013/Samen_scholen
Wat lezen je (klein) kinderen?
Vijf stappen om je kinderen te beschermen tegen occulte beïnvloeding
1. Persoonlijke voorbereiding
Bid als familie om onderscheidingsvermogen en wijsheid om goede boeken te zoeken. Geniet samen van boeken die Gods waarden tonen. Voorlezen stimuleert de meeste kinderen om van lezen te houden, terwijl ze je ook in staat stellen je kinderen liefde voor verrijkende boeken bij te brengen. Als je kinderen voorleest, leren ze gezonde boeken met goede zaken te associëren. Als kinderen de waarheid kennen, kunnen ze de leugens ontdekken. Zet jezelf ertoe je te verdiepen in het Woord van God. Ga samen een Bijbelstudieprogramma volgen.
2. Wees alert voor misleiding
Een christendom zonder het kruis past bij de ‘moderne’ tijd. Het ontkent de behoefte van de mens tot verlossing en maakt de mens tot zijn eigen redder. Want het woord van het kruis is voor hen die verloren gaan wel dwaasheid, maar voor ons die behouden worden, is het een kracht van God (1Korintiërs 1:18). Bekijk nauwkeurig boeken die je kinderen cadeau krijgen. Wees alert op wat je peuters lezen. Boeken met grapjes binden de tegenwoordige lezers. Het doel van die humor kan zijn: seks, huwelijk, ouders en zelfs God. Sommige illustraties kunnen pornografisch zijn. Bespreek deze Bijbelteksten met je kind: Leviticus 11:44; 20:26 en Mattheüs 5: 6, 8. Lees Romeinen 12:1-2, 9 en Romeinen 13:14
3. Controleer de publieke bibliotheek
Lees de richtlijnen en leeftijdsgrenzen van de bibliotheek. Ga na wat de omschrijving is van volwassenenliteratuur en of kinderen dit wel of niet kunnen controleren. Kinderen hebben geen kennis, wijsheid of ervaring om volwassen beslissingen te nemen en volwassen verantwoordelijkheid te dragen. Films, televisie en boeken voor volwassenen geven kinderen geestelijke stimulansen waarop ze niet voorbereid zijn.
4. Kom in actie voor de waarheid
Blijf met andere christelijke families bidden om Gods wijsheid en leiding. Laat de Heere God u bemoedigen door Bijbelse passages die de overwinning beloven aan hen die Hem vertrouwen en volgen. Zie Psalm 25:1,4-5; Exodus 14:13-14; Deuteronomium 1:30; 20:1,4.
5. Bereid kinderen voor op geestelijke strijd
Gods vijand vecht feller dan ooit om de harten en loyaliteit van onze kinderen te winnen en hij heeft allerlei hightech-instrumenten aan zijn arsenaal toegevoegd. Om zijn strategieën te weerstaan, moeten zij die kunnen onderscheiden en het Woord van God in hun harten hebben. Daarom vertelde God zijn volk lang geleden al het opvoeden te baseren op Zijn onveranderlijke waarheid en Zijn waarheid zorgvuldig te leren aan onze kinderen. (zie Deuteronomium 6: 6-7). Al ons spreken moet de aanwezigheid van God weerspiegelen: Zijn liefde, Zijn almacht, Zijn beloftes en Zijn waarschuwingen. Om te bewijzen dat onze God veel groter is dan de overvloed aan alternatieven die er zijn, moeten onze levens vertrouwen tonen onder moeilijkheden en Zijn triomf in roerige tijden. Dit is niet mogelijk in eigen kracht, maar door Zijn kracht en genade. Als kinderen in ouderen Zijn grootheid zien, leren zij Zijn beloften te vertrouwen. Zo begint en eindigt ook de wapenrusting van God (Efeziërs 6:10-18) met de kracht van Zijn Woord. Ten eerste doen wij de riem van de waarheid om, die alle andere stukken op de plaats houdt: Zijn gerechtigheid, vrede, geloof en redding. Het laatste deel, ‘het zwaard van de Geest, dat is het Woord van God’, betekent eenvoudig Zijn waarheid en beloftes memoriseren, onthouden en toepassen, als we dagelijkse uitdagingen onder ogen zien. De wereld kan het niet begrijpen en veel zogenaamde christenen verachten het. Maar aan degenen die van God houden, brengt het de hoop, kracht, vreugde en volharding die nodig is om in vrede met Hem te wandelen, ongeacht wat er gebeurt. De wapens van onze strijd zijn immers niet vleselijk, maar krachtig door God, tot afbraak van bolwerken. Want wij breken valse redeneringen af en elke hoogte die zich verheft tegen de kennis van God, en wij nemen elke gedachte gevangen om die te brengen tot de gehoorzaamheid aan Christus (2Korintiërs 10: 4-5).
Mevr. Berit Kjos
Onvruchtbare werken der duisternis (Ef 5: 11)
Beknopt overzicht van het occultisme
Ι Waarzeggerij (mantiek): men wil iets aan de weet komen, dat onbekend of verborgen is – niet via Gods Woord en gebed, evenmin op menselijk normale wijze. Relevante Bijbelteksten: Lev 19:26,31; 20:6-7,27; Deut 18:9-14; Jes 8:19-22; 44:25; Jer 29:8; Ezech 13:1-9; Micha 5:11; Hand 16:16-18; Openb 20:8; 22:15.
Men wil iets aan de weet komen over een persoon (zichzelf of een ander); over verleden heden of toekomst; over bepaalde, verborgen dingen bijv. water. Waarzeggerij geschiedt d.m.v. tussenpersonen (media), die een paranormale begaafdheid bezitten van helderhoren, -ruiken, -voelen, -weten, -zien. Deze (bewust òf onbewust) occulte media kunnen op directe wijze waarzeggen of indirect via een voorwerp (kaarten, foto, wichelroede) of bepaalde tekenen (wichelarij).
Tot het gebied van de mantiek behoort o.a.:
bioritmie: droomuitleg via droomboeken;
ΙΙ Men wil iets hebben, zich toeëigenen, maar niet langs de Bijbelse of menselijke normale weg, maar via bijgeloof en magie. Hiertoe behoren o.a. Bezweringen: een oproepen van ‘goede’ geesten (van geluk, gezondheid enz.) en een ‘afweren’ van boze geesten (van ongeluk, ziekte, dood of brand enz.). Men tracht het geluk naar zich toe te halen en het ongeluk van zich af te houden
ΙΙΙ Men wil iets doen, iets tot stand brengen – niet op Bijbelse of normaal menselijke wijze, doch langs paranormale weg.
# Toverij (‘witte’ en zwarte magie):
° occulte begaafdheden: magnetiseren met handen of blik (magnetische blik); telepathie.
° magische formules: belezen; bespreken; bezweren; ‘gebedjes’ doen. (toverspreuken)
° magische handelingen:
° voorwerpen zoals aardstralenkastjes; armband; brandbriefjes; edelstenen; geluksvoorwerpen; gewijde of gezegende, gemagnetiseerde of magisch besproken voorwerpen of water; kruiden, die op magische of astrologische wijze zijn gezaaid, geoogst, bereid of samengesteld (verg. de ‘medische’ astrologie); hand op radio,tv, telefoon leggen tijdens de voorbede of op een tijdschrift (als “punt van contact”, als medium dus) enz.
# Spiritisme: apportes = verschijnen en verdwijnen van voorwerpen in gesloten ruimtes; automatisch muziek maken; bidden voor of plaatsvervangende doop (mormonen) voor overledenen; doden- of geestenbezwering (boek Daniël; Hand 19:13-20); levitaties zowel binnen het christendom als ook in Aziatische godsdiensten bijv. door transcendente meditatie; psychokinese en telekinese.
Voor iedereen die de Heere Jezus op een Bijbelse wijze heeft leren kennen, geldt:
“Maar gij geheel anders: gij hebt de Christus leren kennen” (Ef 4:20).