Bij de volgende tekst gaat het om een samenvatting van een lezing, die de schrijver op 21.11.2015 in het kader van een CDK[i]-seminar in Hannover gehouden heeft. De complete lezing is op CD verkrijgbaar.
Vraag als uitgangspunt
Het omgaan met een sterfgeval geeft de christen een dubbele verantwoordelijkheid, die hij op de grondslag van de Bijbelse ethiek, zowel ten opzichte van de overledene als ook tegenover de nog levenden op zich moet nemen. Moeten we kiezen voor een begrafenis of een crematie? De Bijbel zet bij deze vraag geen expliciete systematische leer uiteen, maar wij zijn er op aangewezen om de aanwijzingen samen te brengen en te beoordelen.
1. De Bijbelse uitleg van het lichaam
1.1. Het lichaam is Gods schepping en gave en met een onsterfelijke waarde uitgerust:
- een eenheid van ziel en geest (Gen 1:27);
- staat onder de bescherming van God en staat onder Zijn zegen (1 Thess 5:23);
- een ‘vat‘ waarmee wij verantwoordelijk moeten omgaan (1 Thess 4:4);
- waar de door God vereiste levenstoewijding uitdrukkelijk is inbegrepen (Rom 12:1);
- een tempel van de Heilige Geest (1 Kor 6:19), daarom is een verontreiniging van het lichaam door ‘hoererij‘ een ernstige zonde.
Het Bijbelse begrip van het lichaam staat in contrast met het Griekse dualisme, dat het lichaam ten opzichte van de geest als minderwaardig beschouwt. Van deze lichaamsvijandige voorwaarde kon het gnosticisme zowel libertijnse als ook ascetische consequenties afleiden.
1.2. Het lichaam lijdt onder de gevolgen van de zondeval en is daarom aan de dood onderworpen (Gen 3:19).
- De dood is de consequentie van de zonde, wat zowel in psychisch als ook in geestelijk opzicht geldt (Rom 6:23; 5:12).
- Aan deze consequenties van sterfelijkheid is de hele schepping onderworpen, inclusief het menselijk lichaam (Rom 8:20-23).
- Ook de door sola gratia (= alleen door genade) en sola fide (= alleen door geloof) als kind van God aangenomen christen, is aan het, door de zondeval veroorzaakte, verval van het lichaam nog niet bevrijd. Hij staat nog onder de ‘eschatologische beperking‘, dus heeft nog geen verlossing van het lichaam (Rom 8:23).
1.3. Op het moment van de dood wordt de mens zelf (ik, persoonlijkheid, naam, geest) van zijn sterfelijke lichaam gescheiden (2 Kor 5:8; Luk 16:19-23).
1.4. Het aan de verlosten beloofde opstandingslichaam is een nieuwe schepping.
- Want wij weten, dat als onze aardse tent waarin wij wonen, afgebroken wordt, wij een gebouw van God hebben, een huis niet met handen gemaakt, een eeuwig huis in de hemelen (2 Kor 5:1).
- Maar dit zeg ik, broeders, dat vlees en bloed Gods koninkrijk niet kunnen beërven, en de vergankelijkheid beërft de onvergankelijkheid niet (1 Kor 15:50).
- …die het lichaam van onze vernedering zal veranderen tot gelijkvormigheid aan het lichaam van Zijn heerlijkheid naar de werking van de macht die Hij heeft om ook alles aan Zich te onderwerpen (Fil 3:21).
- Zo is ook de opstanding van de doden. Er wordt gezaaid in vergankelijkheid, er wordt opgewekt in onvergankelijkheid (1 Kor 15:42).
- Er wordt gezaaid in oneer, er wordt opgewekt in heerlijkheid; er wordt gezaaid in zwakheid, er wordt opgewekt in kracht (1 Kor 15:43).
- Er wordt een natuurlijk lichaam gezaaid, er wordt een geestelijk lichaam opgewekt. Als er een natuurlijk lichaam is, dan is er ook een geestelijk lichaam (1 Kor 15:44).
- Maar dit zeg ik, broeders, dat vlees en bloed Gods koninkrijk niet kunnen beërven, en de vergankelijkheid beërft de onvergankelijkheid niet (1 Kor 15:50).
1.5. Een ‘verandering‘ van het oude lichaam in een nieuw lichaam geschiedt bij de ‘opname‘ .
Dit proces voltrekt zich bij de christenen die ten tijde van de wederkomst van de Heere nog leven (en dus aan de ‘opname‘ deelhebben) en die daarom het lot van een lichamelijk sterven bespaard blijft.
- …in een oogwenk, bij de laatse bazuin; want de bazuin zal klinken, en de doden zullen onvergankelijk worden opgewekt en wij zullen veranderd worden (1 Kor 15:52).
- Want dit vergankelijke moet onvergankelijkheid aandoen en dit sterfelijke onsterfelijkheid aandoen ( 1 Kor 15:53).
- Want ons burgerschap is in de hemelen, waaruit wij ook de Heere Jezus Christus als Heiland verwachten (Fil 3:20).eer Jezus Christus als Heiland verweachten
- Immers, in deze tent zuchten wij, terwijl wij vurig verlangen met onze woning die uit de hemel is, overkleed te worden (2 Kor 5:2).
1.6. De opstanding van de Heere Jezus was ook in zoverre een uitzondering, omdat het lichaam van de Zoon van God niet aangetast was door de ontbinding.
- doeken op de plaats waar het lichaam gelegen had (Joh 20:6);
- het lichaam van de Opgestane draagt nog de sporen van de kruisiging (Joh 20:27);
- in tegenstelling tot David heeft Christus de ontbinding niet gezien (Hand 13:35-37).
2. Bijbelse aanwijzingen voor de omgang met het gestorven lichaam
2.1. De Bijbel doet niet mystiek over het dode lichaam.
Hij (de Heere Jezus) echter zei tot hem: Laat de doden hun doden begraven (Luk 9:60).
2.2. Ook het gestorven lichaam behoudt zijn waardigheid in Gods oog.
De aartsengel Michaël echter durfde, toen hij met de duivel redeneerde en redetwistte over het lichaam van Mozes, geen oordeel van lastering tegen hem uitbrengen maar zei: Moge de Heere u bestraffen! (Judas vers 9).
2.3. De Bijbel beschrijft een passende omgang met gestorven ‘beenderen‘ zonder uitzondering als begraven.
- Abraham koopt een begraafplaats in het land Kanaän (Gen 23:17 en 20), daarin werd ook Jakob begraven, die zelfs de overbrenging van zijn stoffelijk overschot bij de terugkeer uit Egypte regelt (Gen 49:29; 50:5).
- De begrafenis van Mozes werd door God Zelf gedaan (Deut 34:4-6).
- De Heere Jezus Zelf werd in een spelonk ‘begraven‘ (Luk 23:53).
- Paulus vergelijkt de gebeurtenis van een begrafenis met het zaaien (1 Kor 15:44).
- De ontzegging van een ordelijke begrafenis geldt als straf.

Maar u bent weggeworpen, ver van uw graf, als een verafschuwde scheut, overdekt met verslagenen die door het zwaard doorboord zijn die neerdalen naar de stenen der groeve als een weggetrapt aas (Jes 14:19).
U wordt met hen niet in een graf verenigd, omdat u uw land te gronde hebt gericht, uw volk gedood. Nimmer wordt het nageslacht van de boosdoeners genoemd! (Jes 14:20).
…met een ezelsbegrafenis zal hij begraven worden: wegslepen en nederwerpen buiten de poorten van Jeruzalem (Jer 22:19).
… zie, daarom ga Ik een ramp over het huis van Jerobeam brengen. Ja, Ik zal van Jerobeam allen van het mannelijk geslacht uitroeien, van hoog tot laag in Israël. Ik zal het huis van Jerobeam wegvegen, zoals men drek wegveegt, totdat er niets van over is (1 Kon 14:10).
Wie van Jerobeam in de stad sterft, die zullen de honden verslinden; en wie op het veld sterft die zal het gevogelte des hemels verslinden. Want de Here heeft gesproken (1 Kon 14:11).
U echter, sta op, ga naar uw huis, op het ogenblik dat uw voeten de stad binnentreden, zal de jongen sterven ( 1 Kon 14:12).
Dan zal geheel Israël over hem weeklagen en hem begraven, want van het huis van Jerobeam zal deze alleen in een graf komen, omdat van Jerobeams huis in hem alleen iets goeds gevonden wordt voor de Here, de God van Israël (1 Kon 14:13).
2.4. De verbranding van de mensen heeft in de Bijbel uitsluitend een negatieve betekenis.
- Vuur geldt in het algemeen als teken van het oordeel.
- Sodom en Gomorra werden door ‘vuur en zwavel‘ geoordeeld (Gen 19:1-23).
- De ‘bende van Korach‘ werd door vuur ‘verteerd‘ (Num 16:2 en verder).
- Het oordeel over Achan, die zich vergreep aan het gebannene, werd door verbranding voltrokken (Jozua 7:25; vergelijk Amos 2:1-3).
- Het was een zwaar misdrijf als koningen hun kinderen ‘door het vuur‘ lieten gaan en daarmee aan Moloch offerden (2 Kon 16:3).
2.5. Ook in het volk Israël werden bepaalde misdrijven met de doodstraf door verbranding voltrokken.
Een man die zijn vrouw en ook haar moeder neemt, bloedschande is het, met vuur zal men hem en haar verbranden, opdat er geen bloedschande in uw midden zij (Lev 20:14).
En wanneer een priesterdochter zich ontheiligt door ontucht te plegen, dan ontheiligt zij daarmee haar vader; met vuur zal zij verbrand worden (Lev 21:9).

urn
3. Resultaat van de Bijbelse inzichten
Uit de Bijbel zien we dat de ter aarde bestelling als enige passende vorm van de omgang met het gestorven lichaam gezien wordt. Deze zorgt voor de waardigheid van het lichaam en zijn onaantastbaarheid, die na de dood haar geldigheid heeft. Zoals de hele mens, behoort ook het gestorven lichaam aan de Heere toe en staat niet ter beschikking aan de nabestaanden voor vernietiging.
4. Hoe kon het dan tot verbreiding van crematie komen?
4.1. Verbreiding en motivatie voor crematie:.
- De Romeinen verbrandden al alle christelijke martelaars en strooiden hun as in de rivieren (Dit gebeurde ook om daarmee de hoop op de opstanding belachelijk te maken).
- Bekend uit het hindoeïsme en boeddhisme.
- Bij de Germanen: angst voor de terugkeer van de doden.
- Na de kerstening: verbod op het verbranden van doden.
4.2. Pas in de moderne tijd werd de dodenverbranding weer systematisch verbreid, in duidelijke tegenspraak tot het christelijke mensbeeld en de hoop op de opstanding.
4.3. Vrijmetselaars en ‘vrijdenkers‘ hebben dit thema met bijzondere nadruk op het oog gehad.
- Wikipedia schrijft bij de geschiedenis van de crematie: „Het medische beroep prees de crematie aan als de meest hygiënische vorm van begraven; de vakbonden en de opkomende sociaaldemocratie zagen hier een lagere kostprijs ten opzichte van de begrafenis. En de zich uitbreidende ongodsdienstige verenigingen, zoals de vrijdenkers, propageerden de crematie in het bijzonder, in bewuste afbakening van de christelijke begrafeniscultuur, aangezien het begrip van de opstanding afgewezen werd.
- Wereldconferentie van de vrijmetselaars (1869):
‘De religie van het kruis en de opstanding moet tegenover de religie van de urn staan‘.
- 1876: „Crematievereniging van vrijmetselaars“ in Milaan opgericht.
- 1885: een geleerde schrijft in Milaan: „De crematie is een zaak van vrijmetselaars, de verbranding van het stoffelijk overschot moet als wet van de vrijmetselarij gelden.“
- 1878: het eerste crematorium van Duitsland in Gotha gebouwd. In Nederland kwam in 1925 het eerste crematorium in Driehuis/Westerveld.
- 1905: Verbond van de ‘Vrijdenkers voor crematie‘ gesticht.

verbrandingsoven
4.4. Uitkomst: de doelbewuste bevordering van de crematie werd expliciet en doelbewust tegenover het Bijbelse begrip van de opstanding gezet!
5. Afsluitende beoordeling van de aanwijzingen
We hebben aanwijzingen zowel vanuit de Bijbel als ook van de historische ontwikkeling bijeengebracht. Daaruit ontstaat geen afgesloten Bijbelse leer, maar toch een duidelijke tendens. Christenen moeten slechts hun gestorvenen laten begraven.
5.1. Het getuigenis van de begrafenis
Met deze manier van begraven, als ze goed wordt uitgelegd, kan het getuigenis van de opstanding veel beter verduidelijkt worden dan door een crematie: we geven de overledene over aan de aarde in het graf, maar wij verwachten zijn opstanding. Daarbij weten wij: wat er in het graf wordt gelegd, is uiteindelijk slechts een ‘oud kleed‘ dat wij afleggen en daarna in zekere zin in het graf ‘opbergen‘.
5.2. Het getuigenis van de crematie
Een neveneffect van de verbreide crematie is, dat deze vorm van begraven het de mensen gemakkelijker maakt om de dood te verdringen, resp. een definitieve streep tegenover de gestorvene te trekken. Anonieme begraafplaatsen waarop de as wordt gestrooid, zouden bij een ter aarde bestelling niet denkbaar moeten zijn. Deze anonimisering verlicht aan de ene kant de poging om de dood niet zo dichtbij te laten komen, maar aan de andere kant ontbreekt het de mensen later aan een concrete plaats van rouw, zoals begrafenisondernemers bevestigden.
5.3. Christenen zouden zich moeten inzetten om de ter aarde bestelling te propageren en in hun eigen families te praktiseren. Als iemand voor crematie kiest, dan kunnen we niet rechtstreeks uit de Bijbel aantonen, dat de crematie een zonde is. Maar in elk geval moeten we de genoemde bewijzen en aanwijzingen uit de Bijbel opvolgen die aantonen dat het bij crematie om een heidens gebruik gaat. In onze maatschappij wordt de dood als een defintief verdwijnen van de persoon aangeduid, zoals de in 2015 gestorven bondskanselier Helmut Schmidt in een interview heeft uitgedrukt: „Daarna komt er niets meer, daarna ben ik weg.“ Hoe meer de tijdgeest de dood bagatelliseert, een toekomst na de dood voor ondenkbaar verklaart en de dubbele uitgang (‘hemel of hel‘) loochent, des te duidelijker moet het getuigenis van de christen ook in de vorm van hun cultuur van begraven zijn.
5.4. Uitzicht: Christenen moeten hun eigen begrafenis en die van hun familieleden bewust als evangelische mogelijkheid zien en in deze zin tijdig voorbereiden. Ook voor dit ernstige geval geldt de bemoediging uit 1 Petrus 3:15: ‘altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is‘. Een stervende wereld heeft een duidelijk opstandingsgetuigenis van de christen nodig, ook op het kerkhof!
Dr. Wolfgang Nestvogel
Vertaling uit het Duits: André van der Beek
[i] CDK is Christen im Dienst an Kranken. Adres: CDK e.V., Stormarnring 97, 24576 Bad Bramstedt
De profeet Samuël en het spiritisme (1Sam 28)
Een vraag die zich steeds weer voordoet, is: Was het werkelijk de profeet Samuël die op een spiritistische séance verscheen? Om die vraag te beantwoorden moeten we het volgende bedenken.
Wat is spiritisme?
Spiritisme (Latijn spiritus= geest) wil zeggen: verkeer met geesten resp. met demonen of gevallen engelen. Het is een noodlottig misverstand te denken dat het een overleden mens of zijn menselijke geest is, die door een spiritistisch medium verschijnt of spreekt. De Bijbel laat ons zien dat een dodenbezweerder iemand is die een geest van dodenbezwering (Totenbeschwörergeist, familiar spirit) heeft (Lev 20:27; Deut 18:11; 1Sam 28:7) – precies zoals een waarzegger een geest van waarzeggerij heeft (Lev 20:27). Het is dus niet een mens (een overledene), maar een gevallen engel (demon), die iemand in bezit genomen heeft en zich voordoet als een mens. Zo’n demon materialiseert zich tegenover een spiritistisch medium en meestal overeenkomstig de verwachting van degene, die een “dode” laat oproepen! Een spiritistisch medium is dus iemand die een dienstknecht is van spiritistische geesten – niet van overleden mensen. Vaak wordt dodenbezwering in één adem genoemd met waarzeggerij resp. wordt de geest van dodenbezwering in één adem genoemd met de geest van waarzeggerij (Lev 19;31; Lev 20:6,27; Deut 18:11; 1Sam 28:3,9; 2Kon 21:6; 2Kron 33:6; Jes 8:19; Jes 19:3). Destijds was spiritisme een belangrijk middel van waarzeggerij (necromantie of waarzeggerij d.m.v. het raadplegen van “doden”). Spiritistische waarzeggerij of het raadplegen van “doden” is dus eigenlijk niets anders dan een direct raadplegen van demonen! In het moderne spiritisme zijn er nog vele andere vormen van spiritistische waarzeggerij zoals tafeldans, glasdans, het ouija-bord.
Andere vormen van spiritisme
Het spiritisme omvat veel meer dan “alleen” dodenbezwering of het raadplegen van “doden”. Tot spiritistische beïnvloeding behoren onder meer: materialisatie of het verschijnen van demonen in de gestalte van overleden mensen. In spiritualistische zin verschijnen demonen in de gestalte van Bijbelse figuren of personen uit de kerkgeschiedenis zoals in Samuël, Johannes de Doper, de apostelen, Maria. Demonen kunnen zelfs de gestalte van de Heere Jezus en van God aannemen (vergelijk de verschijning aan Joseph Smith, de grondlegger van de sekte van de mormonen). Naast materialisaties bestaan o.a. levitatie of het vrij zweven van het menselijk lichaam of althans het gevoel van vrij te zweven, telekinese of het occult bewegen van voorwerpen op een afstand, spiritistische genezingen. Ook probeert een mens invloed op overleden personen uit te oefenen door gebed voor overledenen, dodenmissen, doop voor overledenen of verzegeling van overledenen. Het gebed tot overledenen om hulp, raad, bescherming, genezing enz. behoort evenals het verkeer met spirit guides zoals Mozes Berg (Children of God), Mrs. Elisabeth Kübler Ross, Raymond Moody en vele andere doen, eveneens tot het spiritisme. Ook kan iemand bij bewustzijn, in trance, onder hypnose of in een coma of klinisch dood enz. een visueel of auditief medium zijn. Al zulke ervaringen, waarnemingen en “inzichten” zijn dan occult gestuurd.
Gods verbod van spiritisme.
God verbood en verbiedt uitdrukkelijk het oproepen en ondervragen van geesten kortom ieder verkeer met demonen (Lev 19:31; Lev 20:6,27; Deut 18:11; Jes 8:19-23). Spiritisme is immers in de éérste plaats een grove aantasting van God Zelf, van Zijn Persoon, Zijn majesteit en heiligheid. God zegt in dit verband: “Ik ben de Heere, uw God.” En “Zal een volk niet zijn God vragen?” In de context van Lev 20 zegt God: “Heiligt u dan en weest heilig, want Ik ben heilig” en van Deut 18: “Gij zult onberispelijk staan tegenover de Heere, uw God.” Spiritisme is ook overtreding van Gods Woord. Ook het verbod op spiritisme behoort tot Gods wet, waarvan geschreven staat dat ze “toegevoegd zijn om de overtreding te doen blijken” ( Gal 3:19) en “opdat de zonde bij uitstek zondig zou worden” (Rom 7:13). Paulus zegt dat hij “de zonde niet zou hebben leren kennen dan door de wet” (Rom 7:7). Wij zouden niet hebben geweten dat spiritisme grove zonde tegenover God is dan door Zijn Woord. Het was en is een grove zonde als men zich niet tot de levende God wendde en wendt. Het is echter een dubbele zonde als men zich dan ook nog tot Gods vijand, de vorst der duisternis met zijn demonen wendde – met alle gevolgen van dien voor ziel en lichaam. Je zou niet graag de kost willen geven aan al diegenen, die door een of andere vorm van spiritisme met de psychiater of een psychiatrische inrichting in aanraking kwamen of zelfs zelfmoord pleegden. Satan is nu eenmaal eerst de vader der leugen, waarbij zijn demonen zich voordoen als overledenen, daarna de grote aanklager en tenslotte de moordenaar van den beginne (Joh 8:44)! Toverij, waarzeggerij en spiritisme in al hun vormen op zich zijn niet allen een gruwel in Gods oog, maar evenzeer ieder, die zich daarmee inlaat (Deut 18:12).
1Sam 28 – een uitzondering op Gods verbod?
Er zijn christenen die 1Sam 28 misverstaan en menen dat God “bij uitzondering” de zonde van spiritisme zou hebben toegelaten. Dat zou betekenen
De voorstanders van de zgn. uitzonderingstheorie vergeten, dat ze zich daarmee aan de kant van de door God verworpen Saul scharen en diens ernstige zonde van spiritisme bagatelliseren en legitimeren. Trouwens, waar halen zij dan de absolute maatstaf vandaan, wanneer in onze tijd iemand zich op 1Sam 28 zou beroepen, bewerende, dat hem of haar “bij uitzondering” de overleden ……. was verschenen? Waar staat geschreven dat God spiritisme bij één uitzondering toeliet? Waarom niet in 5 of 10 of 100 uitzonderingsgevallen? En hoe konden én Saul in 1Sam 28:3 én Samuël in 1Sam 28:15 tegelijkertijd Gods wil doen? Dat is uitgesloten. Saul laadde een dubbele zonde op zich door éérst alle spiritisten en waarzeggers het land uit te zetten, maar later zelf bewust spiritistische waarzeggerij te zoeken (28:8).
Een demon in de gestalte van Samuël verscheen.
Dat God géén uitzonderingen ten aanzien van Zijn Persoon en Woord toelaat wordt uit het volgende duidelijk:
Kon een spiritiste werkelijk Samuël oproepen, was deze natuurlijk nooit verschenen en had hij geen woord gezegd – niet eens om Saul tot bekering te bewegen en op de zonde van spiritisme te wijzen (Lucas 16: 29,31).
“Daarna sprak Samuël tot Saul …..” (1Sam 28:15).
De vraag kan opkomen: waarom staat er dan niet: Daarna sprak de demon tot Saul? Bij nader onderzoek blijkt dat de Bijbel in zulke gevallen de situatie niet gedetailleerd weergeeft. Als we bijv. Marc 5:1-20 lezen (de bevrijding van de bezetene in het land der Gerasénen), zien wij dat soms het woord “hij” of “hem” voor de mens i.c. de bezetene zelf gebruikt wordt. (Marc 5:2-5, 6b, 18-20) en soms voor de onreine geest(en) (Marc 5:6a,7-17). Het was niet de mens, aan wie de Heere Jezus de vraag stelde: “Hoe is uw naam?” en het was niet de mens die antwoordde: “Mijn naam is legioen, want wij zijn talrijk” al sprak de overste van dat legioen wel via de mond van die bezetene. Evenals een spiritistische demon door de mond van die spiritiste te Endor sprak.
Datzelfde zien wij bijv. in Hand 16:17. In vers 16 staat uitdrukkelijk dat de waarzegster uit Filippi “een waarzeggende geest had”. In vers 17 echter staat: “…. zij (de vrouw) riep luid …..” Een gedetailleerd en gedifferentieerd verslag zou zijn geweest: De waarzeggende geest riep via de vrouw luid …. Paulus kon duidelijk tussen de vrouw en die geest onderscheiden. Hij wendde zich dan ook niet tot die vrouw, maar tot de waarzeggende geest en gelastte hém van haar uit te gaan (vers 18). Dat 1Sam 28:15,16 zegt: “Daarna sprak Samuël ……” bewijst niet dat het inderdaad ook de overleden profeet Samuël was, die sprak! Wij mogen ook niet vergeten dat hier een spiritistische séance weergegeven wordt, waarbij ook niet “Samuël” op directe wijze, doch slechts via het spiritistisch medium sprak. Het verslag van 1Sam 28 is óf door de zondige Saul óf door de zondige spiritiste gedaan. De spiritiste wist, dat Saul de dodenbezweerders en andere waarzeggers uit het land had verwijderd (vers 9). Ze had zich waarschijnlijk verborgen weten te houden en was zo aan de door God bevolen doodstraf ontkomen (Lev 19:31). In plaats van dat ze daarna uit dankbaarheid voor Gods onverdiende genade met haar zonde van spiritisme brak, volhardde zij er in. In haar onboetvaardigheid was ze dan ook bereid een spiritistische séance te houden, toen dat van haar gevraagd werd. Ze kent geen vreze Gods, die de zonde haat. Ze is alleen bevreesd voor de doodstraf (vers 9). Ze schrikt bij de verschijning van een demon in de gestalte van Samuël dan ook niet vanwege haar zonde, maar voor Saul, die zij herkent (vers 12)! Zo verhard is ze. Deed zij het verslag aan anderen, sprak zij van “Samuël”, die verschenen was, omdat Saul dat “begreep”. Deed Saul voor zijn dood nog iemand het verslag, had hij het natuurlijk ook over “Samuël”, omdat hij hem bij zijn “opkomen” nu eenmaal verwacht had.
Wat een blijde en rustige zekerheid dat nooit en te nimmer een spiritist(e) ons of andere kinderen van God naar believen kan “oproepen” na ons overlijden – ook niet bij “uitzondering”!
E. Nannen
Rots en Water training
Waarom deze training?
Rots en Water training is een nieuw concept wat bij steeds meer scholen en verenigingen in-gang vindt. Het is bedoeld om kinderen van alle leeftijden weerbaarder te maken. Rots en Water is een psycho-fysiek trainingsprogramma voor jongens en meisjes in alle leeftijdscategorieën. Het is een Nederlands programma dat wereldwijd gebruikt wordt. Het is volgens de officiële website een weerbaarheidstraining met een meervoudige doelstelling. Een training waarin weerbaarheid samen gaat met de ontwikkeling van positieve sociale vaardigheden.
De eerste indruk als je dit leest is positief. Kinderen leren sociale vaardigheden en worden weerbaarder gemaakt om in deze maatschappij te kunnen functioneren. Het wordt gebruikt op scholen, bij het GGZ en de jeugdhulpverlening. Het programma is dus breed inzetbaar. Er zijn verschillende soorten training te volgen: Eendaagse trainingen, tweedaagse trainingen speciaal voor meisjes, kinderen met ass (autistisch spectrum stoornis), schoolkinderen en dan is er de driedaagse training waarin men wordt opgeleid tot gecertificeerd Rots en Water trainer.
Bedenkingen
Als we verder gaan kijken wat de training inhoudt dan blijkt ze allemaal niet zo onschuldig is als het op het eerste gezicht lijkt. De kinderen wordt geleerd om te gronden en centreren, ademkrachtoefeningen en stellen en verdedigen. Het gebruik van mentale kracht verbonden met je innerlijke kracht. Dit wordt geleerd door middel van allerlei oefeningen.
Gronden en centreren is iets wat voortkomt uit Japanse en Chinese religies. Bij yoga wordt dat ook geleerd. Centreren wil zeggen dat je je energie concentreert en focust in je centrum. Dit centrum bevindt zich ongeveer vier vingers breed onder je navel. Het gronden houdt in, dat je door middel van je voeten contact maakt met de aarde. Met dit gronden wordt dus een spiritueel contact met de aarde bedoeld en niet het fysieke contact wat normaal is. Dit gronden en centreren wordt toegepast om de negatieve energie via je stuitje door je benen te laten afvloeien naar de aarde.
Het centreren is ervoor om de energie die je hebt vanuit je onderbuik door je hele lichaam te laten stromen. In het hindoeïsme noemt men deze energie ook wel kundalini. Bij de Rots en Water training wordt het weliswaar op een andere manier gebruikt, maar het is dezelfde energie die vrijkomt in je lichaam. Het betreft hier dus een vorm van spiritisme en occulte belasting door middel van zogenaamde onschuldige relaxoefeningen.
In de training wordt geleerd dat je door de ademhalingsoefeningen meer contact krijgt met je gevoel en je lichaam. Deze techniek vind je terug bij allerlei spirituele oefeningen zoals bij yoga het geval is. De ademoefeningen in deze cursus moeten we niet verwarren met de oefeningen die iemand doet die hyperventilatie heeft. De oefeningen bij de Rots en Water training zijn bedoeld om in contact te komen met je lichaam en je gevoel.
Bij de oefeningen die geleerd worden leert men ook oefeningen aan vanuit de Japanse vecht-sporten zoals judo, karate en jiu jitsu. Deze vechtsporten hebben een sterk spiritueel karakter. Dit zien we dan ook terug in oefeningen die gedaan moeten worden. Ook wordt er geleerd om te kijken naar het innerlijk kompas dat verbindt en richting geeft met anderen. Solidariteit en spiritualiteit, aldus de cursus.
Rots en Water trainingen zijn geen normale trainingsoefeningen om onze kinderen weerbaar-der te maken. Alles is erop gericht om lichaam en geest samen te brengen en zo weerbaarder te worden. Allerlei technieken die bekend zijn uit de Chinese en Japanse cultuur worden hierin geleerd, zodat de kinderen vanuit deze energie hun kracht kunnen concentreren.
Conclusie
De hele Rots en Water training is gebaseerd op de Oosterse filosofie en de bijbehorende reli-gieuze leringen. Vanuit Bijbels oogpunt gezien moeten we verre blijven van dit soort trainin-gen:
Want u was voorheen duisternis, maar nu bent u licht in de Heere; wandel als kinderen van het licht want de vrucht van de Geest bestaat in alle goedheid en rechtvaardigheid en waarheid en beproef wat de Heere welbehaaglijk is. En neem niet deel aan de onvruchtbare werken van de duisternis, maar ontmasker ze veeleer (Ef.5:8-11).
Geraadpleegde bronnen:
http://www.rotsenwater.nl/
http://www.buroweerbaarheid.nl
http://www.budosportarnhem.nl/R-W-intro.html
http://www.inner-child-therapie.nl/rots-watertraining.html
Bron: rejoicenow.nl
RGM therapie
Deze therapie valt onder de categorie creatieve therapie. Creatieve therapie is een verzamelnaam voor allerlei soorten therapieën waarin men gebruik maakt van dans, zang, kunst ,muziek, enzovoort. Creatieve therapie is , zo komt het over, een holistische benadering. Doordat men danst, zingt of iets dergelijks, worden emoties en dergelijke toegankelijk waardoor de therapeut weer een ingang heeft om verder te komen. Hieronder is een voorbeeld hoe dit ongeveer werkt en wat de zienswijze is.
Sensorische therapie
Bij deze therapievorm gaat men uit van de gedachte dat de mens zeven i.p.v. vijf zintuigen heeft. Naast, oog,oor, reuk, smaak en tast gaat men bij deze therapie uit van nog twee zintuigen namelijk de evenwichtszin (vestibulaire systeem) dat ervoor zorgt dat we bewust zijn waar ons hoofd zich bevindt ten opzichte van de omgeving én de propriopceptis (houdings- en bewegingsgevoel). Dit laatste zintuig bevindt zich in al onze spieren en gewrichten. Aldus de omschrijving op de website. http://www.iksimij.nl/page/wat-is-s-i-
Ondanks dat dit natuurlijk heel logisch overkomt – we zijn ons bijvoorbeeld bewust van pijn in onze spieren – wordt er vanuit het sensorische denken een andere betekenis gegeven aan deze “zintuigen”. Dit is de holistische visie dat alles met elkaar verbonden is . Men kan niet het één los zien van het ander.
Muziektherapie
Muziektherapie gebruikt muziek in allerlei soorten om bij de patiënt de emoties, waar de problemen vanuit ontstaan, te bereiken en zo op orde te brengen. Ieder mens wordt door muziek beïnvloed. Als we muziek luisteren dan doet dat iets met onze emotionele toestand en door muziektherapie wil men de persoon die een trauma heeft , toegang geven tot de emoties die bij hem of haar een normaal dagelijks leven (ver)hinderen. http://www.reflectieklanken.nl/index.php
Vanuit het holistische, creatieve en sensorische denken wordt veelal de mythe verkondigd, dat de mensen of een dominante linker of een dominante rechter hersenhelft hebben. Hieruit komt dan weer beelddenken uit voort, waarbij men uitgaat van de fabel dat ieder mens tot zijn vierde jaar enkel in beelden denkt en niet cognitief.
In onderstaande link staat een wetenschappelijk artikel dat hier duidelijkheid over schept. (Het is geen artikel vanuit Bijbels perspectief, maar geeft wel helder weer dat het niet klopt).
http://www.trouw.nl/tr/nl/6700/Wetenschap/article/detail/3624779/2014/03/30/Denkers-en-voelers.dhtml
Sharia
In het Westen vernemen we steeds, dat de islam ‘vrede’ zou betekenen en van origine vredelievend is. Het is aan te tonen dat de islam in haar geschiedenis miljoenen – bronnen noemen meer dan 250 miljoen – doden heeft veroorzaakt en sinds 11 september 2001 meer dan 28.000 aanslagen wereldwijd gepleegd heeft!
De sharia-wetgeving omvat overigens een groot deel van de islamitische doctrines en de bronnen (Koran, soenna en Hadith) staan er vol van. Zij onderscheidt onder andere de ware moslim van de kafir (niet-moslim), waarbij de laatstgenoemde als tweederangs burger wordt aangeduid. De sharia is voor de moslim al streng en past overigens precies bij een persoon als Mohammed. Een niet-gelovige wordt als een schadelijk insect beschouwd. Dit islamdenken is voor ons ondenkbaar. Een moslim mag een kafir (= een niet-moslim) niet als vriend hebben.
Het hoort bij het islamitisch denken dat uiteindelijk de sharia ook in Nederland doorgevoerd wordt. Een paar wetten moeten genoemd worden:
Bronnen
https://www.politicalislam.com/wp-content/uploads/2014/09/PDF-Look-Inside/Sharia_Non-Muslim_look_inside.pdf
http://www.encyclo.nl/begrip/sharia
http://www.crethiplethi.com/moslimvrouwen-en-sharia-wetgeving/global-islam/2010/
http://tora-yeshua.nl/2015/10/islam-walgelijk-voor-ieder-mens-vooral-voor-vrouwen/
Salaat: gebed
Na een aanslag vertelde een moslim voor de tv, dat hij in de moskee voor ‘ons’ zou bidden. Dit kan echter helemaal niet! Hun gebed, de salaat, dat dagelijks vijf maal verplicht is, is geen vrij gebed (Zie zonodig soera: 11:114-115; 35: 29-30). Dit rituele gebed verbindt alle moslims met elkaar.
De salaat is een voorgeschreven liturgisch gebed: na “allahu akbar (Allah is de grootste) volgt soera 1:1-6, de al-fatiha; de eed van trouw aan Allah (112: 1-4). Van iedere moslim wordt verwacht dat hij dagelijks 102 keer opzegt: “Geprezen zij mijn heer, de hoogste’, 51 keer: “Geprezen zij mijn geweldige heer”, 68 maal: “Allah is groter”, 5 keer de geloofsbelijdenis: “Er is geen god buiten Allah en Mohammed is zijn profeet’ en tenslotte 17 maal: “Allah hoort degene die hem prijst.” Bij dit gebed buigt de moslim 34 keer door met zijn hoofd de grond te raken. Het laatste gebed wordt afgesloten met: “Er is geen andere god dan Allah.” De koran bevat meer dan 500 eigenschappen en namen voor Allah en zij hebben de mooiste daarvan gevat in een gebedskrans, die uit 3 x 33 kralen staat. In de Koran staat: “Ik creëerde de djin en mensen alleen, opdat zij mij kunnen aanbidden.” Let op: De islam stelt, dat een djin (letterlijk plaaggeest) hetzelfde is als een engel uit de Bijbel. Als dit geen misleiding is?
http://www.bekeerlingen.nl/assets/templates/default/assets/static/downloads/gebedsboekje-bekeerlingencom.pdf
http://www.islamicsupremecouncil.org/understanding-islam/legal-rulings/53-ritual-prayer-its-meaning-and-manner.html
https://www.whyislam.org/on-faith/prayer/
Bronnen van de islam: Koran, soenna en Hadith
Sira of soenna: Dit boek is veel groter dan de Koran en bevat de biografie of overleveringen van Mohammed. Slechts 20% van de teksten van de Koran gaan over Allah (theologie) en 80% gaan over Mohammed (biografie) als de enige echte moslim. Hij is het voorbeeld en 91 keer wordt de moslim opgeroepen Mohammeds voorbeeld te volgen. Vandaar dat een moslim niet zonder de soenna en Hadith kan. In de soenna staan immers alle oorlogen beschreven en de manieren waarop Mohammed met list en bedrog veldslagen won. Zijn tegenstanders werden genadeloos afgeslacht.
Hadith: dit grootste boek bevat de 7000 uitspraken van Mohammed, die gezien worden als de enige ware grondslag van de Koran. Deze uitspraken vormen voor de moslim de leidraad voor alle beslissingen in het leven. Mohammed is immers het meest perfecte voorbeeld. Vandaar ook dat ieder commentaar op Mohammed voor onlusten kan zorgen. De Hadith is absoluut antiwesters en hoogst vrouwonvriendelijk. Maar de uitspraken t.o.v. de kafirs zijn stuitend! Zolang de islam in de minderheid is, voorzien de soenna en Hadith in de ‘juiste houding’ voor de moslim, maar zij geven ook richtlijnen om stukje voor stukje meer invloed te krijgen in het land van migratie. De teksten zetten aan om bepaalde wetten in landen te gebruiken om zodoende meer rechten te verwerven. Aanpassen, inburgeren of integreren zijn voor het islamitisch denken onbekend.
Gebed, Profeet Mohammed
https://www.politicalislam.com/product/a-simple-koran/
http://www.exmoslim.org/sira.html
http://www.ontdekislam.nl/forum/viewtopic.php?f=26&t=65092
https://ejbron.wordpress.com/2011/12/27/zestien-goede-redenen-om-de-islam-te-verlaten/
Takiya
De islam kent geen vergeving, maar slechts de zgn. genade van Allah. Er wordt totale onderwerping (betekenis islam) gevraagd in doen en laten! Eerst als de moslim doet wat Allah van hem vraagt, komt hij misschien in de hemel. De directe toegang tot de hemel is volgens de Koran, soena en Hadith alleen voor hen die als zelfmoordterrorist de ongelovige(n) doodt.
Spreuken 6:19: “Deze zes dingen haat de HERE, ja, zeven zijn Hem een hartgrondige gruwel: (…) wie leugens uitblaast als een vals getuige en wie twist stookt tussen broeders.”
Zoals in God geen enkele duisternis (zonde) is, zo wil Hij dat wij ons gedragen.
Bronnen
http://wiyya.aspxww.thereligionofpeace.com/pages/quran/taq
http://www.volkskrant.nl/opinie/taqiyya-is-weer-helemaal-terug~a2449340/
https://nl.wikipedia.org/wiki/Takiyya
https://www.gatestoneinstitute.org/6587/carson-taqiyya-dissimulation
https://www.gatestoneinstitute.org/6587/carson-taqiyya-dissimulation
http://www.bramkrol.com/gemeentegroei/artikelen/254-islam-waarheid-of-leugen
Jihad
De bronnen zijn:
Betekenis
In het deel uit Mekka betekent jihad (2% van de teksten): “inspanning/strijd tegen de kafirs” (nog redelijk gematigd). Mohammed voerde 13 jaar jihad in Mekka en dat leverde hem slechts 150 aanhangers op. In Medina voerde hij tot zijn dood veel oorlogen: geheel Saoedi-Arabië werd 100% islam. In de Medinase context betekent de jihad ‘heilige oorlog’ (98 % van de teksten). De Hadith vermeldt 1500 uitspraken over deze jihad waarin vijf soorten te onderscheiden zijn. Het gaat om de ‘heilige’ oorlog tegen de kafirs en de 100% overname van alle landen. Migratie is daarvan een onderdeel en dat wordt tegenwoordig ingezet door middel van ‘vluchtelingen’. Deze vorm van islam is een ‘humane’ vorm van jihad en de geschiedenis leert, dat hier veel tijd voor genomen wordt. Denk maar aan Turkije waar volgens de Bijbel veel christelijke gemeenten waren. Ook valt op dat de islam d.m.v. migratie op economisch, politiek en godsdienstige gebied steeds meer eisen stelt en ‘rechten’ verwerft. Er is echter geen verschil tussen een radicale en een zgn. gematigde islam. De islam zal niet rusten, voordat het gehele land onder de sharia zal vallen. Deze religie kent geen consensus, compromissen of tolerantie: de wil van Allah is doorslaggevend.
Bronnen:
https://www.politicalislam.com/subjective-islam-objective-islam/; https://nl.wikipedia.org/wiki/Jihad; https://www.nrc.nl/nieuws/2017/01/13/sociale-media-wijzen-de-weg-geweld-hoort-bij-de-islam-6087131-a1541137; http://www.trouw.nl/tr/nl/4324/Nieuws/article/detail/1542152/2006/08/18/De-gematigde-islam-bestaat-niet.dhtml https://ejbron.wordpress.com/2015/01/11/de-gematigde-islam-bestaat-niet/
Begrafenis of crematie?
Bij de volgende tekst gaat het om een samenvatting van een lezing, die de schrijver op 21.11.2015 in het kader van een CDK[i]-seminar in Hannover gehouden heeft. De complete lezing is op CD verkrijgbaar.
Vraag als uitgangspunt
Het omgaan met een sterfgeval geeft de christen een dubbele verantwoordelijkheid, die hij op de grondslag van de Bijbelse ethiek, zowel ten opzichte van de overledene als ook tegenover de nog levenden op zich moet nemen. Moeten we kiezen voor een begrafenis of een crematie? De Bijbel zet bij deze vraag geen expliciete systematische leer uiteen, maar wij zijn er op aangewezen om de aanwijzingen samen te brengen en te beoordelen.
1. De Bijbelse uitleg van het lichaam
1.1. Het lichaam is Gods schepping en gave en met een onsterfelijke waarde uitgerust:
Het Bijbelse begrip van het lichaam staat in contrast met het Griekse dualisme, dat het lichaam ten opzichte van de geest als minderwaardig beschouwt. Van deze lichaamsvijandige voorwaarde kon het gnosticisme zowel libertijnse als ook ascetische consequenties afleiden.
1.2. Het lichaam lijdt onder de gevolgen van de zondeval en is daarom aan de dood onderworpen (Gen 3:19).
1.3. Op het moment van de dood wordt de mens zelf (ik, persoonlijkheid, naam, geest) van zijn sterfelijke lichaam gescheiden (2 Kor 5:8; Luk 16:19-23).
1.4. Het aan de verlosten beloofde opstandingslichaam is een nieuwe schepping.
1.5. Een ‘verandering‘ van het oude lichaam in een nieuw lichaam geschiedt bij de ‘opname‘ .
Dit proces voltrekt zich bij de christenen die ten tijde van de wederkomst van de Heere nog leven (en dus aan de ‘opname‘ deelhebben) en die daarom het lot van een lichamelijk sterven bespaard blijft.
1.6. De opstanding van de Heere Jezus was ook in zoverre een uitzondering, omdat het lichaam van de Zoon van God niet aangetast was door de ontbinding.
2. Bijbelse aanwijzingen voor de omgang met het gestorven lichaam
2.1. De Bijbel doet niet mystiek over het dode lichaam.
Hij (de Heere Jezus) echter zei tot hem: Laat de doden hun doden begraven (Luk 9:60).
2.2. Ook het gestorven lichaam behoudt zijn waardigheid in Gods oog.
De aartsengel Michaël echter durfde, toen hij met de duivel redeneerde en redetwistte over het lichaam van Mozes, geen oordeel van lastering tegen hem uitbrengen maar zei: Moge de Heere u bestraffen! (Judas vers 9).
2.3. De Bijbel beschrijft een passende omgang met gestorven ‘beenderen‘ zonder uitzondering als begraven.
Maar u bent weggeworpen, ver van uw graf, als een verafschuwde scheut, overdekt met verslagenen die door het zwaard doorboord zijn die neerdalen naar de stenen der groeve als een weggetrapt aas (Jes 14:19).
U wordt met hen niet in een graf verenigd, omdat u uw land te gronde hebt gericht, uw volk gedood. Nimmer wordt het nageslacht van de boosdoeners genoemd! (Jes 14:20).
…met een ezelsbegrafenis zal hij begraven worden: wegslepen en nederwerpen buiten de poorten van Jeruzalem (Jer 22:19).
… zie, daarom ga Ik een ramp over het huis van Jerobeam brengen. Ja, Ik zal van Jerobeam allen van het mannelijk geslacht uitroeien, van hoog tot laag in Israël. Ik zal het huis van Jerobeam wegvegen, zoals men drek wegveegt, totdat er niets van over is (1 Kon 14:10).
Wie van Jerobeam in de stad sterft, die zullen de honden verslinden; en wie op het veld sterft die zal het gevogelte des hemels verslinden. Want de Here heeft gesproken (1 Kon 14:11).
U echter, sta op, ga naar uw huis, op het ogenblik dat uw voeten de stad binnentreden, zal de jongen sterven ( 1 Kon 14:12).
Dan zal geheel Israël over hem weeklagen en hem begraven, want van het huis van Jerobeam zal deze alleen in een graf komen, omdat van Jerobeams huis in hem alleen iets goeds gevonden wordt voor de Here, de God van Israël (1 Kon 14:13).
2.4. De verbranding van de mensen heeft in de Bijbel uitsluitend een negatieve betekenis.
2.5. Ook in het volk Israël werden bepaalde misdrijven met de doodstraf door verbranding voltrokken.
Een man die zijn vrouw en ook haar moeder neemt, bloedschande is het, met vuur zal men hem en haar verbranden, opdat er geen bloedschande in uw midden zij (Lev 20:14).
En wanneer een priesterdochter zich ontheiligt door ontucht te plegen, dan ontheiligt zij daarmee haar vader; met vuur zal zij verbrand worden (Lev 21:9).
urn
3. Resultaat van de Bijbelse inzichten
Uit de Bijbel zien we dat de ter aarde bestelling als enige passende vorm van de omgang met het gestorven lichaam gezien wordt. Deze zorgt voor de waardigheid van het lichaam en zijn onaantastbaarheid, die na de dood haar geldigheid heeft. Zoals de hele mens, behoort ook het gestorven lichaam aan de Heere toe en staat niet ter beschikking aan de nabestaanden voor vernietiging.
4. Hoe kon het dan tot verbreiding van crematie komen?
4.1. Verbreiding en motivatie voor crematie:.
4.2. Pas in de moderne tijd werd de dodenverbranding weer systematisch verbreid, in duidelijke tegenspraak tot het christelijke mensbeeld en de hoop op de opstanding.
4.3. Vrijmetselaars en ‘vrijdenkers‘ hebben dit thema met bijzondere nadruk op het oog gehad.
‘De religie van het kruis en de opstanding moet tegenover de religie van de urn staan‘.
verbrandingsoven
4.4. Uitkomst: de doelbewuste bevordering van de crematie werd expliciet en doelbewust tegenover het Bijbelse begrip van de opstanding gezet!
5. Afsluitende beoordeling van de aanwijzingen
We hebben aanwijzingen zowel vanuit de Bijbel als ook van de historische ontwikkeling bijeengebracht. Daaruit ontstaat geen afgesloten Bijbelse leer, maar toch een duidelijke tendens. Christenen moeten slechts hun gestorvenen laten begraven.
5.1. Het getuigenis van de begrafenis
Met deze manier van begraven, als ze goed wordt uitgelegd, kan het getuigenis van de opstanding veel beter verduidelijkt worden dan door een crematie: we geven de overledene over aan de aarde in het graf, maar wij verwachten zijn opstanding. Daarbij weten wij: wat er in het graf wordt gelegd, is uiteindelijk slechts een ‘oud kleed‘ dat wij afleggen en daarna in zekere zin in het graf ‘opbergen‘.
5.2. Het getuigenis van de crematie
Een neveneffect van de verbreide crematie is, dat deze vorm van begraven het de mensen gemakkelijker maakt om de dood te verdringen, resp. een definitieve streep tegenover de gestorvene te trekken. Anonieme begraafplaatsen waarop de as wordt gestrooid, zouden bij een ter aarde bestelling niet denkbaar moeten zijn. Deze anonimisering verlicht aan de ene kant de poging om de dood niet zo dichtbij te laten komen, maar aan de andere kant ontbreekt het de mensen later aan een concrete plaats van rouw, zoals begrafenisondernemers bevestigden.
5.3. Christenen zouden zich moeten inzetten om de ter aarde bestelling te propageren en in hun eigen families te praktiseren. Als iemand voor crematie kiest, dan kunnen we niet rechtstreeks uit de Bijbel aantonen, dat de crematie een zonde is. Maar in elk geval moeten we de genoemde bewijzen en aanwijzingen uit de Bijbel opvolgen die aantonen dat het bij crematie om een heidens gebruik gaat. In onze maatschappij wordt de dood als een defintief verdwijnen van de persoon aangeduid, zoals de in 2015 gestorven bondskanselier Helmut Schmidt in een interview heeft uitgedrukt: „Daarna komt er niets meer, daarna ben ik weg.“ Hoe meer de tijdgeest de dood bagatelliseert, een toekomst na de dood voor ondenkbaar verklaart en de dubbele uitgang (‘hemel of hel‘) loochent, des te duidelijker moet het getuigenis van de christen ook in de vorm van hun cultuur van begraven zijn.
5.4. Uitzicht: Christenen moeten hun eigen begrafenis en die van hun familieleden bewust als evangelische mogelijkheid zien en in deze zin tijdig voorbereiden. Ook voor dit ernstige geval geldt de bemoediging uit 1 Petrus 3:15: ‘altijd bereid tot verantwoording aan ieder die u rekenschap vraagt van de hoop die in u is‘. Een stervende wereld heeft een duidelijk opstandingsgetuigenis van de christen nodig, ook op het kerkhof!
Dr. Wolfgang Nestvogel
Vertaling uit het Duits: André van der Beek
[i] CDK is Christen im Dienst an Kranken. Adres: CDK e.V., Stormarnring 97, 24576 Bad Bramstedt
Boerka
De boerka was als kledingstuk al in gebruik, voordat de islam haar intrede deed. Deze werd gedragen door zowel mannen als vrouwen om het gezicht en de ogen te beschermen tegen woestijnzand en het beschermde kinderen en jonge vrouwen tegen ontvoering door andere stammen, omdat men onherkenbaar was.
Het dragen van een boerka staat niet als voorschrift in de koran. Het zijn voornamelijk de salafistische moslims die het dragen van een boerka als voorschrift zien. Binnen de islamitische wereld is er over het dragen van gezichtsbedekking veel discussie. De meest gangbare interpretatie van koranverzen over dit onderwerp gaan erover dat vrouwen hun boezem (hun sieraad) bedekken met een omslagdoek.
Daarnaast wordt de boerka, voornamelijk in islamitische landen, ook gedragen als bescherming. Door het dragen van de boerka is zij onherkenbaar en wekt geen seksuele gevoelens op bij mannen. Hierdoor blijft ze veilig voor verkrachting. Ondanks dat verkrachting niet mag, gaat de man in bepaalde landen (vaak) vrijuit, als de vrouw geen boerka draagt.
Het dragen van de boerka en andere gezicht bedekkende kleding, wordt niet alleen binnen de islamitische gemeenschap gezien als een teken van heerschappij van de man en onderwerping van de vrouw aan haar man.
Vrouwen
22 Vrouwen, wees uw eigen mannen onderdanig, zoals aan de Heere, 23 want de man is hoofd van de vrouw, zoals ook Christus Hoofd van de gemeente is; en Hij is de Behouder van het lichaam. 24 Daarom, zoals de gemeente aan Christus onderdanig is, zo behoren ook de vrouwen in alles hun eigen mannen onderdanig te zijn.
Mannen
25 Mannen, heb uw eigen vrouw lief, zoals ook Christus de gemeente liefgehad heeft en Zich voor haar heeft overgegeven, 26 opdat Hij haar zou heiligen, door haar te reinigen met het waterbad door het Woord, 27 opdat Hij haar in heerlijkheid voor Zich zou plaatsen, een gemeente zonder smet of rimpel of iets dergelijks, maar dat zij heilig en smetteloos zou zijn. 28 Zo moeten de mannen hun eigen vrouwen liefhebben als hun eigen lichamen. Wie zijn eigen vrouw liefheeft, heeft zichzelf lief.
Conclusie
33 Kortom, ook u moet, ieder in het bijzonder, uw eigen vrouw net zo liefhebben als uzelf; en de vrouw moet ontzag hebben voor haar man. Efeze 5:22-28, 33
Koranconclusies III (lichaamsbedekking)
http://forums.marokko.nl/archive/index.php/t-1062613-is-een-boerka-verplicht-.html
https://nl.wikipedia.org/wiki/Boerka_(islam)
http://www.startpagina.nl/v/persoon-gezondheid/vraag/28936/man-vrouw-herkennen-boerka-draagt