Tactiek moslimbroederschap
Door de grondwet uit te buiten eist men en eist men en eist men. Men wil de rechtstaat met eigen wetten infiltreren en ten val brengen. Hier heeft men gedeeltelijk al belangrijke doelen bereikt met behulp van politiek, de media en de rechtbanken. Politieke, religieuze en culturele invloeden van het Westen wijst de MB fel af, maar niet de wetenschappelijke en technische kennis, die men zonder meer overneemt. Sinds zijn bestaan is de islam een roofzuchtige religie, die door de hele geschiedenis heen het bezit en de prestaties van de volken, die werden onderworpen, zich heeft toegeëigend. Daarbij is het hen niet gelukt om dat verder te ontwikkelen, wat anderen geproduceerd hadden. Integendeel, na enige generaties trad er een stilstand op, een gevolg van de aanbevolen, hernieuwde oriëntering naar de islamitische begintijd. Creatief waren de anderen. Er zijn vandaag de dag nauwelijks Nobelprijswinnaars uit het islamitische gebied.
Ex-moslim Mark Gabriel
Onder het pseudoniem Mark A. Gabriel doet de voormalige professor voor islamitsche geschiedenis aan de Al-Azhar universiteit in Cairo, die de islam heeft verlaten en nu als christen in de USA woont, verslag over de gedachtewereld van de radicale moslims. Over zijn toenmalige leraar Abdel Rahman, die aan dezelfde universiteit studeerde, schrijft hij: ‘Op een dag gaf hij ons als studenten de gelegenheid vragen te stellen. Ik stond op en vroeg hem iets, wat mij al langere tijd bezighield: ‘Waarom onderwijst u ons zo veel over de jihad? Hoe is het met de verzen in de Koran, die over vrede, liefde en vergeving spreken?’ Meteen liep zijn gezicht rood aan. Ik zag dat hij toornig was, maar ik zag ook dat hij zich er toe dwong om zijn boosheid te beheersen. ‘Mijn broeder’, zei hij, ‘er is een hoofdstuk in de Koran, dat de ‘oorlogsbuit’ heet. Er bestaat geen hoofdstuk, dat ‘vrede’ heet. De jihad en het doden zijn het belangrijkste in de islam, als men dat eruit haalt, dan onthoofdt men de islam’. Abdel Rahman was de geestelijke machthebber van de eerste bomaanslag op het World Trade Center in New York in 1993. Hij zit in de USA een levenslange gevangenisstraf uit. Mark A. Gabriel vertelt ook hoe mensen voor Abdel Rahman en soortgelijke groeperingen nieuwe leden voor hun radicale ideologie rekruteren. Hij schrijft hoe, na een gebed in de studentenmoskee van de Al-Azhar universiteit, de leider van zo’n groep opstond en voor de aanwezigen de bewering naar voren bracht, dat er in de buurt een geheime christelijke groepering was, die moslimstudentes dwong om met christelijke mannen te slapen om hen van de islam af te brengen. Als geëlektrificeerd zouden de studenten vol verontwaardiging wraak hebben gezworen. Zo opgehitst, zouden ze de woningen van de vermeende christenen hebben afgebrand. In de middag keerde de studentenhorde weer naar het wooncentrum terug, maar ze wilden niets eten. Ze vernietigden 3.500 maaltijden en verdreven de bedienden uit het gebouw. Daarna vergrendelden ze de deuren, renden kwaad in het gebouw heen en weer en riepen: ’Allahu akbar!’ (Allah is groter). De toestand kwam pas weer tot rust, nadat de minister van Binnenlandse Zaken gekomen was en verklaard had dat er helemaal geen geheime christelijke groep bestond, die studentes zou verleiden. Als mens uit het Westen, vooral als christen, vraagt men zich natuurlijk af hoe het komt dat studenten zo kritiekloos en goedgelovig zulke duistere en verwarde beweringen accepteren. Uit het oogpunt van de Bijbel zijn hier goddeloze machten aan het werk. Zo ziet Mark A Gabriel het ook, die als gewezen moslim zich inzet voor de verbreiding van het evangelie onder moslims.
5) Conclusies
Uit de uiteenzettingen is ondubbelzinnig te zien, dat het ideologische gedachtegoed van de MB niet overeenkomt met de democratische opvattingen van de westerse landen, die op de principes van een rechtstaat zijn gebaseerd en natuurlijk niet op het christelijke geloof. We hebben hier met een totalitaire, democratie-vijandige, antichristelijke en anti-Joodse radicale beweging te maken, die in de 21e eeuw de weg terug naar de 7e eeuw erdoor wil krijgen. Men kan ze met recht als groene nazi’s aanduiden.
Dictatuur versus democratie
Volgens een enquête van het Amerikaanse opinieonderzoekinstituut ‘PEW Research Center’ van december 2010 verlangt 59% van de Egyptenaren naar een strenge islamitische staat, 85% wil de doodstraf voor ieder mens die de islam verlaat. De MB zet zich voor deze doelen in. Ze zijn naast andere een belangrijke groepering, die dit ook in alle Arabische landen erdoor wil krijgen. Wordt de MB bij de macht betrokken en daar kan men van uitgaan, dan weet men waar het naar toe gaat. Handig weet de MB door sociale en liefdadige activiteiten welwillendheid in de islamitische landen te kweken. En ook door de haat tegen Israël, dat absoluut vernietigd moet worden. Zo palmt men de hoofden en harten van de mensen in.
In onze media heerst ten aanzien van het gewelddadige oproer in de Arabische wereld tegen de, tot nu toe heersende dictators een lichtvaardige, door niets te rechtvaardigen euforie. Men denkt terug aan de val van het IJzeren Gordijn 20 jaar geleden en de daarop volgende democratisering van Oost-Europa. Maar dat is hier anders. Er zijn in de Arabische landen geen geestelijke voorwaarden voor een democratisering in de betekenis die wij eraan geven. De islam staat dat in de weg. Hoe moet er in een cultuur, waar de mens niet Gods evenbeeld is, dat is een uniek waardebezit, maar een slaaf van Allah is, hoe zal een mens, die slechts gehoorzaamheid heeft geleerd, hoe zal er in een cultuur, die theocratisch georiënteerd is, opeens het bewustzijn voor democratische waarden onstaan? Een verlichting zoals in de westerse wereld is er in het gebied van de islam nooit geweest. Typerend was altijd de dictatuur. Ook Turkije is geen democratie. Het experiment van Kemal Ataturk, die de islam een ‘absurde Godsleer’ noemde en met geweld toenadering zocht met het Westen en zijn waarden. Dat experiment van Kemal Ataturk wordt onder de AKP van Erdogan langzaam maar zeker weer teruggedraaid. Het is een weg terug naar het islamitische verleden.
Europa op z’n retour
Geen enkele westerse regering heeft de plotselinge omwentelingen in de Arabische wereld in het begin van 2011 voorzien. De moslimbroeders zullen de toestand voor zich weten te benutten. De beginnende vluchtelingenstroom over de Middellandse Zee naar Italië kan nu de inleiding naar de volgende dramatische ontwikkelingen zijn. De bevolkingsexplosie ten zuiden van de Middellandse Zee komt naar Europa toe, dat in een crisis van betekenis zit en grote schulden heeft. En dat na 40 jaar van afname van de bevolking, demografisch weggekwijnd en vergrijsd is. De ca. 8 miljoenen door abortus gedode kinderen, alleen al in Duitsland, ontbreken. In deze leemte komt nu een volksverhuizing op gang van jonge moslims, waardoor Europa pijlsnel geïslamiseerd wordt. Een Godsoordeel voor het eertijds christelijke continent ontstaat. Het is te vrezen, dat bij ons de islam met zijn waarden zich versterkt. Toenemende eisen zullen niet op zich laten wachten. Bovendien krijgt de islam hier nog daadkrachtige ondersteuning van partijen, in het bijzonder van kerken, die niet moe worden om dat te benadrukken, dat Allah identiek is met de God van de Bijbel, een theologisch onhoudbare bewering. Ook doet men moeite om alle, slechts denkbare overeenkomsten tussen christendom en islam erbij te halen en dienovereenkomstig te interpreteren. Kritiek schuwt men, daar men het als islamofoob (= islam afwijzend) ziet en dat zou als vijandig voor buitenlanders uitgelegd kunnen worden. Bijna beschaamd beklemtoont men weliswaar, dat in de islam Jezus als Zoon van God afgewezen wordt, maar daardoor neemt het aantal van de schijnbare overeenkomsten duidelijk af. Maatschappelijk is de integratie van de moslims toch overwegend mislukt. Zij houden vast aan hun traditie en vormen naast elkaar bestaande samenlevingen.
Bij een verdere versterking van de islam in de Arabische landen zijn op de eerste plaats de daar wonenden christenen in gevaar, hoewel ook zij, zoals Egypte, met hun moslimlandgenoten tegen Mubarak gedemonstreerd hebben. Toen in 1908 de gehate sultan Abdulhamid II. door de jonge Turken steeds meer van zijn macht werd beroofd, kwam het toen ook tot spontane verbroedering tussen moslim-Turken en Armeense christenen. Slechts 7 jaar later vielen de Armeniërs ten prooi aan de eerste volkerenmoord van de 20e eeuw in Turkije. Dat christenen na de val van een dictator in een islamitisch land niet veilig zijn voor vervolging, toont met schrikwekkende duidelijkheid het voorbeeld van Irak aan. De despoot Saddam Hoessein is ter dood gebracht, maar de christenen in Irak hebben, vanwege de represailles, in een massa-exodus Irak voor de helft al verlaten, ofschoon er nog Amerikaanse troepen in het land zijn. Overigens is de sjaria de grondslag van de staatswetten van het nieuwe Irak. Men krijgt de indruk dat voor het Westen de christenen van de Oriënt niet zo belangrijk zijn. De hoofdzaak is dat het Suezkanaal openblijft en dat de olie verder vloeit……
Na de christenen loopt ook Israël gevaar, het enige democratische ‘eiland’ midden in de islamitische wereld. Op 18 februari 2011 riep, de al genoemde Yusuf al-Qaradawi op het Tahrirplein in Cairo honderdduizenden op, om Israël te vernietigen. De voornaamste media bij ons vermeldden alleen maar dat hij kritiek heeft geuit op Israël. Een gemene bagatellisering, maar jammer genoeg niet ongebruikelijk voor onze media. Klaarblijkelijk wil men de islamitische wereld niet irriteren. Men kijkt liever een andere kant op en informeert nooit correct naar de eigen bevolking. De regeringen in het Westen schijnen tevreden te zijn, omdat de nieuwe militaire machthebbers in Cairo een mondelinge toezegging gegeven hebben om het vredesverdrag met Israël aan te houden. Geldt die toezegging ook morgen nog?
Waar komt het op aan?
Maar niet alleen de christenen van de islamitische landen en Israël zijn in gevaar, maar het hele Westen wordt in zijn identiteit bedreigd. Het gevaar is uiteindelijk niet door militaire middelen of economische ondersteuning van de Arabische landen in te dammen, niet door dialogen, zoals de kerken praktiseren of door islamconferenties, zoals die op staatsniveau in Duitsland worden gehouden, maar slechts door een herbezinning op onze eigen culturele wortels, waartoe het geloof in de Heer Jezus Christus als integraal bestanddeel behoort. De kerken zouden er goed aan doen om tot bekering op te roepen, tot een ommekeer naar de drie-enige God, want wat Europa is geworden, is het onder het kruis van Christus geworden waarvan de islam een diepe afschuw heeft. Dit is het werkelijk, adequate tegenwicht t.o.v. de antichristelijke islam.
Daarbij komt nog de christelijke zending onder moslims. De zendingsopdracht van de Here Jezus geldt ook voor hen, voor wie Hij ook gestorven is en voor wie Hij ook de enige Verlosser is. Te weinig wordt zending waargenomen, door de grote kerken al helemaal niet. Het zijn voornamelijk evangelische zendingsgenootschappen, die deze opdracht plaatsvervangend voor de christenheid in het Westen overnemen. 
Mark A. Gabriel vertelt over zijn tijd als moslim in Egypte, dat ook daar niet één enkele christen het ooit heeft geprobeerd om hem van de Here Jezus Christus en zijn eigen geloof te vertellen. De enige uitzondering was een apothekeres geweest, die hem een Bijbel te lezen gegeven had. Ter verontschuldiging van de daar levende christenen kan worden gezegd, dat ze voortdurend met grote druk moeten rekenen, als zij zending bedrijven. Dat is in de westelijke landen (nog) niet het geval. Maar dat de volgelingen van de Here Jezus wegens hun geloof vervolgd worden, heeft de Here Jezus duidelijk aangekondigd. Het hele deel V van zijn boek wijdt Mark A. Gabriel aan de vraag, hoe men moslims het evangelie zou kunnen brengen. Als een voormalige moslim is hij daarin bevoegd, daarom wordt zijn gemakkelijk te lezen boek als lectuur aanbevolen. Men vindt het in de literatuurverwijzingen.
Literatuurverwijzingen
1) Koran, vertaald door Max Henning
Reclam Nr. 4206, Stuttgart 1991
2) Die Ideologie der Muslimbruderschaft,
Verfassungsschutz des Landes NRW,
Mei 2006
3) Mark A. Gabriel
Islam und Terrorismus
Gräfelfing, 2004, Resch-Verlag
4) Günther Lachmann
Tödliche Toleranz
München 2007
5) Udo Ulfkotte
Die Muslimbruderschaft: Allahs grüne Nazis
www. info kopp-verlag.de/hintergruende/enthuellungen/
udo-ulfkotte-muslimbruderschaft-allahs-gruene-nazis.html
Eberhard Kleina
Bron: DER SCHMALE WEG Nr. 1 /2013
Bijna-Doodervaringen Bijbels bezien
Het verschijnsel BDE
Toen in de jaren zestig van de vorige eeuw er krachtige middelen voor reanimatie kwamen, is het aantal ‘bijna-doodervaringen’(BDE) sterk toegenomen. Er verschijnen publicaties over en getuigenissen van mensen die het meegemaakt hebben. Hoe kan men van uit Bijbels oogpunt dit nieuwe onderwerp bezien?
Positief
Het onderzoek van BDE’s wijst op een geestelijke dimensie buiten ons stoffelijke en psychische lichaam. De Bijbel toont de mens ook als een complex wezen met drie aspecten:
1. een tijdelijk stoffelijk lichaam,
2. een ziel met het intellectuele & emotionele en
3. een geest.
Waarschuwing
Toetst alles en behoudt het goede. (1 Thess 5:21)
Uit het onderzoek van de bijna-doodervaringen blijkt dat er buiten zijn lichaam en ziel de mens toch bewust kan zijn van iets. Daar getuigt de Bijbel ook van:
– Ziel en lichaam zijn niet te scheiden. Ps 119:25: ‘Mijn ziel kleeft aan het stof (ons DNA)’
– Ziel en geest zijn wel te scheiden. Hebr 4:12: ‘Want het woord Gods is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard en het dringt door, zo diep, dat het vaneenscheidt ziel en geest, gewrichten en merg, en het schift overleggingen en gedachten des harten.’
Zoals merg in de gewrichten nauw in elkaar verstrengeld zijn, zo zijn ziel en geest nauw met elkaar verstrengeld. Uit onszelf zijn we niet in staat te onderscheiden wat vanuit de onzichtbare wereld in onze gedachten komt of wat onze eigen gevoelens en gedachten zijn.
Alleen het Woord van God ( de Bijbel) kan ons dat duidelijk maken.
Bij Bijbel & Onderwijs is een boekje over de bijna-dood-ervaringen verkrijgbaar. Zie de webshop.
Intelligent design (ID)
Intelligent design (intelligent ontwerp) houdt in dat bepaalde kenmerken van het heelal en organismen het best kunnen worden verklaard als het werk van een intelligent “ontwerp”.
Onherleidbare complexiteit
Het kernbegrip binnen ID (intelligent ontwerp) is: ‘Onherleidbare Complexiteit’. Daarvan is sprake als in een systeem verschillende onderdelen allemaal gelijktijdig aanwezig moeten zijn om het te laten functioneren. Er wordt in de natuur complexiteit gevonden die niet door toeval in kleine stapjes ontstaan kan zijn. De kans op het ontstaan van onherleidbaar complexe systemen is niet heel klein, maar nul. Het is onmogelijk. Met kleine, willekeurige stapjes kunnen uiteindelijk de hoogste bergtoppen bereikt worden, maar zo kom je nooit op de maan.
De ID-beweging distantieert zich nadrukkelijk van het creationisme en claimt dat het zich strikt beperkt tot de natuurwetenschappelijke methode van herhaalbare waarnemingen en logische redeneren, zonder religieuze uitgangspunten. De verdienste van ID is een heldere beschrijving en beoordeling van de ontwikkelingen in de evolutietheorie, die ernstig tekortschiet als wetenschappelijke theorie en als verklarend principe. Het ontwikkelde alternatief is de hypothese van ontwerp op basis van Onherleidbare Complexiteit. ID bouwt aan een theorie die kan aangeven waar de grens ligt tussen complex en onherleidbaar complex. Dat blijkt een lastige klus.
Geen ontwerp zonder ontwerper
ID toont aan dat toeval geen onherleidbare complexiteit kan verklaren. Daarmee wordt tegelijk het fundament van de evolutieleer aangetast. Het enige alternatief voor blind toeval is een Intelligente Ontwerper.
De Bijbel stelt:
In Jezus Christus zijn alle dingen geschapen die in de hemelen en die op de aarde zijn, de zichtbare en de onzichtbare ……; alle dingen zijn door Hem en tot Hem geschapen. (Col 1: 16)
Het geloof nu is de zekerheid der dingen die men hoopt en het bewijs der dingen die men niet ziet.
Door het geloof verstaan wij dat de wereld door het woord Gods tot stand gebracht is, zodat het zichtbare niet ontstaan is uit het waarneembare. (Hebr 11: 1 en 3)
De Bijbel waarschuwt:
Want hetgeen van Hem niet gezien kan worden, zijn eeuwige kracht en goddelijkheid, wordt sedert de schepping der wereld uit zijn werken met het verstand doorzien, zodat zij geen verontschuldiging hebben. Immers, hoewel zij God kenden, hebben zij Hem niet als God verheerlijkt of gedankt, maar hun overleggingen zijn op niets uitgelopen, en het is duister geworden in hun onverstandig hart. (Rom 1:20,21)
Beste evolutionisten
Beste evolutionisten,
Aan alles merk ik dat jullie in elk opzicht buitengewoon ontzag hebben voor de historische wetenschap, want toen ik de publicaties en leerboeken las en de voorwerpen, die u vereert, in de musea en dierentuinen aanschouwde, heb ik ook een prachtig beeld gevonden met het opschrift “Lucie”, voorloper van de mens. Ik kan uitleggen waar jullie dan, zonder het te beseffen, veel ontzag voor hebben en ijverig naar zoeken.
De God, die de wereld gemaakt heeft met alles wat daarin is, woont niet in stoffelijke breinen van mensen, integendeel Hij zelf is het die aan allen het leven heeft gegeven. Hij heeft alle mensen laten voortkomen uit één mens, die door Hem was gemaakt, en Hij verspreidde hen over de aarde. Hij zorgde ervoor dat de mensen zouden zoeken naar antwoorden over hun oorsprong en het doel van het bestaan om op die manier te ontdekken dat Hij bestaat.
God is niet ver bij ons vandaan, want in Hem leven, bewegen en zijn wij. Wij zijn uit God voortgekomen en moeten niet denken dat wij Hem kunnen begrijpen. God is niet te vangen in de denkbeelden van de mens.
Hij verdraagt de mensen geduldig, maar roept iedereen op om niet langer voor zichzelf te leven, maar voor Hem. Want Hij heeft een dag vastgesteld, waarop Hij rechtvaardig over alle mensen zal oordelen, en Hij zal dit doen door een Man die Hij daarvoor heeft aangewezen. Om iedereen te garanderen dat Hij Zijn woord zal houden, heeft Hij die Man uit de dood laten opstaan. Deze Man, van wie de naam Jezus Christus is, heeft duidelijk laten zien en uitgelegd dat God Geest is, en dat niemand in staat is Hem te begrijpen of geloven tenzij die persoon de Geest van God ontvangt. Alleen met een nieuwe Geest zal de persoon God leren kennen.
(naar Hand 17:22-34)
Beste christenen die geloven dat de evolutieleer samen kan met de Bijbel,
Indien nu Gods Woord zegt dat door de zonde van de ene geschapen mens Adam, de dood in de wereld kwam, hoe komen sommigen onder u ertoe te zeggen, dat er al miljoenen jaren dood was, eer er een mens op aarde was?
Indien God miljoenen jaren lang dood en verderf geschapen heeft om de huidige mens te laten ontstaan, als voorlopige stadium van ontwikkeling, wat is dan het doel van de komst van Christus en wat is nut van jullie ‘christelijk geloof’?
Want de Bijbel leert dat de dood er is door één mens, en ook de opstanding der doden door één mens. Want evenals in Adam allen sterven, zo zullen ook in Christus allen levend gemaakt worden. (naar 1Kor 15:21)
dr. W.Hoek, chemicus en volgeling van Jezus Christus
Tegen de joden
Antisemitisme rukt op in Nederland
Sinds enkele dagen ben ik persoonlijk betrokken bij het zeer grote leed, aangedaan aan drie Joodse jongemannen, die in de nacht van de jaarwisseling zeer ernstig mishandeld zijn door ongeveer 15 tot 20 mannen van islamitische afkomst. Een van de Joodse mannen is de zoon van de familie die ik persoonlijk zeer goed ken. Op 6 januari heb ik twee van de drie ontmoet. Zij kwamen op mij ernstig getraumatiseerd over. Een van hen was ook lichamelijk gewond, evenals de derde persoon die er niet bij was.
Een samenvatting.
Hengelo, 1 januari 2014, 5.00 ’s ochtends.
Na het vieren van oud en nieuw zag een van de drie jongemannen een eethuis met een grote Davidster – geflankeerd door twee duiven – op de gevel en de naam Shalom. Gesterkt in het Joodse karakter van het eethuis[1] sprak een van hen op een rustige manier in het Hebreeuws met een werknemer van de zaak, die evenwel in het Arabisch antwoordde. Toen de Joodse man aan de eigenaar vroeg of het wel een Joods eethuis was, vroeg deze waarom ze dat wilden weten. Op hun antwoord dat ze Joods waren en vooral nadat een van hen een Davidster liet zien, sloeg de vlam in de pan bij de eigenaar. Hij schreeuwde: “Eruit!” Daarna leek alles tegelijk te gebeuren. Een uitsmijter, de baas en enkele anderen begonnen in het wilde weg te schoppen en te slaan, waarbij een van de drie een behoorlijke hoofdwond opliep, doordat hij bewerkt werd met een kapotte fles. Eenmaal buiten wierp een uitzinnige groep van zo’n 15 tot 20 islamitische mannen zich op de twee overblijvende vrienden: ‘We wisten niet waar ze vandaan kwamen.’ Voortdurend werden ze op de grond getrokken en getrapt en geslagen waar het maar mogelijk was. Uiteindelijk werden de jongens een doodlopende steeg ingedreven en daar werd in het wilde weg op hun ingetrapt. Er werd naar hen gegooid met flessen en fietsen. Door het ingrijpen van enkele uitsmijters van andere cafés kwam een einde aan deze nachtmerrie, die op het punt stond verkeerd af te lopen. Alles bij elkaar had deze nachtmerrie zo’n 7 minuten geduurd. De beide jonge mannen verklaarden: ‘We waren omsingeld… ze wilden ons dood schoppen…’
‘We waren doodsbang… er was een moment dat we dachten: het komt niet meer goed…’ ‘Vanaf het moment dat we binnen aangevallen werden, was ik alleen maar bezig om in leven te blijven.’ ‘Ze waren niet van plan om te stoppen… we werden met een ongelofelijke haat en genadeloos geslagen.’ ‘Er kwam maar geen eind aan!’ ‘Het deed heel veel pijn!’ ‘Het is een Godswonder dat we nog leven!’ Ongeveer een halve minuut later was er politie… Kwamen zij naar de slachtoffers?
Nee, ze onderhielden zich uitgebreid met de aanvallers, gaven hun de kans hun (leugen…)verhaal te doen. En pakten toen zonder enige vorm van proces of wederhoor de jongeman op die de Davidster had getoond, die behoorlijk gewond was aan zijn hoofd, duizelig was en bijna niet kon lopen en vervoerden hem per politieauto naar een cel. En wel: op verdenking van mishandeling ‘terwijl ik geen enkele klap heb uitgedeeld of uit heb kunnen delen.’ Op zijn vraag: ‘Mag ik een dokter?’ kreeg hij als antwoord: ‘Daar moet je wel voor betalen…’ Verder werd er niet naar hem omgekeken. Toen zijn vriend, op wie ook ingeslagen was, aan een agent vroeg of hij ook zijn verhaal mocht vertellen, omdat de groep van 15 tot 20 uitgebreid de kans kreeg hun zegje te doen, kreeg hij als antwoord dat hij een afspraak moest maken.
Zijn verhaal mocht hij niet kwijt. Pas op 6 januari 2014 kon hij aangifte doen. Intussen hebben de twee aangifte gedaan van zeer ernstige mishandeling, discriminatie, extreem antisemitisme en poging tot doodslag! De Joodse organisaties CIDI, NIW en de PVV gaan aan de bel trekken. Maar: vanuit christelijke hoek blijft het (zeer teleurstellend) stil.
In wat voor maatschappij leven we? Joodse mensen kunnen niet meer veilig uitkomen voor wie zij zijn, durven geen keppeltje te dragen op straat. In maart 2012 werden een Joodse rabbijn en drie Joodse kinderen in Frankrijk vermoord. Is deze vlammende haat, ook in Nederland, een voorteken van oplaaiend antisemitisme op het niveau van 70 jaar geleden? Een tijd die we toch nooit meer terug willen? En is het zo dat islamitische landgenoten in Nederland de dienst gaan uitmaken en eigen recht (sharia?) toepassen op Joodse landgenoten? Moet het zover komen dat Joodse landgenoten zich niet meer veilig voelen en gaan uitwijken naar andere landen? Naar Israël? Hebben christenen niet een megagrote schuld tegenover de Joden vanaf de tijd van de vroege kerk (o.a. de vervangingstheologie)? [2] Een – op uitzonderingen na – schuldig stilzwijgen tijdens de systematische Jodenmoord in de shoah? Wordt het niet hoog tijd dat christenen hun antisemitisme gaan belijden en zich daadwerkelijk inzetten voor onze oudste broer?
Antisemitisme neemt hand over hand toe.
Steeds meer landen laten Israël vallen. In de media wordt hard meegedaan om Israël zwart te maken. Bij voorbaat is Israël de gebeten hond en gaan Hamas, Hezbollah en de Palestijnse autoriteit over het algemeen vrijuit. Israël is de ‘bezetter’, maar over de ontelbare raketaanvallen door terroristen als Hamas en Hezbollah wordt niet gesproken. Israël is voor een toenemend aantal mensen de boze genius, die aangepakt moet worden. Het mes moet erin! Boycotacties in Nederland alom: in juli 2013 supermarkten als Hoogvliet, Jumbo, Aldi en HEMA en nu ook al waterbedrijf Vitens, Ingenieursbureau Royal HaskoningDHV en PGGM.
De politiek en vele Nederlanders lijken blind.
Waarom wil Israël niet geheel verdwijnen uit de Westbank (“Judenrein”)? Omdat Israël de werkelijke agenda van Hamas én de Palestijnse Autoriteit kent: Israël moet van de kaart en één groot Palestina daarvoor in de plaats. En wat zal Israël wachten als het zou vluchten naar het Westen? Een forse antisemitische ontvangst!
Wanneer worden we wakker?
De God van Abraham, Isaäk en Jakob zegt: ‘Ik zal zegenen wie u zegenen, en wie u vervloekt zal Ik vervloeken” (Genesis 12:3).
Ruud van der Ven
[1] Zo ook de menukaart met broodjes Haifa, Jeruzalem en Tel Aviv!
[2] Zie het bijzonder aangrijpende boek Bloed aan onze handen. De tragische geschiedenis van de Kerk en het Joodse volk, Michael Brown.
Evolutie
Wat is goed onderwijs?
Inleiding
Er heerst soms felheid in de discussie over de evolutieleer. Het gevaar bestaat dat men daardoor het doel en de innerlijke drijfveren uit het oog verliest. Het ‘digitale tijdperk’ biedt ieder de mogelijkheid gegevens te kiezen die passen in het eigen standpunt, terwijl men zich niet bewust is van de basis van die gegevens en de geestelijke dimensie in het eigen inzicht. We helpen onze jeugd door hen daarop te wijzen en hen te leren beoordelen en zelfstandig een keuze bepalen. De volgende leerdoelen kunnen daarbij nuttig zijn.
1. Leren onderscheiden: de evolutieleer is een historische wetenschap.
Kenmerk van natuurwetenschappelijk onderzoek is de herhaalbaarheid in het heden, onafhankelijk van de uitvoerder. Van de resultaten maakt iedereen dagelijks gebruik.
Figuur 1 Resultaten van natuurwetenschappelijk onderzoek.
De evolutieleer gaat over het ontstaan en ontwikkelen van leven in het verleden en is dus een historische wetenschap. De geschiedenisleraar zal uit kunnen leggen dat geschiedschrijving “standplaatsgebonden en doelgericht” is. Dat wil zeggen, dat men vanuit de huidige positie naar iets dat in het verleden gebeurd is, kijkt en schrijft daarover met een bepaald doel.
Eenzelfde gebeurtenis staat in de geschiedenisboeken van verschillende landen dan ook verschillend beschreven. Denk dan aan bijvoorbeeld de kruistochten, de koloniale tijd enz. De belangrijke vraag is dus vanuit welk standpunt wil men de geschiedenis van het ontstaan van de mens beschrijven? En daarbij hoort wat het doel van die beschrijving is is?
Figuur 2 Twee standpunten van waaruit men naar de oorsprong in het verleden kijkt.
2. Kennis van de verwarring over het begrip evolutie
Men kan onderscheid maken tussen micro-evolutie en macro-evolutie. Een voorbeeld van micro-evolutie is het bestaan van de verschillende hondenrassen, die door gericht fokken ontstaan zijn. Macro-evolutie is de evolutie van een vis tot landdier, respectievelijk vogel.
Voor problemen als ziekenhuisinfecties, genetische modificatie, biodiversiteit etc. is kennis van macro-evolutie irrelevant. Waar het immers bij deze voorbeelden om gaat, is het ophelderen van de oorzaken van de problemen, ontwikkeling van technieken, ontrafelen van werkingsmechanismen en handhaven van de huidige biodiversiteit. Hierbij kan kennis van de mechanismen van micro-evolutie wel van nut zijn, maar speelt macro-evolutie geen rol.
Figuur 3 Illustratie ter verduidelijking van de termen ‘micro-evolutie’ en ‘macro-evolutie’.
3. Leren exact logisch denken; enkele voorbeelden
3.1 Let op onbetrouwbare extrapolatie.
Bij de ondersteuning van de evolutieleer vanuit verschillende vakgebieden trekt men soms onbewust conclusies over iets in het verleden uit waarnemingen in het heden. Dit heet in de scheikunde en natuurkunde: extrapolatie buiten het meetgebied. In de wiskunde zal men zeggen dat de randvoorwaarden ontbreken.
Een eenvoudig voorbeeld: kan men uit de waarnemingen om 11.00. en 11.30 uur met zekerheid concluderen waar de auto om 10.30 uur was?
Figuur 4 Extrapoleren buiten het meetgebied is niet betrouwbaar.
3.2. Leer het verschil zien tussen feit en interpretatie.
We gaan uit van een feit: verspreid liggende fossiele botten.
Dan volgt de interpretatie: de botten worden gerangschikt en geconcludeerd wordt dat ze afkomstig zijn van een uitgestorven overgang tussen aap en mens. Een kritische vraag die daarbij gesteld kan worden is of de harige “Lucy” zintuiglijk wordt waargenomen of instrumenteel gemeten kan worden? Of hangt dit af van de gedachten die men daarover heeft?
Figuur 5 Waargenomen feit en een mogelijke interpretatie .
3.3. Verklaringen kritisch beoordelen op fysische realiteit
In een leerboek staat de volgende stelling: “Grand Canyon werd gedurende miljoenen jaren uitgeslepen in gesteente.”
Er is een fysische wetmatigheid: water kan niet gelijktijdig meanderen (een slingerende beweging maken) en vast materiaal doorsnijden.
Figuur 6 De Grand Canyon
Dan een uitzending via schooltv.nl: Ongeveer 200 miljoen jaar geleden zag Nederland er heel anders uit. Het gebied was toen bedekt door zee. Geen open zee, maar een ondiepe randzee gevuld met zout water. Het was hier erg warm en droog. Daardoor verdampte het water en bleef er steeds zout achter. Dat werd een harde laag steenzout.
Weer is er een fysieke werkelijkheid: de zoutlaag bestaat uit puur NaCl (keukenzout). Er zitten geen fossielen van zeedieren in, dus geen vissen, schelpen, algen en dergelijke. Dat is toch onbegrijpelijk? [ Voor meer verschillende soorten bewijsvoering zie: http://www.evolutie.biz/Bewijsvoering/Bewijsvoering.pdf ]
4. Leren nadenken over de consequenties van een overtuiging
Speciaal voor bèta-leerlingen met een technisch rechtlijnig denkend brein kan het verhelderend werken erop te wijzen dat de bril waardoor we naar het verleden kijken onze innerlijke overtuiging/zekerheid of ons geloof is. Die ‘bril’ heeft ook invloed op de visie die men heeft op normen en waarden. [zie http://bijbelenonder.wpengine.com/evolutie-nee/evolutie-feiten-gevolgen-voor-normen-en-waarden-brochure/ ].
Een gevolgtrekking is: het innerlijke onzichtbare (onstoffelijke) geloof is herkenbaar aan de uitwerking/de daden/het streven.
De ‘evolutieleer’ is maar één van de symptomen van niet-Bijbels-denken en wordt in feite gevoed door het begeren en de geldzucht. Journalisten, dierentuinen, musea enz brengen wat ‘men’ begeert en wetenschappers dienen onderzoeksprogramma’s in waar geld voor beschikbaar komt. ( zie http://www.dewegwijzer.net/econweb.html )
Voor christenen (de naam werd oorspronkelijke naam gegeven aan volgelingen van Christus), gaat het ten diepste om het geloof in Jezus Christus. Hij is de Zoon van God en deze God is Geest (Joh 4:23). Jezus werd mens en liet zien hoe God is. Jezus is het vleesgeworden Woord, (het zichtbaar geworden Woord van God). Door in Hem te geloven zien we meer dan degenen die geloven in wat andere mensen zeggen (die onder invloed van een andere geest overtuigd zijn). Dan zien we achter de zichtbare wonderbaarlijke wereld de Auteur, de Schepper.
5. Conclusie
Een aspect van het onderwijs is het leren zelfstandig te denken. Speciaal in het digitale tijdperk met een overmaat aan gegevens is het belangrijk dat leerlingen kritisch logisch leren denken.
Vanuit dat oogpunt is het verstandig het onderwijs in de evolutieleer te benutten om duidelijk te maken dat mensen feiten verschillend kunnen waarnemen en interpreteren, doordat ze onbewust vooringenomen zijn. Met dat doel heeft dr. Bliss het boekje ‘Twee modellen EVOLUTIE SCHEPPING’ geschreven (zie de webshop van http://bijbelenonder.wpengine.com/webshop/ en wordt door stichting ‘De oude wereld’ lesmateriaal ontwikkeld. (zie http://www.oude-wereld.nl/ )
Dr. W.Hoek
Mindfulness
Alternatief balanceren in de gezondheidszorg
Een vrouw komt op de pijnpoli in verband met chronische hoofdpijnklachten. Naast een gesprek met de anesthesist heeft ze ook een gesprek met de psychiater van het pijnteam. Deze zegt al snel: ‘Mevrouw, we hebben een goede therapie: aandachtstraining.’ Een onschuldig klinkende naam. Zou ze het niet eens kunnen proberen? Een verpleegkundige maakt bewegingen met haar handen over een bijkomende patiënt in de verkoeverkamer. Ze zegt ook goede resultaten te hebben bij huilbaby’s en onrustige demente bejaarden. Haar afdelingshoofd vindt het goed dat ze dit doet. Het betekent namelijk een rustige nachtdienst, ook voor haar collega’s en de artsen die minder vaak opgeroepen hoeven te worden. Geregeld gebeurt het zelfs, dat een patiënt na de behandeling in slaap valt en geen slaap- of pijnmedicatie voor die nacht nodig heeft. De verpleegkundige noemt de methode waar ze een diploma voor gehaald heeft therapeutic touch ofwel TT.
Bij de laatste zaalronde voor de nacht komt ze bij een man, die zegt erg op te zien tegen de operatie de volgende dag. Als ze hem een behandeling aanbiedt, vraagt hij bezorgd of ‘het toch niet verkeerd is’ voor hem als christen. De verpleegkundige stelt hem gerust met de woorden dat het gaat om neutrale overal om ons heen aanwezige energie en dat het geen enkel negatief effect heeft op het geloofsleven. De man laat de behandeling toe en merkt op dat hij er rustiger van wordt. Het helpt.
Alternatief balanceren: wat kan wel en wat kan niet voor een christen? Het is belangrijk daarover na te denken, want de ziekenhuizen lijken niet langer afwijzend te staan tegenover allerlei alternatieve behandelwijzen.
Andere ziekenhuizen
In een artikel in het ND (sept. 2007) met als kop ‘Oosters denken in ziekenhuizen’ wordt vermeld, dat er steeds meer ruimte is voor integratieve geneeskunde, dat gedefinieerd wordt als een samengaan van reguliere geneeskunde met veilige en werkzame alternatieve of complementaire (= aanvullende) geneeskunde. ‘Alternatieve geneeswijzen als healing en reiki veroveren terrein, naast rustgevend bedoelde zaken als yogacursussen en aromaverneveling. De grens tussen reguliere en alternatieve geneeswijzen vervaagt. Het Slotervaart Ziekenhuis in Amsterdam loopt in deze trend voorop. En zo gebruikt de kinderafdeling van Slotervaart naast aromatherapie ter ontspanning visualisatieoefeningen, yoga en massage,’ aldus het artikel. Ook verdiepten drie kinderartsen zich in hypnose.
Uit mijn enquêteonderzoek in ziekenhuizen blijkt dat ‘zachtere zorg’ thans in de helft van de Nederlandse ziekenhuizen is ingevoerd. De meest succesvolle formule voor een ziekenhuis in de 21e eeuw lijkt te zijn: optimale zorg + helende omgeving + zachte zorg. Deze formule wordt teruggevonden bij de zgn. Planetree-ziekenhuizen. De aanvulling van ‘zachtere zorg’ komt bij het Flevoziekenhuis in Almere neer op de aanbieding van acupunctuur, massage en meditatie.
‘Zachte zorg’: mindfulness
Een vorm van ‘zachte zorg’ die in sneltreinvaart het terrein van de gezondheidszorg en van het bedrijfsleven verovert, is mindfulness. Mindfulness wordt onder de onschuldige naam ‘aandachtstraining’ gepresenteerd en door steeds meer christelijke hulpverleners als psychologen en psychiaters aangeprezen en toegepast.
De methode is in 1979 ontwikkeld door de Amerikaanse moleculair bioloog Jon Kabat-Zinn als effectief middel in de strijd tegen stress en met stress verbonden ziekten. Vanaf 1992 is door Kabat-Zinn samen met drie hoogleraren psychologie de aandachtgerichte cognitieve therapie ontwikkeld als methode tegen terugkerende depressies en is erkend als wetenschappelijk werkzame therapie. Door steeds meer psychologen en psychiaters, ook in de academische ziekenhuizen, is de methode omarmd in de strijd tegen depressies.
Maar waar komt deze methode vandaan? Kabat-Zinn, zelf fervent beoefenaar van boeddhistische meditatie, legt uit dat mindfulness westers boeddhisme genoemd kan worden, omdat de ballast van religieuze tradities en rituelen ontbreekt. Meditatie ‘zonder Boeddha’ dus.
Geen wierookstokjes, geen Boeddhabeeld, maar een rustige zaal met patiënten die concentratieoefeningen doen onder leiding van psychologen die zich gespecialiseerd hebben in mindfulness. Terecht rijst dan de vraag wat er tegen zo’n ‘neutrale’ techniek zou kunnen zijn, die met succes ingezet wordt in de strijd tegen pijn, stress en depressie bij de westerse (overstresste) mens?
Niet alleen patiënten hebben er baat bij, maar inmiddels hebben ook veel artsen en andere hulpverleners, die immers gebukt gaan onder een stressvolle baan, de weg gevonden naar mindfulnesscursussen.
Mindfulness zou geheel ontdaan zijn van Boeddha.
In het boek Alternatief balanceren in de gezondheidszorg wordt uiteengezet dat niets minder waar is: bij mindfulness gaat het wel degelijk om boeddhisme, maar dan in westers gewaad gehuld.
1. Zo geeft Kabat-Zinn in een persoonlijk interview toe, dat het bij mindfulness gaat om boeddhisme en dat het een van zijn diepste verlangens is de geneeskunde te transformeren in mindful-geneeskunde. In zijn trainingsprogramma van 8 weken wordt eraan gewerkt, dat mindfulness een tweede natuur wordt. Dagelijks dient namelijk drie kwartier tot een uur gemediteerd te worden, ook na het stoppen met het trainingsprogramma. Doel is: transformatie, verandering van de persoon.
2. De belangrijkste pijlers van het trainingsprogramma zijn: niet oordelen, geduld, eindeloos beginnen, vertrouwen, niet streven, acceptatie en loslaten. Mindfulness dient het gehele leven te doortrekken en zichtbaar te worden in de ontwikkeling van eigenschappen als vriendelijkheid en hulpvaardigheid, kalmte, mildheid in je oordeel over jezelf, je inzetten voor het welzijn van mensen, dieren en de natuur, gelijkmoedigheid, edelmoedigheid, vrijwillige eenvoud, volledig mens worden, het pad van beoefening gaan, een verandering van denken, inkeer en niet kwetsen. Op het oog lijkt het te gaan om met het christendom overeenkomende deugden, tot je dieper gaat kijken. Dan blijkt dat met niet oordelen en geduld bedoeld wordt: elk moment laten zijn zoals het is, zonder er een etiket met ‘goed’ of ‘slecht’ op te plakken. Om zover te komen is het nodig denken en voelen te ontledigen.
Ontledigen van denken staat volkomen haaks op de Bijbelse opdracht om de Here, onze God, lief te hebben met geheel ons verstand (Matt 22:37), hervormd te worden door de vernieuwing van ons denken (Rom 12:2) en verjongd te worden door de geest van ons denken (Ef 4:23). Door de meditatie wordt het verstand uitgeschakeld en ontstaat een opening voor de gevallen geestelijke wereld, zoals die van Boeddha (de geestelijke wapenrusting uit Ef 6:10-20). Nooit schakelt de Heilige Geest ons verstand uit, maar juist in (om de Here, onze God, lief te hebben).
En wat te denken van het beoefenen van mindful niet-oordelen en geduld? Het gevolg is in plaats van bewogenheid apathie, onverschilligheid tegenover datgene wat men observeert. Het ging door mij heen: in hoeverre is het denkbeeldig dat iemand die veel mediteert stoïcijns, apathisch, zou kunnen toekijken naar een moord die vlak voor zijn of haar ogen gebeurt, zonder te oordelen, om niet in de stress te schieten?
3. Mindfulness biedt een andere weg, een andere waarheid en een ander leven.
Onder de westerse, wetenschappelijke dekmantel van mindfulness gaat niets anders dan een oosterse meditatie schuil en hoe je het ook wendt of keert: alle oosterse meditatietechnieken zijn heilstechniek en heilsweg ‘van beneden naar boven’. Het doel van de oosterse meditatie is het opgaan van het individuele (= het Zelf = Atman (Sanskriet voor ademtocht, ziel)) in het ‘Al’ (= de ‘wereldgeest’ = de ‘goddelijke wereldziel’ = Brahman).
Dit opgaan is de echte verlossing/bevrijding en heet: moksja. Bij deze zelfverlossing streeft men naar een opheffing van de individualiteit en gaat het in wezen om zelfvergoddelijking.
Het evangelie van mindfulness brengt geluk en ontspanning door ontlediging van gedachten en gevoelens. Echte resultaten worden evenwel slechts verkregen door trouwe overgave, ofwel een leven vol mindfulness (een mindful leven).
Dagelijks een uur mediteren. De dag beginnen, stille tijd met mindfulness. Problemen en stress tegemoet treden met: mindfulness
Jezus’ woorden ‘Komt tot Mij, allen, die vermoeid en belast zijt, en Ik zal u rust geven’ verdwijnen op de achtergrond door een mindful leven dat zelf voorziet in het schenken van rust en het wegnemen van zorg en bekommernis. Kabat-Zinns heilsweg nodigt zelfs uit mindful (met aandacht) afscheid te nemen van het leven: leren boeddhistisch = meditatief te sterven (stervenskunst). Hoe gruwelijk is het dat Satan de laatste kans van een mens om nog gered te kunnen worden voor de eeuwigheid (door het evangelie, dat een kracht Gods is voor een ieder die gelooft, Rom. 1:16) ook nog wil afpakken. Mensen ‘behulpzaam’ willen zijn om meditatief rustig te sterven, maar dan zonder Christus. Mindfulness is een heilsrover met een ander evangelie, een andere Jezus en een andere geest (2 Kor 11:4). Kabat-Zinn noemt mindfulness zonder omhaal van woorden ‘een levensbehoefte, een reddingslijn’ en merkt met stelligheid op, dat als we bereid zijn ook maar heel even te mediteren, we op ieder moment in contact kunnen komen met het tijdloze en ‘daaruit, en daaruit alleen, komt alle heil voort’. Met andere woorden is mindfulness dé ultieme heilsweg…
Mensen die met mindfulness aan de gang gaan, ondergaan een proces van transformatie, verandering, waarin het wereld-, mens- en Godsbeeld heel sluipend verandert in oosterse richting. De blikrichting wordt bij mindfulness heel subtiel afgeleid van Christus naar de eigen goddelijke kern. Door oefening, lees meditatie, kunnen liefde en vriendelijkheid gegenereerd worden. Deze liefde kan gericht worden op jezelf, op anderen (ook op overledenen…) maar ook op de geschonden aarde (moeder Aarde). Het gevolg van al dit uitreiken is, dat we zelf groeien en veranderen, waardoor we de wereld veranderen. De Dalai Lama zegt: ‘Mijn religie is vriendelijkheid.’
Kabat-Zinn spreekt van een nieuwe ziens- en zijnswijze, waarin beoefening van aandacht eenvoudig ‘het steeds opnieuw ontdekken van de draad die alles met alles verbindt’ is, verwoord in de ene term verbondenheid: verbondenheid met het universum, het AL, de tijdloosheid achter geboorte en dood, verzoening met de dingen zoals ze zijn, waardoor we heelheid en eenheid ervaren. Hier is definitief een andere geest aan het roer gekomen.
Aangeland in de (‘goddelijke’) kern is het bewustzijn ontwaakt/doorgebroken, dat alles één (en goddelijk) is. Mensen worden op deze wijze (al mediterend) rijp gemaakt voor de nieuwe wereldorde onder leiding van de antichrist (het beest uit de zee) en zijn geestelijke adviseur de ene wereldleraar (het beest uit de aarde, de valse profeet), die aan wil sturen op de éénwereld-religie (Openbaring 13), beide allerminst vol van de Heilige Geest, maar daarentegen van de geest van de afgrond. Op dit niveau aangeland is er geen absolute waarheid meer, hebben alle religies een weg die alle leiden tot het volmaakt gelukzalige goede (de hemel op aarde).
Samenvattend
Het edele achtvoudige pad is het boeddhistische pad naar verlichting. Een dergelijk pad of een dergelijke verlichting heeft een christen niet nodig. Jezus zei: ‘Ik ben de weg en de waarheid en het leven; niemand komt tot de Vader dan door Mij’ en ‘Ik ben het licht der wereld; wie Mij volgt, zal nimmer in de duisternis wandelen, maar hij zal het licht des levens hebben.’
Ons uitgangspunt als christen dient te zijn ‘Toets alles en behoudt het goede!’ Er zijn zeker ook veilige en goede vormen van ‘zachte zorg’, waar we met dank gebruik van kunnen maken, zoals (kruidengeneeskundige) aromaverneveling, massagetherapie (tenzij de therapeut vanuit oosterse achtergronden werkt), bepaalde kruiden, vitaminen en mineralen. Maar er zijn ook vormen van ‘zachte zorg’ waar we beter verre van kunnen blijven.
Drs. Ruud van der Ven, arts en auteur van ‘Niemand anders dan Jezus alleen’, ‘Van kwaal tot erger’ en in 2011 zal ‘Alternatief balanceren in de gezondheidszorg’ verschijnen.
Moslimbroederschap: de spil van het moslimfundamentalisme
Toen Hassan Al-Banna samen met zijn broer Gamal en vijf jeugdvrienden in 1928 een anti-westerse organisatie startte, zal hij zich nooit beseft hebben dat dit groepje moslims aan de basis zou staan van een wereldwijd netwerk dat nu nog elke dag van zich laat horen. De invloed van de moslimbroederschap op de geschiedenis van de laatste eeuw is groot en zal de komende jaren niet minder worden. Terreurorganisaties Hamas, Hezbollah en Al Qaida zijn allen voortgekomen uit deze beweging. De grote geheimzinnigheid die de moslimbroederschap met zich meedraagt is, met op de achtergrond de ontwikkelingen in Egypte en Syrië, de moeite waard eens nader te bekijken.
Broederschap tijdelijk aan de macht
Het lijkt er op dat het vandaag de dag over en uit is met de moslimbroederschap in Egypte. Mohamed Morsi Isa al-Ayyat, de laatste president van het land, werd na een regeringsperiode van slechts één jaar afgezet. Deze moslimbroeder was de eerste democratisch gekozen regeringsleider na een periode van dictators, koningen en bezetters. Hij moest de verpersoonlijking worden van de moslimbroederschap in Egypte, dat zich vele jaren niet met de politiek had mogen bemoeien. De regeringen onder Moebarak, Nasser en Sadat lieten niet toe dat de broeders een eigen partij begonnen. Toch kon Morsi niet zorgen voor stabiliteit in het land na de Egyptische revolutie van 2011 waarbij Moebarak het veld moest ruimen. Miljoenen demonstranten gingen de straat op om te protesteren tegen de president, omdat ze het toerisme en de economie zagen slinken en Morsi te veel macht naar zich toe zagen trekken. Door deze politieke afgang zijn de broederschap en haar activiteiten sinds september verboden. Niets nieuws voor deze organisatie, die in haar bestaan het merendeel van de tijd ondergronds heeft gefungeerd.
De tegenbeweging van al-Banna
Ook de oprichter van de broederschap, Hassan al-Banna lukte het niet om in zijn tijd politiek actief te worden. Toen hij zijn organisatie in 1939 naar Cairo verhuisde, groeide deze enorm en restte hem ook niets anders dan er een politieke partij van te maken. Al-Banna stelde zich twee keer verkiesbaar met de slogan ‘de zuivere koran en de hadith (islamitische overleveringen) gericht op de moderne maatschappij’. Beide keren lukte het hem niet om voet aan de grond te krijgen bij de verkiezingen. Naar eigen zeggen door omkoping en verkiezingsfraude.
Al-Banna was bij de oprichting van de moslimbroederschap leraar Arabisch in de plaats Ismailiya, dat op dat moment de hoofdstad was van de door de Britten bestuurde Suezkanaalzone. De onderwijzer kwam in opstand en wilde een tegenbeweging vormen van orthodoxe moslims ten opzichte van de verwestersing van Egypte. Want ondanks dat het land in 1922 een onafhankelijk koninkrijk was geworden onder Koning Foead, werd het nog steeds bestuurd door een regering die aangesteld was door Groot-Brittannië dat het land toen al veertig jaar in zijn greep had.
Radicaler en groter
De moslimbroederschap sprong in op het groeiende nationalisme, dat zich verzette tegen deze overheersers en probeerde het volk terug te brengen naar de sharia (islamitische wet). Vanwege zijn charisma slaagde deze intelligente al-Banna erin om zijn organisatie binnen korte tijd te laten groeien tot een grote beweging met een fanatieke aanhang. Hij versterkte dit door liefdadigheidswerk, onderwijs en informatievoorzieningen. Dit trok voornamelijk de lagere en middenklasse en ook kenden de Ikkhwanu (broeders) ook veel Westers gevormde intellectuelen.
Om het seculiere karakter van Egypte om te vormen in een staat die zich houdt aan de sharia opereerde de broederschap eerst nog geweldloos. Maar toen de politieke aspiraties de kop werden ingedrukt, radicaliseerde ze. Al-Banna riep in de jaren ’30 op tot de gewapende strijd :
“Islam is de universele waarheid en moslims hebben geen andere loyaliteit dan aan de islam. Het doel van de jihad is de banier van de islam te verheffen. De zonen van de islamitische natie moeten hun bloed en leven geven voor hun vaderland, totdat dit de hele wereld omvat. Deelname aan jihad is een plicht voor gelovigen. Het gaat om het afslachten van de ongelovigen, het plunderen van hun rijkdommen, de vernietiging van hun heiligdommen en het kapot slaan van hun afgoden”
en
“Het is een verplichting voor ons om de strijd te beginnen, nadat we een uitnodiging tot bekering hebben gegeven, zelfs al vechten ze niet tegen ons”.
Groeiende vijandschap met regering
Deze radicalisering resulteerde in veel aanslagen op Britse doelen, vooral in de eerste jaren na de Tweede Wereldoorlog. In 1947-1948 richtte de woede zich ook op de Joodse bedrijven in Cairo. Dit had alles te maken met de terugkeer van Joden naar hun thuisland en de onafhankelijkheidsoorlog die Israël voerde met de Arabische landen er omheen. Toen in mei 1948 de Britten zich terugtrokken uit het mandaatgebied Palestina en Israël werd opgericht vielen zes Arabische landen, waaronder ruim 10.000 Egyptische soldaten, de nieuwe staat binnen. Deze Egyptische troepenmacht bestond voor een groot deel uit moslimbroeders die zich vrijwillig aangemeld hadden om te strijden tegen de ‘Israëlische kolonisten’. Toen ze grote verliezen leden, kwam de Egyptische regering hen niet te hulp onder druk van de Britse bestuurders. De relatie tussen de broeders en de regering verslechterde hierdoor.
Eind 1948 werd de moslimbroederschap beschuldigd van het beramen van een complot om de regering omver te werpen. Toenmalig premier Noqrashi Pasha verbande al-Banna naar het armere en achtergebleven zuiden van Egypte. Dit kostte de premier zijn leven, want hij werd in het ministeriegebouw vermoord door een lid van de broederschap. Al-Banna haastte zich nog te zeggen dat de daders ‘geen broeders, noch moslims’ waren. Hij beseft dat hij de grip op de radicale tak van zijn organisatie, de zogenaamde al-jihaz al-sirri (geheim apparaat) verloren had. Op 12 februari 1949 wordt hij zelf vermoord op de markt door geheime agenten. Sommigen zijn echter van mening dat de moordenaar gezocht moet worden binnen de moslimbroederschap zelf, in verband met het verliezen van de oorlog tegen de joden.
Zwarte zaterdag in 1952
Er breekt na de dood van al-Banna een gewelddadige en onrustige periode uit in Egypte. Na aanslagen en vergeldingsacties over en weer tussen Egyptenaren en Britten, breekt een volksopstand uit. Het volk staat op en belaagt de ambassade, plundert huizen en steekt ze in brand. Vooral eigendommen van buitenlanders en Joden moeten het ontgelden. Ze worden gevolgd en sommigen gelyncht. Vijftig mensen worden gedood, waaronder acht Engelsen en 200 mensen raken gewond. Maar liefst 750 gebouwen worden in de as gelegd, waaronder de Barclays Bank, bioscopen, nachtclubs, bars en de consulaten van Zweden en Libanon. Koning Faroek ontslaat hierop de regering en kondigt de staat van beleg af. Een avondklok wordt ingesteld en militairen zijn vrij te schieten op demonstranten en overtreders. Deze situatie lijkt veel op die van het land vanaf 2011 tot heden. Een half jaar na de onlusten treedt ook de koning af onder dwang en na omsingeling van zijn paleis. Met het aftreden van koning Faroek verdwijnt ook de Britse overheersing van het land.
Nasser ontbindt broederschap
De coup wordt gepleegd door de ‘vrije officieren’. Deze militaire groep krijgt de steun van de broederschap en staat onder leiding van luitenant-kolonel Gamal Abdel Nasser. Anderhalf jaar later, in 1954, eisen de broeders meer macht voor het steunen van de staatsgreep. Nasser is hier niet van gediend en reageert door de noodtoestand uit te roepen en arresteert 318 leiders van de broederschap wegens samenzwering tegen de regering. Een moslimbroeder pleegt een mislukte moordaanslag op Nasser, maar die overleeft de aanslag en ontbindt de broederschap. Vandaag de dag zien we dit verschijnsel terugkomen. Ook nu worden de leiders van de moslimbroederschap opgepakt en is de organisatie verboden. De vervolging van de moslimbroeders in 1954 zorgt voor een keerpunt in haar geschiedenis. Na jarenlang te zijn gedoogd door de verschillende regeringen, worden ze nu massaal opgepakt. Velen vluchtten naar Arabische landen, zoals Irak en Saoedi-Arabië die hen gewillig asiel verlenen.
De fundamentalistische ideeën van Qutb
Een belangrijke ideoloog van de Egyptische moslimbroederschap die weigert te vluchten in die jaren is Said Qutb. Na een studie in Amerika in de jaren ‘40 had hij zich aangesloten bij de broederschap. Nasser zag in Qutb een gevaar voor zijn autoriteit en gooide hem in 1954 in de gevangenis. De schrijver schreef in hechtenis verschillende boeken die als standaardwerk worden gezien over de islam. In deze geschriften haalt hij flink uit naar Joden en christenen:
“In de moderne geschiedenis hebben de Joden iedere calamiteit die de moslimgemeenschap overkwam veroorzaakt. Zij geven actieve steun aan iedere poging om de moderne islamitische revival te onderdrukken en breiden hun protectie uit tot ieder regime dat die revival onderdrukt. De andere mensen van eerdere openbaringen, de christenen, zijn niet minder vijandig.”
De terroristenleiders Osama bin Laden en Ayman al-Zawahiri werden sterk beïnvloed door zijn ideeën, toen ze les kregen van Qutb’s broer Mohammed. Die vluchtte in 1965 naar Saoedi-Arabië, toen Nasser de broeders ervan beschuldigde weer een aanslag op hem te willen plegen. Said weigerde bij die arrestatiegolf wederom te vertrekken en werd vastgezet. Een jaar later werd hij opgehangen.
Hij stierf, maar zijn gedachtegoed bleef leven en was voeding voor veel moslimfundamentalisten. In zijn boek Ma’alim fi’l Tariq roept hij onder andere op tot een jihad, die door hem wordt geïnterpreteerd als een gewapende strijd. Navolgers vermoordden de Egyptische president Anwar Sadat in 1981. Voor de Egyptische moslimbroederschap is het werk van Qutb zeer invloedrijk. Een deel hangt de radicale koers van hem aan, maar de meerderheid kiest voor niet-gewelddadig verzet. Belangrijkste meningsverschil is de Qutbs-gedachte dat slechte heersers afvalligen zijn en dus gedood mogen worden. Toch is zijn invloed nog altijd zeer sterk voelbaar in verschillende islamitische bewegingen.
De broederschap in Europa
De moslimbroederschap heeft zich ondertussen wereldwijd verspreid. Een belangrijke broeder, Said Ramadan, zwager van Hassan al-Banna stichtte verschillende islamitische centra in Zwitserland, Groot-Brittannië, München en Oostenrijk. Van daaruit openden ze weer kantoren in de rest van Europese landen. Overal waar de broederschap zich vestigt, lijkt ze de dialoog te zoeken met het Westen. Een Franse schrijver, Sylvain Besson ontdekte echter dat er een ander doel nagestreeft wordt. In zijn boek La conquete de l’occident. Le projet secret des islamistes (De verovering van het Westen. Het geheime project van de islamisten) publiceert hij een document dat in 2001 gevonden is in een villa van Youssef Nada, een bankdirecteur van Egyptische komaf die banden heeft met de broederschap. Dit document, genaamd ‘Het project’, beschrijft de internationale strategie van de moslimbroederschap om het islamitische geloof over de hele wereld te vestigen.
In haar boek Eurabië schrijft de in Egypte geboren Bat Ye’or over de groeiende invloed van de islam in Europa:
“De islamitische opvattingen worden uiteengezet door een groot aantal hedendaagse spirituele leiders, onder wie islamisten als de Egyptische Hassan al-Banna, de oprichter van de moslimbroederschap in de jaren twintig, Said Qutb, een belangrijke theoreticus van de moslimbroederschap…Europa ontkent de oorsprong van de islamitische woede door deze toe te schrijven aan omstandigheden als ‘armoede’, ‘onderontwikkeling’, ‘vernedering’ of ‘frustratie’, waarvoor Europa en Israël verantwoordelijk zijn en die zouden verdwijnen wanneer ‘het onrecht’ verdwijnt. Op agressief gedrag reageert Europa onderdanig.”
Nederland en de cartoonrellen
In Nederland wordt de moslimbroederschap door de AIVD aangemerkt als radicale en orthodoxe islamitische beweging die in potentie een bedreiging kan vormen voor de Nederlandse democratische rechtsorde. Het gaat volgens een jaarverslag uit 2010 slechts om enkele tientallen aanhangers die ‘streven naar her-islamisering van de moslimgemeenschap’. Minister Donner schrijft in een kamerbrief in 2011 dat hij de weerstand van de Nederlandse samenleving zodanig hoog inschat dat het onwaarschijnlijk is dat, eventueel verhulde, doelstellingen van de beweging in Nederland gerealiseerd kunnen worden.
De moslimbroederschap streeft de laatste tijd weer naar meer politieke macht in Egypte. Iets dat ze bij haar ontstaan ook al eens probeerde, maar net als toen lukte het niet om haar doelstellingen te integreren in de politiek. Ze zijn weer veroordeeld tot het ondergrondse. De meeste leden in Egypte en andere landen zullen niet uitkomen voor hun banden met de broederschap en niet openlijk de doelstellingen onderschrijven, maar het gedachtegoed leeft voort en steekt zo nu en dan stevig de kop op. Zoals bij de cartoonrellen, toen de moslimbroeders hun kans schoon zagen georganiseerd het vuur verspreidde en binnen korte tijd bijna de gehele moslimwereld veranderde in een agressieve, wraakzuchtige massa.
Verlossing en verzoening
Gelukkig hoeven we niet bang te zijn, omdat we lezen in de Bijbel dat God de regie vast in handen heeft. Hij heeft geen geheime agenda en zijn plannen staan duidelijk in zijn Woord. Daarin staat dat de God van de Bijbel, de God van Israël, de vijanden van de Here Jezus zal maken als een voetbank voor zijn voeten (Hebr 10:13) en de vijanden van Israël zal oordelen vanwege zijn volk en zijn erfdeel Israël (Joel 3:2). Voordat dat gebeurt mogen we bidden dat velen deze rechtvaardige God en liefdevolle Vader mogen leren kennen als hun Verlosser. Ook voor alle moslims die haat en geweld hebben gebruikt.
Tass Saada, een voormalig PLO-sluipschutter en terrorist, leerde de God van de Bijbel kennen. Hij schrijft in de conclusie van zijn biografie:
“Hij (Jezus) kan harten reinigen van haat en vooroordelen. Dat geldt voor de harten van Palestijnen, Joden, Jordaniërs, Saoedi’s, Egyptenaren, Irakezen en alle andere harten…Hij is het tegengif van wantrouwen, bitterheid en wrok. Hij is degene die een Arabier, als ik, ervan overtuigde dat de Joden niet mijn vijanden zijn, maar neven en nichten, als nageslacht van Abraham. Dat plaatst het onderwerp in een heel ander licht. Geen wonder dat de oude profeet Jesaja Hem zevenhonderd jaar eerder ‘Vredevorst’ noemde.”
[i] Al-Banna, Hassan (1978). On Jihad, five tracts of Hassan al-Banna. Vert. Charles Wendell. California (USA):University of California press
[ii] Qutb, Said (2003). In the shade of the Qur’an. Vert. Adil Salahi. Leicester UK: Islamic foundation and Islamonline
[iii] Ye’or, Bat (2007). Eurabië: De geheime banden tussen Europa en de Arabische wereld. Amsterdam:Meulenhoff
[iv] Ministerie van Binnenlandse Zaken en Koninkrijksrelaties (April 2011). Jaarverslag 2010. Den Haag:AIVD
[v] Donner, J.P.H. (2011). Kamerbrief Moslimbroederschap:conclusies Moslimbroederschap in Nederland. Den Haag
[vi] Saada, Tass & Merrill, Dean (2010). Arafat was mijn held. Hoornaar:Gideon
Hassan Al-Banna
http://2.bp.blogspot.com/-UP7esislAPo/T-eNkcR3TrI/AAAAAAAAHfE/wTKKHjVX_Us/s1600/Hassan+al+Banna.png
Said Qutb
http://media.npr.org/programs/atc/features/2003/may/greeley/qutb-3ba53ac828c332845fe2767a9f74e674fc53e77f-s6-c30.jpg
Aanhangers van Morsi
http://gdb.voanews.com/596E7C5F-C3A1-42DC-BD15-4E0106F78945_mw1024_n_s.jpg
De moslimbroederschap (deel 2)
Tactiek moslimbroederschap
Door de grondwet uit te buiten eist men en eist men en eist men. Men wil de rechtstaat met eigen wetten infiltreren en ten val brengen. Hier heeft men gedeeltelijk al belangrijke doelen bereikt met behulp van politiek, de media en de rechtbanken. Politieke, religieuze en culturele invloeden van het Westen wijst de MB fel af, maar niet de wetenschappelijke en technische kennis, die men zonder meer overneemt. Sinds zijn bestaan is de islam een roofzuchtige religie, die door de hele geschiedenis heen het bezit en de prestaties van de volken, die werden onderworpen, zich heeft toegeëigend. Daarbij is het hen niet gelukt om dat verder te ontwikkelen, wat anderen geproduceerd hadden. Integendeel, na enige generaties trad er een stilstand op, een gevolg van de aanbevolen, hernieuwde oriëntering naar de islamitische begintijd. Creatief waren de anderen. Er zijn vandaag de dag nauwelijks Nobelprijswinnaars uit het islamitische gebied.
Onder het pseudoniem Mark A. Gabriel doet de voormalige professor voor islamitsche geschiedenis aan de Al-Azhar universiteit in Cairo, die de islam heeft verlaten en nu als christen in de USA woont, verslag over de gedachtewereld van de radicale moslims. Over zijn toenmalige leraar Abdel Rahman, die aan dezelfde universiteit studeerde, schrijft hij: ‘Op een dag gaf hij ons als studenten de gelegenheid vragen te stellen. Ik stond op en vroeg hem iets, wat mij al langere tijd bezighield: ‘Waarom onderwijst u ons zo veel over de jihad? Hoe is het met de verzen in de Koran, die over vrede, liefde en vergeving spreken?’ Meteen liep zijn gezicht rood aan. Ik zag dat hij toornig was, maar ik zag ook dat hij zich er toe dwong om zijn boosheid te beheersen. ‘Mijn broeder’, zei hij, ‘er is een hoofdstuk in de Koran, dat de ‘oorlogsbuit’ heet. Er bestaat geen hoofdstuk, dat ‘vrede’ heet. De jihad en het doden zijn het belangrijkste in de islam, als men dat eruit haalt, dan onthoofdt men de islam’. Abdel Rahman was de geestelijke machthebber van de eerste bomaanslag op het World Trade Center in New York in 1993. Hij zit in de USA een levenslange gevangenisstraf uit. Mark A. Gabriel vertelt ook hoe mensen voor Abdel Rahman en soortgelijke groeperingen nieuwe leden voor hun radicale ideologie rekruteren. Hij schrijft hoe, na een gebed in de studentenmoskee van de Al-Azhar universiteit, de leider van zo’n groep opstond en voor de aanwezigen de bewering naar voren bracht, dat er in de buurt een geheime christelijke groepering was, die moslimstudentes dwong om met christelijke mannen te slapen om hen van de islam af te brengen. Als geëlektrificeerd zouden de studenten vol verontwaardiging wraak hebben gezworen. Zo opgehitst, zouden ze de woningen van de vermeende christenen hebben afgebrand. In de middag keerde de studentenhorde weer naar het wooncentrum terug, maar ze wilden niets eten. Ze vernietigden 3.500 maaltijden en verdreven de bedienden uit het gebouw. Daarna vergrendelden ze de deuren, renden kwaad in het gebouw heen en weer en riepen: ’Allahu akbar!’ (Allah is groter). De toestand kwam pas weer tot rust, nadat de minister van Binnenlandse Zaken gekomen was en verklaard had dat er helemaal geen geheime christelijke groep bestond, die studentes zou verleiden. Als mens uit het Westen, vooral als christen, vraagt men zich natuurlijk af hoe het komt dat studenten zo kritiekloos en goedgelovig zulke duistere en verwarde beweringen accepteren. Uit het oogpunt van de Bijbel zijn hier goddeloze machten aan het werk. Zo ziet Mark A Gabriel het ook, die als gewezen moslim zich inzet voor de verbreiding van het evangelie onder moslims.
5) Conclusies
Uit de uiteenzettingen is ondubbelzinnig te zien, dat het ideologische gedachtegoed van de MB niet overeenkomt met de democratische opvattingen van de westerse landen, die op de principes van een rechtstaat zijn gebaseerd en natuurlijk niet op het christelijke geloof. We hebben hier met een totalitaire, democratie-vijandige, antichristelijke en anti-Joodse radicale beweging te maken, die in de 21e eeuw de weg terug naar de 7e eeuw erdoor wil krijgen. Men kan ze met recht als groene nazi’s aanduiden.
Dictatuur versus democratie
Volgens een enquête van het Amerikaanse opinieonderzoekinstituut ‘PEW Research Center’ van december 2010 verlangt 59% van de Egyptenaren naar een strenge islamitische staat, 85% wil de doodstraf voor ieder mens die de islam verlaat. De MB zet zich voor deze doelen in. Ze zijn naast andere een belangrijke groepering, die dit ook in alle Arabische landen erdoor wil krijgen. Wordt de MB bij de macht betrokken en daar kan men van uitgaan, dan weet men waar het naar toe gaat. Handig weet de MB door sociale en liefdadige activiteiten welwillendheid in de islamitische landen te kweken. En ook door de haat tegen Israël, dat absoluut vernietigd moet worden. Zo palmt men de hoofden en harten van de mensen in.
In onze media heerst ten aanzien van het gewelddadige oproer in de Arabische wereld tegen de, tot nu toe heersende dictators een lichtvaardige, door niets te rechtvaardigen euforie. Men denkt terug aan de val van het IJzeren Gordijn 20 jaar geleden en de daarop volgende democratisering van Oost-Europa. Maar dat is hier anders. Er zijn in de Arabische landen geen geestelijke voorwaarden voor een democratisering in de betekenis die wij eraan geven. De islam staat dat in de weg. Hoe moet er in een cultuur, waar de mens niet Gods evenbeeld is, dat is een uniek waardebezit, maar een slaaf van Allah is, hoe zal een mens, die slechts gehoorzaamheid heeft geleerd, hoe zal er in een cultuur, die theocratisch georiënteerd is, opeens het bewustzijn voor democratische waarden onstaan? Een verlichting zoals in de westerse wereld is er in het gebied van de islam nooit geweest. Typerend was altijd de dictatuur. Ook Turkije is geen democratie. Het experiment van Kemal Ataturk, die de islam een ‘absurde Godsleer’ noemde en met geweld toenadering zocht met het Westen en zijn waarden. Dat experiment van Kemal Ataturk wordt onder de AKP van Erdogan langzaam maar zeker weer teruggedraaid. Het is een weg terug naar het islamitische verleden.
Europa op z’n retour
Geen enkele westerse regering heeft de plotselinge omwentelingen in de Arabische wereld in het begin van 2011 voorzien. De moslimbroeders zullen de toestand voor zich weten te benutten. De beginnende vluchtelingenstroom over de Middellandse Zee naar Italië kan nu de inleiding naar de volgende dramatische ontwikkelingen zijn. De bevolkingsexplosie ten zuiden van de Middellandse Zee komt naar Europa toe, dat in een crisis van betekenis zit en grote schulden heeft. En dat na 40 jaar van afname van de bevolking, demografisch weggekwijnd en vergrijsd is. De ca. 8 miljoenen door abortus gedode kinderen, alleen al in Duitsland, ontbreken. In deze leemte komt nu een volksverhuizing op gang van jonge moslims, waardoor Europa pijlsnel geïslamiseerd wordt. Een Godsoordeel voor het eertijds christelijke continent ontstaat. Het is te vrezen, dat bij ons de islam met zijn waarden zich versterkt. Toenemende eisen zullen niet op zich laten wachten. Bovendien krijgt de islam hier nog daadkrachtige ondersteuning van partijen, in het bijzonder van kerken, die niet moe worden om dat te benadrukken, dat Allah identiek is met de God van de Bijbel, een theologisch onhoudbare bewering. Ook doet men moeite om alle, slechts denkbare overeenkomsten tussen christendom en islam erbij te halen en dienovereenkomstig te interpreteren. Kritiek schuwt men, daar men het als islamofoob (= islam afwijzend) ziet en dat zou als vijandig voor buitenlanders uitgelegd kunnen worden. Bijna beschaamd beklemtoont men weliswaar, dat in de islam Jezus als Zoon van God afgewezen wordt, maar daardoor neemt het aantal van de schijnbare overeenkomsten duidelijk af. Maatschappelijk is de integratie van de moslims toch overwegend mislukt. Zij houden vast aan hun traditie en vormen naast elkaar bestaande samenlevingen.
Bij een verdere versterking van de islam in de Arabische landen zijn op de eerste plaats de daar wonenden christenen in gevaar, hoewel ook zij, zoals Egypte, met hun moslimlandgenoten tegen Mubarak gedemonstreerd hebben. Toen in 1908 de gehate sultan Abdulhamid II. door de jonge Turken steeds meer van zijn macht werd beroofd, kwam het toen ook tot spontane verbroedering tussen moslim-Turken en Armeense christenen. Slechts 7 jaar later vielen de Armeniërs ten prooi aan de eerste volkerenmoord van de 20e eeuw in Turkije. Dat christenen na de val van een dictator in een islamitisch land niet veilig zijn voor vervolging, toont met schrikwekkende duidelijkheid het voorbeeld van Irak aan. De despoot Saddam Hoessein is ter dood gebracht, maar de christenen in Irak hebben, vanwege de represailles, in een massa-exodus Irak voor de helft al verlaten, ofschoon er nog Amerikaanse troepen in het land zijn. Overigens is de sjaria de grondslag van de staatswetten van het nieuwe Irak. Men krijgt de indruk dat voor het Westen de christenen van de Oriënt niet zo belangrijk zijn. De hoofdzaak is dat het Suezkanaal openblijft en dat de olie verder vloeit……
Na de christenen loopt ook Israël gevaar, het enige democratische ‘eiland’ midden in de islamitische wereld. Op 18 februari 2011 riep, de al genoemde Yusuf al-Qaradawi op het Tahrirplein in Cairo honderdduizenden op, om Israël te vernietigen. De voornaamste media bij ons vermeldden alleen maar dat hij kritiek heeft geuit op Israël. Een gemene bagatellisering, maar jammer genoeg niet ongebruikelijk voor onze media. Klaarblijkelijk wil men de islamitische wereld niet irriteren. Men kijkt liever een andere kant op en informeert nooit correct naar de eigen bevolking. De regeringen in het Westen schijnen tevreden te zijn, omdat de nieuwe militaire machthebbers in Cairo een mondelinge toezegging gegeven hebben om het vredesverdrag met Israël aan te houden. Geldt die toezegging ook morgen nog?
Waar komt het op aan?
Maar niet alleen de christenen van de islamitische landen en Israël zijn in gevaar, maar het hele Westen wordt in zijn identiteit bedreigd. Het gevaar is uiteindelijk niet door militaire middelen of economische ondersteuning van de Arabische landen in te dammen, niet door dialogen, zoals de kerken praktiseren of door islamconferenties, zoals die op staatsniveau in Duitsland worden gehouden, maar slechts door een herbezinning op onze eigen culturele wortels, waartoe het geloof in de Heer Jezus Christus als integraal bestanddeel behoort. De kerken zouden er goed aan doen om tot bekering op te roepen, tot een ommekeer naar de drie-enige God, want wat Europa is geworden, is het onder het kruis van Christus geworden waarvan de islam een diepe afschuw heeft. Dit is het werkelijk, adequate tegenwicht t.o.v. de antichristelijke islam.
Daarbij komt nog de christelijke zending onder moslims. De zendingsopdracht van de Here Jezus geldt ook voor hen, voor wie Hij ook gestorven is en voor wie Hij ook de enige Verlosser is. Te weinig wordt zending waargenomen, door de grote kerken al helemaal niet. Het zijn voornamelijk evangelische zendingsgenootschappen, die deze opdracht plaatsvervangend voor de christenheid in het Westen overnemen.
Mark A. Gabriel vertelt over zijn tijd als moslim in Egypte, dat ook daar niet één enkele christen het ooit heeft geprobeerd om hem van de Here Jezus Christus en zijn eigen geloof te vertellen. De enige uitzondering was een apothekeres geweest, die hem een Bijbel te lezen gegeven had. Ter verontschuldiging van de daar levende christenen kan worden gezegd, dat ze voortdurend met grote druk moeten rekenen, als zij zending bedrijven. Dat is in de westelijke landen (nog) niet het geval. Maar dat de volgelingen van de Here Jezus wegens hun geloof vervolgd worden, heeft de Here Jezus duidelijk aangekondigd. Het hele deel V van zijn boek wijdt Mark A. Gabriel aan de vraag, hoe men moslims het evangelie zou kunnen brengen. Als een voormalige moslim is hij daarin bevoegd, daarom wordt zijn gemakkelijk te lezen boek als lectuur aanbevolen. Men vindt het in de literatuurverwijzingen.
Literatuurverwijzingen
1) Koran, vertaald door Max Henning
Reclam Nr. 4206, Stuttgart 1991
2) Die Ideologie der Muslimbruderschaft,
Verfassungsschutz des Landes NRW,
Mei 2006
3) Mark A. Gabriel
Islam und Terrorismus
Gräfelfing, 2004, Resch-Verlag
4) Günther Lachmann
Tödliche Toleranz
München 2007
5) Udo Ulfkotte
Die Muslimbruderschaft: Allahs grüne Nazis
www. info kopp-verlag.de/hintergruende/enthuellungen/
udo-ulfkotte-muslimbruderschaft-allahs-gruene-nazis.html
Eberhard Kleina
Bron: DER SCHMALE WEG Nr. 1 /2013
De moslimbroederschap (deel 1)
Regelmatig is de islamitische organisatie, de moslimbroederschap, in het nieuws. De onlusten in Egypte geven daar een voorbeeld van. Wat is dat voor een organisatie? Wat is haar doelstelling? Op internet is veel te vinden. De auteur van onderstaand artikel vat het kort samen:
De moslimbroederschap wil de gehele wereld islamiseren en Israël vernietigen.
Artikel wordt het in tweeën gedeeld.
De moslimbroederschap (deel 1)
1) Inleiding
gehele wereld uitgebreid. De MB is een radicale en totalitaire organisatie, strak georganiseerd en de ideologische oorsprong van bijna alle islamitische terreurgroepen. Haar oorspronkelijke doel is het om regeringen in islamitische landen omver te werpen, die gezien worden als niet-
De moslimbroederschap (MB) behoort tot de oudste en meest invloedrijke islamitisch-fundamentalistische beweging. Deze is ontstaan in Egypte, waardoor we de sterkste invloed aantreffen in de landen van het Nabije Oosten en in Noord-Afrika, maar heeft haar invloed inmiddels over de
islamitisch, d.w.z. “ongelovig”, omdat ze met het “ongelovige” Westen samenwerken. Het gaat in wezen om de heroprichting van het “kalifaat”, de islamitische staatsvorm waarin geen scheiding mogelijk is tussen staat en godsdienst, maar waarin de islamitische wetgeving, de sjaria, wordt gehandhaafd, die gelijktijdig de staatswetgeving is. Omdat de vrijheidlievende westerse democratie hiermee in botsing komt, moet deze ook, volgens de ideologie van de MB, worden vernietigd. In bijv. Duitsland worden de leden van de MB door de veiligheidsdienst in de gaten gehouden. Sinds de val van de Egyptische dictator Mubarak, op 11-2-2011 en bovendien sinds de explosieve omwentelingen in de Arabische wereld, lijkt – in de ogen van de westerse media – de MB niet meer dan een normaal, politiek religieuze oppositiegroep, die met het verwachte democratiseringsproces van de Arabische staten verbonden is. Dat is een rampzalige misvatting, zoals men nu langzamerhand inziet! Een nadere beschouwing van de MB is daarom aan te raden.
2) De ideologische erfenis van de MB
De MB is diepgeworteld in de geschiedenis en in het geloof van de islam. Dat tonen de volgende voorbeelden aan:
* Mohammed, de grondlegger van de islam, heeft in Medina een islamitische godsstaat opgericht met de sjaria als officiële grondwet. In ongeveer 60 oorlogen (djihad) heeft hij zijn nieuwe politieke religie in een bloedige strijd aan polytheïsten, Joden en christenen, die hij als “ongelovig” zag, opgedrongen. Het doden van “ongelovigen” en tegenstanders is volgens de Koran die als eeuwig en voor alle mensen wettig woord van Allah geldt, toegestaan en zelfs geboden! “Voorwaar Allah heeft van de gelovigen hun levens en bezittingen gekocht, omdat er voor hen het paradijs is. Zij strijden op de weg van Allah, zodat zij doden en gedood worden” (soera 9,111).
Naast Mohammed worden in het artikel ook organisaties genoemd die het gedachtegoed van de MB gevormd hebben: de Karijiten uit de 7e eeuw, de Assasinen uit de 11e eeuw en de Wahabiten in Saoedi-Arabië.
3) Het programma van de MB
De huidige MB verenigt in haar principes geschiedenis en geloof. Haar basisregel luidt:
“De profeet is onze leider. De Koran is onze wet, de djihad is onze weg. Het sterven op de weg van Allah is ons hoogste doel.”
Op hun internetsite formuleert de MB haar principes:
Om kort te gaan kan men het aldus formuleren: de islam is de oplossing voor alles en is een richtsnoer voor alle politieke, economische, wetenschappelijke ,culturele en sociale aangelegenheden, in het individuele en in het maatschappelijke leven. De islam heeft voor al deze dingen een leidraad, die gehanteerd dient te worden. Een heroriëntering op de religie, met het oog op de westelijke invloeden is nodig, nauwkeuriger gezegd, op de begintijd van de islam, die de “gouden tijd” genoemd wordt, maar die er overigens – historisch gezien – nooit is geweest. Het is een fictie, die men echter als een vaststaand feit beschouwt. Men wil de geschiedenis terugdraaien en een mono-culturele islamitische samenleving scheppen. Desondanks dromen de mensen in ons land van een multiculturele samenleving met de islam.
Gesticht werd de MB in 1928 in Egypte door Hassan al-Banna. Deze al-Banna kreeg een intensieve religieuze opvoeding in de islam die hem motiveerde om zich tegen de “ongelovige” westelijke koloniale machten Engeland, Frankrijk en Italië en hun ondermijnende invloed voor de islam, zo meende hij, te verzetten.
Begin van de 50er-jaren van de vorige eeuw sloot Sayyid Qutb zich bij de MB aan. Hij werd hun belangrijkste ideoloog waarbij hij veel van zijn denkbeelden van de Pakistan al-Maududi overgenomen heeft. Qutb werd in 1906 in Egypte geboren en daar in 1966 onder president Nasser door ophanging terechtgesteld. Hij had een hoge plaats binnen het ministerie van onderwijs. In 1948 zond men hem naar de Ver. Staten om daar het onderwijssysteem te bestuderen. Het verblijf in de V.S was voor hem een culturele shock. Zijn oordeel: “De Amerikaanse waarden …. bereiken niet de maat van een menselijk wezen.”
Zoals in de Koran en in de Hadith is aangegeven (bij wijze van voorbeeld soera 4,46ff; 5,82 en op talrijke andere plaatsen) vindt men ook bij Qutb een uitgesproken vorm van anti-Judaïsme, hevige Jodenhaat, zoals in zijn publicatie ”Onze strijd tegen het Jodendom”. Als gevolg van een dergelijke Jodenhaat, verwondert het niet, dat Hitler en zijn boek “Mein Kampf”, groot aanzien geniet bij de MB als ook in de gehele islamitische wereld. Al-Banna had al persoonlijk contact met Hitler. Naast “Mein Kampf” is het vergelijkbare anti-Joodse en haatzaaiende boek “Protocollen van de wijzen van Zion”, dat vandaag de dag overal in de islamitische landen vrij in de boekhandels te verkrijgen is, invloedrijk.
Qutb werd de grondlegger van de moderne djihad en hij behoorde tot de oppositie van de Egyptische regering. Van zijn meer dan zeven boeken werd het boek “Wegwijzer” hem noodlottig. Hij werd diverse malen gevangen gezet en op grond van het boek ter dood veroordeeld. Zijn stelling was: “De godloze maatschappij dient te worden vernietigd om op haar ruïnes de islamitische staat op te richten……” Alleen de sjaria zou de wet voor de staat zijn, daar in de veronderstelde begintijd van de islam, de religieuze en de rijkswet ook een eenheid vormden. “Wij moeten vernietigen wat niet strookt met de ware islam” en “de terugkeer tot het rijk van Allah kan uitsluitend d.m.v. macht en zwaard verwezenlijkt worden.” Qutbs visie was, dat de wereldomvattende islamitische maatschappij, de islamisering van de gehele wereld zoals al in de Koran vastgelegd is. “En bevecht hen, totdat er geen fitna meer is en de godsdienst geheel voor Allah is” (soera 8,39). Door zijn als “martelaarsdood” uitgelegde terechtstelling werd hij voor zijn aanhangers de grote held.
Twee maal probeerden ze om president Nasser te doden (1954 en 1965), wat echter mislukte. De Egyptische regering reageerde genadeloos. Tijdens de zuiveringsacties werden duizenden leden van de MB gearresteerd en gemarteld. Velen werden zonder vorm van proces omgebracht.
Tot het ideologische programma van de MB behoren beperkingen van de individuele mensenrechten, zoals door Mohammed voorgeschreven: religieus andersgelovigen wordt slechts de status van dhimmies toegekend. Dat betekent,
Daar, volgens de Koran, de vrouwen onder de mannen staan, is er geen gelijkstelling van geslachten. Het dragen van een sluier door de vrouwen is een vanzelfsprekendheid. Mannen mogen hun vrouwen bij ongehoorzaamheid tuchtigen (soera 4, 34). Polygamie (= veelwijverij) is mogelijk zoals in de Koran (soera 4,3) is vastgelegd.
Aangezien democratie een door mensen bedachte staatsvorm is en de wettigheid van mensen afhankelijk is, wordt ze gezien als een belediging van Allah, die de enige heerschappij toekomt. Weliswaar zijn er stemmen die van een “Islamitische democratie” spreken, maar daarmee is echter geen democratie in westerse zin bedoeld, zoals ook geldt voor de “Islamitische mensenrechten” (overeenkomstig de “Verklaring van de mensenrechten in de islam” in Caïro”, uit 1990), vastgesteld door de lidstaten van de islamitische conferentie, naar ons begrip, niet echte mensenrechten zijn, omdat ze onderworpen zijn aan de sjaria, het recht van Allah. Dat houdt in: waar het recht van Allah in strijd is met de algemene mensenrechten (het mensenrechtencharta) Allahs recht geldt. “Apostasie”, de geloofsafval van de islam, kan bestraft worden met de dood, zoals Mohammed het al in een Hadith heeft vastgelegd, volgens Buhari.
Volgens al-Banna is elke moslim verplicht om de djihad te volgen. Daarmee wordt de volledige inzet voor de zaak van Allah bedoeld. Dat houdt in: Allahs geboden te houden en een voorbeeldig leven als moslim te leiden, ook de verplichting om de invloed van de islam in de maatschappij te vergroten, zoals het bouwen van nieuwe moskeeën in “Dar-al-harb (= Huis van oorlog, landen, waar de islam nog in de minderheid is) of door de inzet voor de islamisering van het dagelijkse leven (zoals halal-spijzen in kantines, afwijzen van het gemengde zwemonderricht aan jongens en meisjes op school enz. enz.) het gewapend optreden tegen de ongelovigen. Voor wat betreft de omvang van het gewelddadig optreden zijn de meningen weliswaar niet onverdeeld, tenminste naar buiten toe. De aanslagen van de 11e september 2001 worden veroordeeld. Daarachter kan echter ook slechts de religieuze praktijk van de takiya zitten (soera 16, 106 e.a.) d.w.z. de verhulling van de werkelijke mening tegenover de “ongelovigen”, met andere woorden, voorliegen in het belang van de zaak van Allah……
4) Activiteiten van de MB en afgesplitste groepen
Dat de MB sociale en charitatieve activiteiten ontplooit, wordt in de media slechts zelden vermeld. Men verzorgt privéscholen, jeugdcentra, weeshuizen, klinieken en programma’s tegen alcohol, drugs en gokken. Voor noodlijdenden zijn er levensmiddelen voor billijke prijzen. Deze betrokkenheid levert veel sympathie op en daarmee verzekert men zich van een toenemende invloed op de bevolking.
De activiteiten beperken zich nu niet slechts tot “ongelovige” islamitische regeringen, de vijanden van de islam moeten wereldwijd worden aangevallen, het westen, met name de USA en Israël, maar ook de Europese landen, Rusland en andere. De strijd moet nu in het land van de vijand worden gevoerd. Op 7 augustus 1988 werden de ambassades van de USA in Kenia en Tanzania aangevallen (200 doden), op 26-2-1993 volgde een eerste aanval op het World Trade Center in New York (6 doden), op 11-9-2001 de tweede aanval (3000 doden), op 11-4-2002 werd het eiland Djerba in Tunesië getroffen (21 doden), op 12-10-202 het eiland Bali (202 doden), op 11-3-2004 Madrid (191 doden), op 1-9-2004 Beslan in Noord-Ossetië (330 doden), op 7-7-2005 Londen (50 doden). Deze lijst gaat helaas tot nu door. Gelukkig konden talrijke aanslagen door de veiligheidsdiensten van veel landen verijdeld worden.
Binnen de Europese landen bestaat een wijdvertakt netwerk van de MB. Het overkoepelend orgaan is de “Federatie van islamitische organisaties” en heeft haar zetel in Leicester, Engeland. Een andere belangrijke organisatie is de “Europese Fatwa-raad” in Dublin. De leider van de Fatwa-raad is Yusuf al-Qaradawi, een haatprediker, die in zijn veelgelezen boek “Wat is toegestaan en wat is verboden binnen de islam” geheel de zevende eeuwse houding voorstaat die zich sterk verzet tegen het huidige denken. Ook is hij voorstander van de doodstraf voor afvalligen van de islam.
Aangezien anti-semitisme in bijv. Duitsland strafbaar is, wordt dienovereenkomstig islamvijandigheid door de MB als een crimineel delict gezien. Zo wil men iedere kritiek op de islam strafbaar stellen. De eisen gaan echter nog verder. Men wil evenals christenen en Joden op het docententeam van de desbetreffende faculteiten duidelijk invloed uitoefenen, het godsdienstonderwijs op de scholen – evenals christenen en Joden – voor moslims door eigen leerkrachten kunnen verzorgen. Evenals christenen en Joden invloed op de inrichting van de publieke omroep hebben en wil – zoals in Groot-Brittannië – sjariarechtbanken die in handen van moslims zijn, wil de MB die civiel en vooral familierechterlijke conflicten naar islamitisch recht kunnen beoordelen.
Eberhard Kleina
Het artikel is bewerkt.
De gebruikte koranvertaling: De edele koran, 3e druk, 2000
Het artikel heeft gestaan in Der schmale Weg, 1/2013
I Op de deelsite Huis van islam van de site bijbelenonderwijs.nl worden dergelijke begrippen uitgelegd.
II Zie de site van Bijbel & Onderwijs; bijbelenonderwijs.nl.
Het huidige denken
Bijbels geloof versus postmodern denken
Tegenwoordig gebruiken de “postmoderne” leiders en personen die de vaardigheid en de kennis beheersen om mensen te laten doen wat ze willen dit woord (zie titel) om veranderingen in te voeren of te rechtvaardigen, die kerken over de hele wereld nadelig beïnvloeden. Als we de gevolgen niet kennen, kunnen we de uitwerking van de hedendaagse grote veranderingen op sociaal gebied ook niet goed begrijpen.
Onderstaand diagram beschrijft de belangrijkste postmoderne obstakels voor overwinnend geloof. Het laat de nieuwe betekenissen zien die worden gegeven aan Bijbelse termen en het geeft Bijbelteksten weer die verheldering geven voor de verwarring die wordt veroorzaakt door het postmoderne denken. Kennis van deze waarheden zal het geweten van u en van uw kind versterken en helpen om de waarheid te verankeren.
Merk op dat de postmoderne punten hieronder vergeleken worden met het Bijbels denken en niet met het “moderne denken.” Het laatste omvat doorgaans de “progressieve” humanistische filosofieën van de 19e en 20e eeuw en niet de Bijbelse waarheid.
Postmodern denken
Bijbels geloof
Begrip
Hoe toegepast?
Maar Jezus zegt:
Persoonlijke relaties
Streven om mensen meer dan God.
“Tracht ik thans mensen te winnen, of God? Of zoek ik mensen te behagen? Indien ik nog mensen trachtte te behagen, zou ik geen dienstknecht van Christus zijn.” Gal 1:10
– met God. “Wie mijn geboden heeft en ze bewaart, die is het, die Mij liefheeft.” Joh 14:21
Tolerantie
– waarvoor God gewaarschuwd
heeft om te vermijden.
Verboden zaken zijn nu toegestaan.
“Hetgeen uit de mens naar buiten komt, dat maakt de mens onrein. Want van binnenuit, uit het hart der mensen, komen de kwade overleggingen, hoererij, diefstal, moord, echtbreuk, hebzucht, boosheid, list, onmatigheid, een boos oog, godslastering, overmoed, onverstand. Al die slechte dingen komen van binnen uit naar buiten en maken de mens onrein.” Marcus 7:20-23
[“Wees afkerig van het kwade, gehecht aan het goede.” Rom 12:9]
Waarheid & Schriftwoord
– subjectief, altijd aan
verandering onderhevig,
gedefinieerd door de groep – met weinig of geen Bijbels inzicht. Ontkenning
van absolute en objectieve waarheid.
“Ik ben de weg en de waarheid en het leven…” Joh 14:6
[“Jezus Christus is gisteren en heden dezelfde en tot in eeuwigheid. Laat u niet medeslepen door allerlei vreemde leringen… “ Heb 13:8-9]
Pluralisme
Alle religies leiden naar dezelfde plaats en zijn geldige wegen tot verlossing.
“Niemand komt tot de Vader dan door Mij.” Joh 14:6
“Niemand kan tot Mij komen, tenzij de Vader, die Mij gezonden heeft, hem trekke.” Joh 6:44
Autoriteit
-afwijzen van traditionele autoriteiten.
Volgen van subjectieve gevoelens en
overeenstemmend met de groep.
“Want Ik ben van de hemel nedergedaald, niet om mijn wil te doen, maar de wil van Hem, die Mij gezonden heeft.” Joh 6:38
“Vader, indien Gij wilt, neem deze beker van Mij weg; doch niet mijn wil, maar de uwe geschiede! “ Lucas 22:42
Geloof en toekomstbeeld
Is gebaseerd op gevoelens,
verbeelding, mystiek en in overeenstemming met de groep.
Gebaseerd op Gods Woord:
“En Ik bid niet alleen voor dezen, maar ook voor hen, die door hun woord in Mij geloven…” Joh 17:20
[“Elk van God ingegeven schriftwoord is ook nuttig om te onderrichten, te weerleggen, te verbeteren en op te voeden in de gerechtigheid, opdat de mens Gods volkomen zijn, tot alle goed werk volkomen toegerust.” 2 Tim 3:16-17]
Spiritualiteit
Zoeken naar geestelijke kracht, steun, kennis of welbevinden – of eenheid met een hoger bewustzijn of een onkenbare universele macht of geest.
“Doch wij weten dat de Zoon van God gekomen is en ons inzicht gegeven heeft om de Waarachtige te kennen…” I Joh 5:20
“Ziet toe, dat gij u niet laat verleiden. Want velen zullen komen onder mijn naam en zeggen: Ik ben het, en: De tijd is nabij. Gaat hen niet achterna.” Lucas 21:8
Pluralisme en multicul-turalisme
Alle religies zijn gelijk en goed. Mensen die dit niet aarden, worden als fanaten of extremisten gezien.
“Gij zult geen andere goden voor mijn aangezicht hebben.” Ex 20:3
“Gij zult geen andere goden achternalopen, van de goden der volken rondom u, want de Here, uw God, is een naijverig God in uw midden; opdat de toorn van de Here, uw God, niet tegen u ontbrande en Hij u van de aardbodem verdelge.” Deut 6:14-15
“…indien gij de Here, uw God, te enen male vergeet en andere goden achterna loopt, hen dient en u voor hen nederbuigt – ik betuig heden tegen u, dat gij voorzeker zult omkomen.” Deut 8:19
Voortdurende verandering
Eist voortdurende innerlijke aanpassing aan culturele veranderingen.
“En wordt niet gelijkvormig aan deze wereld…” Rom 12:2
“Pilatus oordeelde het geraden de schare haar zin te geven en hij liet hun daarom Barabbas los en gaf Jezus, na Hem gegeseld te hebben, over om gekruisigd te worden.” Marcus 15:15
“Indien gij van de wereld waart, zou de wereld het hare liefhebben, doch omdat gij van de wereld niet zijt, maar Ik u uit de wereld uitgekozen heb, daarom haat u de wereld.” Joh 15:19
”Maar toetst alles en behoudt het goede. Onthoudt u van alle soort van kwaad.
En Hij, de God des vredes, heilige u geheel en al, en geheel uw geest, ziel en
lichaam moge bij de komst van onze Here Jezus Christus blijken in allen dele
onberispelijk bewaard te zijn. Die u roept, is getrouw; Hij zal het ook doen.”
1 Thess 5:21-24
Bron: crossroad.to
vertaling: mevr. I.Matzken